Musisz zainstalować flash player pobierz instalator
Gimnazjum nr 2 im.ks.Jana Twardowskiego w Słuspku Żołnieże wyklęci Muzyka Podsumowanie semestru
Czas leci nieubłagalnie i jest po pierwszym semestrze. Minęły już ferie i Boże Narodzenie i przed nami dwa miesiące ciężkiej pracy zanim będzie kolejna przerwa, czyli Wielkanoc. Ten numer naszej gazetki będzie poświęcony pewnym ludziom, którzy bardzo zasłużyli się dla narodu polskiego. Ich święto przypada na początku marca i nie każdy o nim wie. Te osoby to Żołnierze Wyklęci ,inaczej zwani Niezłomnymi. Każdy z nich miał inną historię i są one warte opowiedzenia, dlatego nasi dziennikarze przygotowali po jednej biografii najbardziej znanych żołnierzy. Wielu artystów w swojej twórczości mówi o Niezłomnych. W tym wydaniu znajdziecie książki, muzykę, filmy i wiersze o Żołnierzach Wyklętych. Wśród wierszy jest dzieło Herberta „Wilki”. Nawiązując do tego utworu wytłumaczymy także, dlaczego ci ludzie są nazywani „wilkami”. Jak co roku na końcu pierwszego semestru, podsumowujemy, co wydarzyło się w tym czasie, a także podajemy średnie poszczególnych klas i wyłonimy najlepszego ucznia. Życzymy miłego czytania Redakcja gazetki Pauza Wiersz
Od lat niepamiętnych Czasów cierpienia Wojny, walki Wolności łaknienia, Były grupy odważnych Gotowych do poświęceń Żeby naród Polski już nie musiał cierpieć więcej Wśród nich broniący kraju Wyklętymi nazwani Nie chcieli się poddać Ni korzyć przed mocarstwami Choć na wojnach zawsze Wielu bohaterow ginie Dopóki ludzie o nich mówią Pamięć prędko nie zaginie
FILMY O ŻOŁNIERZACH WYKLĘTYCH ,,My, Ogniowe dzieci’’ to film dokumentalny Tadeusza Pawlickiego, który został zrealizowany w 1996 roku i pokazuje historię majora Józefa Kurasia ps. ,,Ogień” – jednego z najbardziej znienawidzonych przez komunistów dowódców podziemia niepodległościowego w Polsce. Zrealizowany w 2006 roku przez Jerzego Zalewskiego film „Kadry NSZ” opowiada o motywach powstania i dziejach NSZ, a także poglądach, koncepcji walki i kształtu wolnej Polski. Film „Pohańbiona godność” w reżyserii Dariusza Walusiaka i Elżbiety JakimekZapart został zrealizowany w 2006 roku. opowiada o poszukiwaniach, a następnie odnalezieniu i ekshumacji szczątków oficera AK, Żołnierza Wyklętego Edwarda Cieśli „Zabawy”, który w 1952 roku został skazany przez komunistyczny sąd wojskowy na karę śmierci. Film Wincentego Ronisza ,,Żołnierze Wyklęci” z 2006 roku, został zrealizowany we współpracy TVP i Fundacji Filmowej Armii Krajowej. Opowiada o losach tysięcy uczestników powojennego podziemia zbrojnego. Walczyli samotnie w lasach, bez nadziei na zwycięstwo, wierni ideałom wolnej i rządzonej przez demokratycznie wybrane władze Polsce. „Czy warto było tak żyć (o Stanisławie Sojczyńskim)” to film z 2007 roku. Opowieść o Stanisławie Sojczyńskim ps. „Warszyc”, dowódcy i twórcy Konspiracyjnego Wojska Polskiego, największego zgrupowania wojskowego walczącego po wojnie z komunistami. ,,Elegia na śmierć Roja” to zrealizowany w 2007 roku przez Jerzego Zalewskiego film dokumentalny opowiadający o losach Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. „Rój”, legendarnego członka powojennego podziemia niepodległościowego, a także o żołnierzach z nim związanych. Film przytacza relacje świadków i przywraca pamięć przechowywaną dotąd tylko w rodzinach żołnierzy. Film dokumentalny „Sny stracone, sny odzyskane” w reżyserii Arkadiusza Gołębiewskiego, został zrealizowany w 2008 roku. Opowiada o dramacie polskich rodzin, które poddawane były surowym represjom, jakie stosowały władze komunistyczne wobec ludności cywilnej w odwecie za pomoc niesioną partyzantce niepodległościowej po 1944 roku. Film przedstawia tragiczne losy represjonowanej rodziny Borychowskich ze wsi Borychów. Film „Żołnierze Wyklęci – Jerzy Woźniak” to 3 częściowa opowieść o Jerzym Woźniaku ps. „Jacek”, żołnierzu AK, uczestniku akcji ,,Burza”, emisariuszu delegatury Zrzeszenia WiN, lekarza, skazanym na śmierć więźniu politycznym PRL. Reżyser Sławomir Górski zrealizował ten film zafascynowany historią doktora Woźniaka, tym w jaki sposób został uratowany. ,,Kapelan Wyklęty – ks. Władysław Urgacz” czyli dokument zrealizowany w 2012 roku przez Telewizję Trwam w reżyserii Bernadetty i Piotra Grabowskich, opowiada o ks. Władysławie Gurgaczu, kapelanie zbrojnego oddziału Polskiej Podziemnej Armii Niepodległościowej.
Film „Pani Weronika i jej chłopcy” w reżyserii Artura Pilarczyka, opowiada historię życia kapitan Weroniki Sebastianowicz oraz jej kolegów, kombatantów z AK. Jest Prezesem Stowarzyszenia Żołnierzy AK na Białorusi. Działając w tzw. drugiej konspiracji, w wieku 17 lat została skazana na 25 lat łagrów i wywieziona na Syberię. Po pięciu latach zesłania, wróciła do domu. Okazało się, że leży on już w republice sowieckiej. Zrealizowany w 2013 roku przez Jędrzeja Lipskiego i Piotra Mielecha film „Klamra. W przedsionku śmierci” to dokument poświęcony postaci pułkownika Adama Lazarowicza ps. „Klamra”, nauczyciela, oficera AK, zastępcy prezesa IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. ,,Major i dziewczyna” to film zrealizowany w 2013 roku przez Rafała Mierzejewskiego. Opowiada o Lidii LwowEberle, sanitariuszce i żołnierzu. W partyzantce znalazła się w oddziale Zygmunta Szendzielarza. Ze słynnym majorem „Łupaszką” połączyło ją jednak coś więcej niż tylko wspólna walka. To wzruszający dokument, w którym „dziewczyna Łupaszki” opowiada o pięciu wspólnych latach życia z majorem. Film „Miłość w czasach wyklętych”, zrealizowany w 2013 roku przez Sławomira Mazura opowiada historię Józefy Życińskiej, kobiety niezłomnej. Będąc w ciąży, została skazana na karę śmierci, jako wróg Polski Ludowej. Odebrano jej męża i całą rodzinę. W głośnym procesie lat 90. oskarżała stalinowskich oprawców – Adama Humera i Edmunda Kwaska. W 2014 roku Paweł Chruszcz wyreżyserował film „Marzyli tylko o wolnej Polsce”. Opowiada o historii podziemia antykomunistycznego, działającego w latach 1945-1949 na terenie powiatu głogowskiego i Głogowa. 1. Do III etapu Wojewódzkiego Konkursu Chemicznego zakwalifikowali się następujący uczniowie:
Biologicznego zakwalifikowali się uczniowie klasy IIIb: Jakub Wójcik i Michał Kowalczyk. 4. Dnia 4 stycznia 2017 roku w hali lekkoatletycznej przy ul. Madalińskiego odbyła się kolejna edycja Grand Prix Słupska w Skoku Wzwyż o Puchar Dyrektora Gimnazjum nr 2. Nasza szkoła zajęła drużynowo II miejsce. Srebrny medal zdobył Adrian German, punkty dla szkoły zdobyli: Jana Wiercioch, Klaudia Lipka, Filip Gomoracki, Oliwer Jakubowski i Adrian Urbański. Przed nami jeszcze dwie edycje skoków. W klasyfikacji generalnej zajmujemy dotychczas wysokie II miejsce. 5. Dnia 20 grudnia na strzelnicy sportowej Gryf Słupsk odbyły się zawody strzeleckie z karabinu pneumatycznego o Puchar Dyrektora Policyjnego Liceum Ogólnokształcącego. Nasz zespół w składzie: Dubois Oliwer, Nastaj Łukasz, Paziewski Jakub i Tchórzko Cezary zajął II miejsce. Indywidualnie Łukasz Nastaj zajął II miejsce, a Jakub Paziewski III miejsce. 6. W dniach 7-9 XI 2016 r. na terenie Gimnazjum nr 2 odbył się turniej unihokeja chłopców i dziewcząt w ramach Słupskiej Olimpiady Młodzieży. Nasze dziewczyny wygrały.pokonując Zapewniły sobie tym samym udział w półfinale wojewódzkim! Nasza drużyna po zaciętej walce zdobyła 3 miejsce. 7. Dnia 6 listopada drużyna dziewcząt naszej szkoły uczestniczyła w zawodach unihokeja o Puchar Wójta Kobylnicy ,zdobywając I miejsce w turnieju. Zespół grał w składzie: Sandra Sprengel, Natalia Gierczak, Kinga Startek, Małgosia Kubiak, Ola Madura i Ania Rozkosz. 8. W październiku minionego roku uczennice: Aleksandra Barcikowska z 3b oraz Aleksandra Dżugan, Zuzanna Łagosz i Wiktoria Wolf z 2c zajęły II miejsce w konkursie powiatowym pn. "Podaj wodzie pomocną dłoń". Otrzymały nagrody rzeczowe dla siebie oraz mikroskop dla szkoły. 9. 6 października 2016r. Pani Prezydent Krystyna Danilecka- Wojewódzka wręczyła stypendia Prezydenta Miasta Słupska za wyniki w nauce za rok szkolny 2015/2016. Zostali nagrodzeni: Klaudia Baran, Kamila Oliver, Michał Kowalczyk, Jakub Wójcik i Kamil Zimoch. 10. Drużyna juniorek wywalczyła w październiku miejsce w XXIV Ogólnopolskich Igrzyskach Młodzieży Salezjańskiej, które odbyły się w Łodzi. W słupskiej ekipie juniorek wystąpiły m.in. Kaja Karnicka i Natalia Andrzejczuk. Kilka słów o zapomnianych
Kilka słów o zapomnianych. 1 marca będziemy obchodzić Dzień Pamięci o Żołnierzach Wyklętych. Kim byli ci ludzie, czego doświadczyli i co osiągnęli? Zapraszam do dzisiejszego artykułu poświęconego niezłomnej walce Polaków po II Wojnie Światowej. Na początek wyjaśnię pojęcia, które mogą budzić wątpliwości: Żołnierze wyklęci- antykomunistyczny, niepodległościowy ruch partyzancki, stawiający opór sowietyzacji Polski i podporządkowaniu jej ZSRR, toczący walkę ze służbami bezpieczeństwa ZSRR
i podporządkowanymi im służbami w Polsce. Komunizm zbiór poglądów ideologicznych dążący do zniesienia własności prywatnej oraz ujednolicenia społeczeństwa pod względem przekonań i zachowań politycznych. Sowietyzacja- narzucanie innym państwom, uzależnionym od ZSRR, radzieckiego modelu ustrojowego.
Dlaczego wilk jest symbolem Żołnierzy Wyklętych? Zbigniew Herbert (wybitny polski poeta) w swoim wierszu „Wilki”, poświęconym Żołnierzom Wyklętym, pisał: „Ponieważ żyli prawem wilka, Historia o nich głucho milczy…” Byli jak wilki– silni, niezależni, wolni. Mieszkali w lasach i prowadzili walkę o wolną Polskę. Historia Żołnierzy Niezłomnych była historią zakazaną przez kilkadziesiąt lat. Jeszcze dziś nie wszyscy Polacy wiedzą dobrze, kim byli Żołnierze Wyklęci, jaka była ich postawa i wartości, w co wierzyli, o co walczyli, a także, jakie były ich losy. W tych szczególnie trudnych czasach powojennego terroru, zwanego stalinizmem (od nazwiska Józefa Stalina – krwawego dyktatora komunistycznego Związku Radzieckiego), zginęło ponad 50 tysięcy Polaków. Część z nich, walcząc z bronią w ręku o wolność i niepodległość naszej Ojczyzny. Inni niesłusznie oskarżeni o zbrodnie, których nie dokonali, zostali zamordowani lub zamęczeni w komunistycznych więzieniach. Dlatego też pamiętamy o tych ,,Wilkach”– Niezłomnych, Niepokornych, Wyklętych. (źródło: https://www.facebook.com/historiajakiejniepoznasz/posts/1505988946360498)
Warto posłuchać W każdym numerze naszej gazetki zawsze zamieszczamy listę najlepszych i najpopularniejszych piosenek na dany miesiąc. Tym razem również się pojawią, jednak w nieco innej odsłonie. Muzyka, jaką zamieszczamy poniżej, jest powiązana tematycznie z Żołnierzami Wyklętymi. (Informacje na ich temat zamieściliśmy w
innych artykułach tej gazetki. Zachęcamy do zapoznania się z nimi.) 1.De Press Myśmy Rebelianci 2.Leszek Czajkowski i Paweł Piekarczyk - Podziemna Armia Powraca 3. Forteca- Żołnierze Wyklęci- niezłomni żołnierze 4. Tadek Firma Solo - Żołnierze Wyklęci 5. Leszek Czajkowski - Żołnierzom wyklętym 6. Andrzej Kołakowski- Epitafium dla Majora Ognia 8. Sabaton - Hammer Has Fallen 7. Czerwone Gitary - Biały Krzyż 9. Horytnica- Rój 10. Panny Wyklęte- Noc Zapraszamy również do przesłuchania albumu pt.: ,,Panny wyklęte”, który jest projektem Fundacji Niepodległości przy współpracy z Dariuszem Malejonkiem i zespołem Maleo Reggae Rockers.Do współpracy muzycy zaprosili wokalistki polskiej sceny muzycznej reprezentujące różnorodność stylową, m.in.: Halinę Mlynkovą, Kasię Kowalską, Paulinę Przybysz, Marikę, Lilu, Monę. Płyta inspirowana jest losem kobiet „wyklętych” i opowiada o ich tragicznych powojennych doświadczeniach głosem współczesnych artystek młodego pokolenia. Nieoficjalną patronką płyty jest postać Danuty Siedzikówny „Inki”. Tracklista płyty: Siła – Mona & MRR 3:37 On nie zapomni – Marcelina & MRR 3:14 Niezłomni – Kasia Kowalska & MRR 4:12 Jedna chwila – Kasia Malejonek& MRR 4:16 Heroina – Gonix & Maleo 3:53 Jest mi zimno – Ania Brachaczek & MRR 3:13 Inna – Ifi Ude & MRR 4:20 Panie generale – Halinka Mlynkowa & MRR 4:26 Nocna zmiana – Mona, Lilu, Gonix, Dore & MRR 4:14 Walczyk – Lilu & MRR 4:00 Modlitwa dziewczyńska – Marika & MRR 4:36 Kawka na Ordynackiej – Paresłów& MRR 3:33 Czarno – biały – Paulina Przybysz, Natalia Przybysz, Anna Przybysz & MRR 3:49 Prawem wilka – Marcelina & MRR 4:39 Noc – Ania Brachaczek, Darek Malejonek& MRR 5:02 Etiuda rewolucyjna – Fryderyk Chopin & MRR 3:31 (źródło: http://rokzolnierzywykletych.pl/?page_id=483) ŻOŁNIERZE WYKLĘCI
Mieczysław Dziemieszkiewicz, ps. „Rój” (ur. 25 stycznia 1925 w Zagrobach, zm. 13/14 kwietnia 1951 w Szyszkach) – żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, uczestnik polskiego niepodległościowego podziemia antykomunistycznego na północnym Mazowszu. ODZNACZENIA 8 sierpnia 1945 został odznaczony Krzyżem Walecznych. 13 października 2007, za wybitne zasługi dla niepodległości Polski, prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie Mieczysława Dziemieszkiewicza Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Został również odznaczony Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego. CIEKAWOSTKI 1."Rój" wraz ze swoim oddziałem prowadził walkę z komunistami przez sześć lat po zakończeniu II wojny światowej. 2.Początkowo do głównych zadań oddziału należało likwidowanie funkcjonariuszy UB i MO. 3.Grupa "Roja" uwolniła z komunistycznego więzienia 65 żołnierzy podziemia . 4.Dziemieszkiewicz zginął w czasie obławy zorganizowanej prawdopodobnie dzięki informacjom dostarczonym przez jego narzeczoną. Tadeusz Zieliński
pseudonim ,,Igła” (1927-1948) Żołnierz Armii Krajowej i Związku Zbrojnej Konspiracji, jako dowódca oddziału podziemia antykomunistycznego uczestniczył w szeregu dużych bitw z oddziałami NKWD i KBW. 24 czerwca 1948 r. został ranny w wyniku zamachu dokonanego przez ubeckiego agenta. Nie chcąc trafić do niewoli, odebrał sobieżycie rozrywając się granatem. Tadeusz Zieliński urodził się 27 września 1927 r. w miejscowości Gaj w powiecie radomskim. Brak jest informacji na temat jego przedwojennych losów. Prawdopodobnie od końca 1943 r. walczył w szeregach 72 pp. Armii Krajowej operującego na terenach Radomszczyzny i Kielecczyzny. W sierpniu 1945 r. brał udział w głośniej akcji rozbicia ubeckiego więzienia w Kielcach, podczas której uwolniono kilkuset przetrzymywanych w nim oficerów i żołnierzy AK. W kwietniu 1946 r. stanął na czele 20-osobowego oddziału partyzanckiego WiN operującego na terenie powiatu kozienickiego. Miesiąc później oddział wszedł w skład Związku Zbrojnej Konspiracji mjr. Franciszka Jaskulskiego „Zagończyka”. Partyzanci „Igły” przeprowadzali akcje odwetowe skierowane przeciwko funkcjonariuszom UB, konfidentom i milicjantom oraz zwalczali pospolity bandytyzm. Kilkakrotnie toczyli duże bitwy z oddziałami NKWD i KBW.
15 czerwca 1946 r. oddział ppor. Zielińskiego uczestniczył w walkach pod Zwoleniem, które były największą akcją przeprowadzoną przez podziemie antykomunistyczne na Kielecczyźnie w 1946 r. W starciu zginęło czterdzieści żołnierzy Armii Czerwonej, a kilkunastu zostało rannych. 18 lipca 1946 r. pod Skaryszewem oddział „Igły” rozbił grupę żołnierzy ochraniającą ppłk. Alfreda Wnukowskiego, oficera Armii Czerwonej, dowódcę rzeszowskiego pułku KBW. We wrześniu 1946 r., aresztowany przez bezpiekę, „Zagończyk” podjął próbę negocjacji, w wyniku której doszło do ujawnienia kilkuset żołnierzy (w tym także oddziału „Igły”). Na wieść o represjach dotykających ujawnionych, ppor. Zieliński podjął decyzję o odtworzeniu oddziału. W kolejnych miesiącach oddział przeprowadzał akcje przeciwko nadgorliwym milicjantom i członkom PPR oraz zwalczał pospolitą przestępczość. Przed wyborami w styczniu 1947 r. prowadził też działalność propagandową, rozdając ulotki i kierując odezwy do żołnierzy LWP. Działania bezpieki przeciwko zgrupowaniu „Igły” nasiliły się na przełomie 1947/1948 r. Ostatnią bitwę stoczył 14 czerwca 1948 r. pod wsią Dzierzkówek niedaleko Skarszewa. Pomimo przewagi liczebnej po stronie UB i KBW, „Igła” zdołał przebić się z okrążenia i podjął próbę przedostania się na teren województwa łódzkiego. 24 czerwca 1948 r. ppor. Tadeusz Zieliński „Igła” został ciężko ranny w wyniku zamachu dokonanego przez ubeckiego agenta z jego oddziału. Nie chcąc trafić do niewoli, popełnił samobójstwo, rozrywając się granatem. (źródło: https://prawy.pl/3344-65-rocznicasmiercipporortadeuszazielinskiegoigly/)
Danuta Siedzikówna urodziła się 3 września 1928 w Guszczewinie, zmarła 28 sierpnia 1946 w Gdańsku. W czasie wojny była znana pod pseudonimem „Inka”. Działała jako sanitariuszka w 4. szwadronie odtworzonej na Białostocczyźnie 5 Wileńskiej Brygady AK, a w 1946 w 1 szwadronie Brygady, który działał na Pomorzu. Po śmierci rodziców Inka wraz z siostrą wstąpiła do AK, gdzie odbyła przeszkolenie medyczne. Po zakończeniu II Wojny Światowej kontynuowała działalność podziemną. Została wysłana do Gdańska po zaopatrzenie medyczne i tam w 20 lipca 1946, została aresztowana przez UB. Po aresztowaniu została umieszczona w V pawilonie miejscowego więzienia ze statusem „więźnia specjalnego”. Podczas śledztwa Inkę wielokrotnie bito i poniżano. Mimo tego nie zdradziła swoich towarzyszy broni. W grypsie do sióstr Mikołajewskich z Gdańska, krótko przed śmiercią, napisała: "Jest mi smutno, że muszę umierać. Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba". 3 sierpnia została skazana na śmierć. Wyrok wykonano 28 sierpnia 1946 roku w więzieniu przy ul. Kurkowej w Gdańsku. Aż do 2014 roku miejsce spoczynku Inki pozastawiało nieznane. W wrześniu 2014 roku zespół IPN ds. poszukiwań nieznanych
miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego odnalazł na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku niezidentyfikowany grób. W 2015 roku ostatecznie potwierdzono, że to ostatnie miejsce spoczynku Inki. Postać oznaczono jako związaną z Żołnierzami Wyklętymi. Zygmunt Szendzielarz przyszedł na świat 12 III 1910, a zmarł 8 II 1951, stracony przez bezpiekę. Karierę zawodową związał z armią, początkowo z Wojskiem Polskim II RP, potem zasłynął jako dowodzący podziemnymi jednostkami AK, w konspiracji posługiwał się pseudonimem „Łupaszka”. Brał udział w wojnie obronnej Polski jako dowódca drugiego szwadronu 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich, będącej częścią Wileńskiej Brygady Kawalerii. We wrześniu przeszedł szlak bojowy od Piotrkowa Trybunalskiego do okolic Sambora, odbywając wiele potyczek z wrogiem. Po zakończeniu działań wojennych próbował przedostać się do Francji do odtwarzanego Wojska Polskiego, ale bezskutecznie, powrócił więc do Wilna. Tam włączył się w działalność konspiracyjną ZWZAK. W tym okresie przyjął pseudonim „Łupaszka”. W 1943 roku objął dowództwo nad piątą Wileńską Brygadą AK, która zasłynęła między innymi bitwą pod Worzianami. „Łupaszko” nie złożył broni i walczył w partyzantce z komunistami, zaangażował się w działalność propagandową. 30 czerwca 1948 roku Zygmunt Szendzielarz został aresztowany przez UB i osadzony w więzieniu w Warszawie. Sąd skazał go na 18-krotną karę śmierci, wyrok wykonano 8 lutego 1951 roku, a ciało zostało pochowane w nieznanym miejscu. W 2013 roku IPN odkrył szczątki „Łupaszki” na Powązkach.August Emil Fieldorf (ps. „Nil”; ur. 20 marca 1895 w Krakowie, zm. 24 lutego 1953 w Warszawie) W kampanii wrześniowej 1939 przeszedł cały szlak bojowy jako dowódca 51. Pułku Piechoty Strzelców
Kresowych im. Giuseppe Garibaldiego 12. Dywizji Piechoty. Po jej rozbiciu w nocy z 8 na 9 września w bitwie pod Iłżą, przebił się w cywilnym ubraniu do rodzinnego Krakowa. Stamtąd spróbował przedostać się do Francji, jednak został zatrzymany na granicy słowackiej i internowany w październiku 1939. W kilka tygodni później zbiegł z obozu internowania i przez Węgry przedostał się na zachód, gdzie zgłosił się do tworzącej się polskiej armii. Początkowo działał w warszawskim Związku Walki Zbrojnej, a od 1941 w Wilnie i Białymstoku. W sierpniu 1942 został mianowany dowódcą Kedywu KG AK. Służbę na tym stanowisku pełnił do lutego 1944. Wydał rozkaz likwidacji generała SS w Warszawie Franza Kutschery. Na krótko przed upadkiem powstania warszawskiego został awansowany na stopień generała brygady. W październiku 1944 został zastępcą dowódcy Armii Krajowej. Pomimo obietnicy ułaskawienia, został aresztowany przez funkcjonariuszy UB. Torturowany Fieldorf odmówił współpracy z Urzędem Bezpieczeństwa. Został skazany na śmierć przez powieszenie. W 1992 powstał biograficzny film dokumentalny pt. „On wierzył w Polskę...” w reżyserii Aliny Czerniakowskiej. Książki
Ostatnio coraz częściej poruszany jest temat żołnierzy wyklętych. To, co opowiadają nam w szkołach to jedynie mała część ich historii. Naszym zdaniem warto sięgnąć po niżej wymienione, by dowiedzieć się więcej ciekawych informacji o nich. „Żołnierze wyklęci. Niezłomni bohaterowie” Joanna Szarkowa Książka Joanny Wieliczki - Szarkowej "Żołnierze Wyklęci. Niezłomni bohaterowie" to pasjonująca i poruszająca opowieść o żołnierzach antykomunistycznego podziemia niepodległościowego, którzy w latach 40. XX wieku stawiali czynny opór wobec sowietyzacji Polski i podporządkowania jej ZSRR. Ścigani i prześladowani walczyli w słusznej sprawie do końca. Wielu z nich władze komunistyczne więziły, wielu zginęło z rąk okupantów. Autorka książki przedstawia sylwetki i dramatyczne losy niezłomnych bohaterów, wśród których znaleźli się m.in. mjr Józef Kuraś "Ogień", rtm. Witold Pilecki "Witold", Danuta Siedzikówna "Inka", mjr Zygmunt Szendzielarz "Łupaszka", kpt. Antoni Żubryd "Zuch", a także ostatni z "żołnierzy wyklętych" Józef Franczak ps. "Lalek", który zginął w obławie niemal dwadzieścia lat po wojnie - 21 października 1963r. „Bitwy wyklętych” Szymon Nowak Major "Kotwicz" pozostaje do końca w
okrążonych przez NKWD Surkontach. Młodzi żołnierze z Szarych Szeregów bez jednego wystrzału uwalniają swego kolegę z komunistycznego więzienia w Łowiczu, wypuszczając na wolność kilkudziesięciu innych więźniów. Młodzi podchorążacy pod Kuryłówką roznoszą w ataku na bagnety sowieckich frontowych weteranów. 15 największych bitew Żołnierzy Wyklętych. Rozbijane komunistyczne więzienia, ataki na bagnety i inne spektakularne akcje. Niezłomność, odwaga, braterstwo broni, miłość do Ojczyzny. Unikatowe mapy z planami dyslokacji wojsk i kierunków uderzeń. Archiwalne dokumenty i niepublikowane wcześniej zdjęcia uczestników walk. Kulisy ubeckich operacji. Przełomowe momenty walk. Powojenne, najczęściej tragiczne losy uczestników walk. „Dziewczyny wyklęte” Szymon Nowak – Chciałabym mieć chłopca, a potem męża – szeptała księdzu ranna Perełka. – Wyprasujesz mi wszy ze spodni? – żartował Józek na randkach z Wandą. Na nagrobku Janiny wyryto napis „zginęła tragicznie”. Za komuny jakaś nieznana ręka dopisywała co rok: „zamordowana przez UB”. Pierwsza taka książka o dziewczynach z antykomunistycznego podziemia – o tych bardzo znanych i niemal zupełnie zapomnianych. O tych, które nie zawahały się, by oddać krajowi swą młodość, a niejednokrotnie i życie. Szesnaście porywających opowieści o walce, dramatycznych wyborach, ucieczkach, upokorzeniach i więziennej wegetacji. Inka, Marcysia, Perełka, Wanda, Jaga, Krystyna, Jasiek, Czesława, Irena, Blondynka, Lala, Danka, Sarenka, Dziuńka, Krysia, Siostra Izabela. Te z nich, które nadal żyją, przeżywają swe wspomnienia inaczej niż mężczyźni. Wciąż pamiętają, kto i gdzie został ranny, jakiego użyły środka odkażającego i czy
wystarczyło bandaży. Książka bogato ilustrowana, zawiera niepublikowane wcześniej zdjęcia. Konkursy w I semestrze 1. Do III etapu Wojewódzkiego Konkursu Chemicznego zakwalifikowali się następujący uczniowie: Jakub Wójcik z klasy IIIB, Michał Kowalczyk z klasy IIIa oraz Kamil Geleciński uczeń klasy IIIa. 2. Do etapu Rejonowego Konkursu Biblijnego z Ewangelii św.Mateusza przeszły następujące osoby: Aleksandra Barcikowska klasa IIIb, Magdalena Mioskowska z klasy IIIb, Hanna Sopala z klasy IIb, Marta Wojsław z klasy IIIc, Jakub Wójcik z klasy
IIIb. 3. Do etapu Wojewódzkiego Konkursu W tym tygodniu zgłębimy temat jednej z konkurencji na Mistrzostwach Polski. Chodzi o układy formalne. W Taekwondo są aż dwadzieścia cztery układy. Jest ich tyle, ponieważ symbolizują dwadzieścia cztery godziny jednego dnia lub całe życie gen. Choi Hong Hi poświęcone zbudowaniu, doskonaleniu i propagowaniu Taekwondo. Dziś opiszę tylko pięć układów. Pierwszy układ to:
CHONJI (czyt. czon dżi ) Składa się on z dziewiętnastu ruchów. Nazwa układu dosłownie oznacza nieboziemia. Pierwsza część symbolizuje niebo, druga ziemię Drugi: DANGUN (czyt. Dan gun) Ma on dwadzieścia jeden ruchów. Nazwa pochodzi od świętego Dan Gun Wanggom, który jest uważny za legendarnego założyciela Korei. Trzeci : DOSAN (czyt. Do san) Ten układ, zaś posiada dwadzieścia cztery ruchy. Jest to nazwa jednego koreańskiego patrioty Ahn Chang Ho. Czwarty: WOHHYO (czyt. Łonio) Składa się on z dwudziestu osimu ruchów. Nazwa pochodzi od mnicha buddyjskiego żyjącego w VIIw. Piąty: YULGOK (czyt. Jul gok) Ma on trzydzieści osiem ruchów. Nazwa jest pseudonimem wybitnego filozofa i uczonego Yil.
Pierwszy układ Trzeci układ Czwarty układ Drugi układ Piąty układ
Gimnazjum nr 2 im.ks.Jana Twardowskiego w Słuspku Żołnieże wyklęci Muzyka Podsumowanie semestru
Czas leci nieubłagalnie i jest po pierwszym semestrze. Minęły już ferie i Boże Narodzenie i przed nami dwa miesiące ciężkiej pracy zanim będzie kolejna przerwa, czyli Wielkanoc. Ten numer naszej gazetki będzie poświęcony pewnym ludziom, którzy bardzo zasłużyli się dla narodu polskiego. Ich święto przypada na początku marca i nie każdy o nim wie. Te osoby to Żołnierze Wyklęci ,inaczej zwani Niezłomnymi. Każdy z nich miał inną historię i są one warte opowiedzenia, dlatego nasi dziennikarze przygotowali po jednej biografii najbardziej znanych żołnierzy. Wielu artystów w swojej twórczości mówi o Niezłomnych. W tym wydaniu znajdziecie książki, muzykę, filmy i wiersze o Żołnierzach Wyklętych. Wśród wierszy jest dzieło Herberta „Wilki”. Nawiązując do tego utworu wytłumaczymy także, dlaczego ci ludzie są nazywani „wilkami”. Jak co roku na końcu pierwszego semestru, podsumowujemy, co wydarzyło się w tym czasie, a także podajemy średnie poszczególnych klas i wyłonimy najlepszego ucznia. Życzymy miłego czytania Redakcja gazetki Pauza Wiersz
Od lat niepamiętnych Czasów cierpienia Wojny, walki Wolności łaknienia, Były grupy odważnych Gotowych do poświęceń Żeby naród Polski już nie musiał cierpieć więcej Wśród nich broniący kraju Wyklętymi nazwani Nie chcieli się poddać Ni korzyć przed mocarstwami Choć na wojnach zawsze Wielu bohaterow ginie Dopóki ludzie o nich mówią Pamięć prędko nie zaginie
FILMY O ŻOŁNIERZACH WYKLĘTYCH ,,My, Ogniowe dzieci’’ to film dokumentalny Tadeusza Pawlickiego, który został zrealizowany w 1996 roku i pokazuje historię majora Józefa Kurasia ps. ,,Ogień” – jednego z najbardziej znienawidzonych przez komunistów dowódców podziemia niepodległościowego w Polsce. Zrealizowany w 2006 roku przez Jerzego Zalewskiego film „Kadry NSZ” opowiada o motywach powstania i dziejach NSZ, a także poglądach, koncepcji walki i kształtu wolnej Polski. Film „Pohańbiona godność” w reżyserii Dariusza Walusiaka i Elżbiety JakimekZapart został zrealizowany w 2006 roku. opowiada o poszukiwaniach, a następnie odnalezieniu i ekshumacji szczątków oficera AK, Żołnierza Wyklętego Edwarda Cieśli „Zabawy”, który w 1952 roku został skazany przez komunistyczny sąd wojskowy na karę śmierci. Film Wincentego Ronisza ,,Żołnierze Wyklęci” z 2006 roku, został zrealizowany we współpracy TVP i Fundacji Filmowej Armii Krajowej. Opowiada o losach tysięcy uczestników powojennego podziemia zbrojnego. Walczyli samotnie w lasach, bez nadziei na zwycięstwo, wierni ideałom wolnej i rządzonej przez demokratycznie wybrane władze Polsce. „Czy warto było tak żyć (o Stanisławie Sojczyńskim)” to film z 2007 roku. Opowieść o Stanisławie Sojczyńskim ps. „Warszyc”, dowódcy i twórcy Konspiracyjnego Wojska Polskiego, największego zgrupowania wojskowego walczącego po wojnie z komunistami. ,,Elegia na śmierć Roja” to zrealizowany w 2007 roku przez Jerzego Zalewskiego film dokumentalny opowiadający o losach Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. „Rój”, legendarnego członka powojennego podziemia niepodległościowego, a także o żołnierzach z nim związanych. Film przytacza relacje świadków i przywraca pamięć przechowywaną dotąd tylko w rodzinach żołnierzy. Film dokumentalny „Sny stracone, sny odzyskane” w reżyserii Arkadiusza Gołębiewskiego, został zrealizowany w 2008 roku. Opowiada o dramacie polskich rodzin, które poddawane były surowym represjom, jakie stosowały władze komunistyczne wobec ludności cywilnej w odwecie za pomoc niesioną partyzantce niepodległościowej po 1944 roku. Film przedstawia tragiczne losy represjonowanej rodziny Borychowskich ze wsi Borychów. Film „Żołnierze Wyklęci – Jerzy Woźniak” to 3 częściowa opowieść o Jerzym Woźniaku ps. „Jacek”, żołnierzu AK, uczestniku akcji ,,Burza”, emisariuszu delegatury Zrzeszenia WiN, lekarza, skazanym na śmierć więźniu politycznym PRL. Reżyser Sławomir Górski zrealizował ten film zafascynowany historią doktora Woźniaka, tym w jaki sposób został uratowany. ,,Kapelan Wyklęty – ks. Władysław Urgacz” czyli dokument zrealizowany w 2012 roku przez Telewizję Trwam w reżyserii Bernadetty i Piotra Grabowskich, opowiada o ks. Władysławie Gurgaczu, kapelanie zbrojnego oddziału Polskiej Podziemnej Armii Niepodległościowej.
Film „Pani Weronika i jej chłopcy” w reżyserii Artura Pilarczyka, opowiada historię życia kapitan Weroniki Sebastianowicz oraz jej kolegów, kombatantów z AK. Jest Prezesem Stowarzyszenia Żołnierzy AK na Białorusi. Działając w tzw. drugiej konspiracji, w wieku 17 lat została skazana na 25 lat łagrów i wywieziona na Syberię. Po pięciu latach zesłania, wróciła do domu. Okazało się, że leży on już w republice sowieckiej. Zrealizowany w 2013 roku przez Jędrzeja Lipskiego i Piotra Mielecha film „Klamra. W przedsionku śmierci” to dokument poświęcony postaci pułkownika Adama Lazarowicza ps. „Klamra”, nauczyciela, oficera AK, zastępcy prezesa IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. ,,Major i dziewczyna” to film zrealizowany w 2013 roku przez Rafała Mierzejewskiego. Opowiada o Lidii LwowEberle, sanitariuszce i żołnierzu. W partyzantce znalazła się w oddziale Zygmunta Szendzielarza. Ze słynnym majorem „Łupaszką” połączyło ją jednak coś więcej niż tylko wspólna walka. To wzruszający dokument, w którym „dziewczyna Łupaszki” opowiada o pięciu wspólnych latach życia z majorem. Film „Miłość w czasach wyklętych”, zrealizowany w 2013 roku przez Sławomira Mazura opowiada historię Józefy Życińskiej, kobiety niezłomnej. Będąc w ciąży, została skazana na karę śmierci, jako wróg Polski Ludowej. Odebrano jej męża i całą rodzinę. W głośnym procesie lat 90. oskarżała stalinowskich oprawców – Adama Humera i Edmunda Kwaska. W 2014 roku Paweł Chruszcz wyreżyserował film „Marzyli tylko o wolnej Polsce”. Opowiada o historii podziemia antykomunistycznego, działającego w latach 1945-1949 na terenie powiatu głogowskiego i Głogowa. 1. Do III etapu Wojewódzkiego Konkursu Chemicznego zakwalifikowali się następujący uczniowie:
Biologicznego zakwalifikowali się uczniowie klasy IIIb: Jakub Wójcik i Michał Kowalczyk. 4. Dnia 4 stycznia 2017 roku w hali lekkoatletycznej przy ul. Madalińskiego odbyła się kolejna edycja Grand Prix Słupska w Skoku Wzwyż o Puchar Dyrektora Gimnazjum nr 2. Nasza szkoła zajęła drużynowo II miejsce. Srebrny medal zdobył Adrian German, punkty dla szkoły zdobyli: Jana Wiercioch, Klaudia Lipka, Filip Gomoracki, Oliwer Jakubowski i Adrian Urbański. Przed nami jeszcze dwie edycje skoków. W klasyfikacji generalnej zajmujemy dotychczas wysokie II miejsce. 5. Dnia 20 grudnia na strzelnicy sportowej Gryf Słupsk odbyły się zawody strzeleckie z karabinu pneumatycznego o Puchar Dyrektora Policyjnego Liceum Ogólnokształcącego. Nasz zespół w składzie: Dubois Oliwer, Nastaj Łukasz, Paziewski Jakub i Tchórzko Cezary zajął II miejsce. Indywidualnie Łukasz Nastaj zajął II miejsce, a Jakub Paziewski III miejsce. 6. W dniach 7-9 XI 2016 r. na terenie Gimnazjum nr 2 odbył się turniej unihokeja chłopców i dziewcząt w ramach Słupskiej Olimpiady Młodzieży. Nasze dziewczyny wygrały.pokonując Zapewniły sobie tym samym udział w półfinale wojewódzkim! Nasza drużyna po zaciętej walce zdobyła 3 miejsce. 7. Dnia 6 listopada drużyna dziewcząt naszej szkoły uczestniczyła w zawodach unihokeja o Puchar Wójta Kobylnicy ,zdobywając I miejsce w turnieju. Zespół grał w składzie: Sandra Sprengel, Natalia Gierczak, Kinga Startek, Małgosia Kubiak, Ola Madura i Ania Rozkosz. 8. W październiku minionego roku uczennice: Aleksandra Barcikowska z 3b oraz Aleksandra Dżugan, Zuzanna Łagosz i Wiktoria Wolf z 2c zajęły II miejsce w konkursie powiatowym pn. "Podaj wodzie pomocną dłoń". Otrzymały nagrody rzeczowe dla siebie oraz mikroskop dla szkoły. 9. 6 października 2016r. Pani Prezydent Krystyna Danilecka- Wojewódzka wręczyła stypendia Prezydenta Miasta Słupska za wyniki w nauce za rok szkolny 2015/2016. Zostali nagrodzeni: Klaudia Baran, Kamila Oliver, Michał Kowalczyk, Jakub Wójcik i Kamil Zimoch. 10. Drużyna juniorek wywalczyła w październiku miejsce w XXIV Ogólnopolskich Igrzyskach Młodzieży Salezjańskiej, które odbyły się w Łodzi. W słupskiej ekipie juniorek wystąpiły m.in. Kaja Karnicka i Natalia Andrzejczuk. Kilka słów o zapomnianych
Kilka słów o zapomnianych. 1 marca będziemy obchodzić Dzień Pamięci o Żołnierzach Wyklętych. Kim byli ci ludzie, czego doświadczyli i co osiągnęli? Zapraszam do dzisiejszego artykułu poświęconego niezłomnej walce Polaków po II Wojnie Światowej. Na początek wyjaśnię pojęcia, które mogą budzić wątpliwości: Żołnierze wyklęci- antykomunistyczny, niepodległościowy ruch partyzancki, stawiający opór sowietyzacji Polski i podporządkowaniu jej ZSRR, toczący walkę ze służbami bezpieczeństwa ZSRR
i podporządkowanymi im służbami w Polsce. Komunizm zbiór poglądów ideologicznych dążący do zniesienia własności prywatnej oraz ujednolicenia społeczeństwa pod względem przekonań i zachowań politycznych. Sowietyzacja- narzucanie innym państwom, uzależnionym od ZSRR, radzieckiego modelu ustrojowego.
Dlaczego wilk jest symbolem Żołnierzy Wyklętych? Zbigniew Herbert (wybitny polski poeta) w swoim wierszu „Wilki”, poświęconym Żołnierzom Wyklętym, pisał: „Ponieważ żyli prawem wilka, Historia o nich głucho milczy…” Byli jak wilki– silni, niezależni, wolni. Mieszkali w lasach i prowadzili walkę o wolną Polskę. Historia Żołnierzy Niezłomnych była historią zakazaną przez kilkadziesiąt lat. Jeszcze dziś nie wszyscy Polacy wiedzą dobrze, kim byli Żołnierze Wyklęci, jaka była ich postawa i wartości, w co wierzyli, o co walczyli, a także, jakie były ich losy. W tych szczególnie trudnych czasach powojennego terroru, zwanego stalinizmem (od nazwiska Józefa Stalina – krwawego dyktatora komunistycznego Związku Radzieckiego), zginęło ponad 50 tysięcy Polaków. Część z nich, walcząc z bronią w ręku o wolność i niepodległość naszej Ojczyzny. Inni niesłusznie oskarżeni o zbrodnie, których nie dokonali, zostali zamordowani lub zamęczeni w komunistycznych więzieniach. Dlatego też pamiętamy o tych ,,Wilkach”– Niezłomnych, Niepokornych, Wyklętych. (źródło: https://www.facebook.com/historiajakiejniepoznasz/posts/1505988946360498)
Warto posłuchać W każdym numerze naszej gazetki zawsze zamieszczamy listę najlepszych i najpopularniejszych piosenek na dany miesiąc. Tym razem również się pojawią, jednak w nieco innej odsłonie. Muzyka, jaką zamieszczamy poniżej, jest powiązana tematycznie z Żołnierzami Wyklętymi. (Informacje na ich temat zamieściliśmy w
innych artykułach tej gazetki. Zachęcamy do zapoznania się z nimi.) 1.De Press Myśmy Rebelianci 2.Leszek Czajkowski i Paweł Piekarczyk - Podziemna Armia Powraca 3. Forteca- Żołnierze Wyklęci- niezłomni żołnierze 4. Tadek Firma Solo - Żołnierze Wyklęci 5. Leszek Czajkowski - Żołnierzom wyklętym 6. Andrzej Kołakowski- Epitafium dla Majora Ognia 8. Sabaton - Hammer Has Fallen 7. Czerwone Gitary - Biały Krzyż 9. Horytnica- Rój 10. Panny Wyklęte- Noc Zapraszamy również do przesłuchania albumu pt.: ,,Panny wyklęte”, który jest projektem Fundacji Niepodległości przy współpracy z Dariuszem Malejonkiem i zespołem Maleo Reggae Rockers.Do współpracy muzycy zaprosili wokalistki polskiej sceny muzycznej reprezentujące różnorodność stylową, m.in.: Halinę Mlynkovą, Kasię Kowalską, Paulinę Przybysz, Marikę, Lilu, Monę. Płyta inspirowana jest losem kobiet „wyklętych” i opowiada o ich tragicznych powojennych doświadczeniach głosem współczesnych artystek młodego pokolenia. Nieoficjalną patronką płyty jest postać Danuty Siedzikówny „Inki”. Tracklista płyty: Siła – Mona & MRR 3:37 On nie zapomni – Marcelina & MRR 3:14 Niezłomni – Kasia Kowalska & MRR 4:12 Jedna chwila – Kasia Malejonek& MRR 4:16 Heroina – Gonix & Maleo 3:53 Jest mi zimno – Ania Brachaczek & MRR 3:13 Inna – Ifi Ude & MRR 4:20 Panie generale – Halinka Mlynkowa & MRR 4:26 Nocna zmiana – Mona, Lilu, Gonix, Dore & MRR 4:14 Walczyk – Lilu & MRR 4:00 Modlitwa dziewczyńska – Marika & MRR 4:36 Kawka na Ordynackiej – Paresłów& MRR 3:33 Czarno – biały – Paulina Przybysz, Natalia Przybysz, Anna Przybysz & MRR 3:49 Prawem wilka – Marcelina & MRR 4:39 Noc – Ania Brachaczek, Darek Malejonek& MRR 5:02 Etiuda rewolucyjna – Fryderyk Chopin & MRR 3:31 (źródło: http://rokzolnierzywykletych.pl/?page_id=483) ŻOŁNIERZE WYKLĘCI
Mieczysław Dziemieszkiewicz, ps. „Rój” (ur. 25 stycznia 1925 w Zagrobach, zm. 13/14 kwietnia 1951 w Szyszkach) – żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, uczestnik polskiego niepodległościowego podziemia antykomunistycznego na północnym Mazowszu. ODZNACZENIA 8 sierpnia 1945 został odznaczony Krzyżem Walecznych. 13 października 2007, za wybitne zasługi dla niepodległości Polski, prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie Mieczysława Dziemieszkiewicza Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Został również odznaczony Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego. CIEKAWOSTKI 1."Rój" wraz ze swoim oddziałem prowadził walkę z komunistami przez sześć lat po zakończeniu II wojny światowej. 2.Początkowo do głównych zadań oddziału należało likwidowanie funkcjonariuszy UB i MO. 3.Grupa "Roja" uwolniła z komunistycznego więzienia 65 żołnierzy podziemia . 4.Dziemieszkiewicz zginął w czasie obławy zorganizowanej prawdopodobnie dzięki informacjom dostarczonym przez jego narzeczoną. Tadeusz Zieliński
pseudonim ,,Igła” (1927-1948) Żołnierz Armii Krajowej i Związku Zbrojnej Konspiracji, jako dowódca oddziału podziemia antykomunistycznego uczestniczył w szeregu dużych bitw z oddziałami NKWD i KBW. 24 czerwca 1948 r. został ranny w wyniku zamachu dokonanego przez ubeckiego agenta. Nie chcąc trafić do niewoli, odebrał sobieżycie rozrywając się granatem. Tadeusz Zieliński urodził się 27 września 1927 r. w miejscowości Gaj w powiecie radomskim. Brak jest informacji na temat jego przedwojennych losów. Prawdopodobnie od końca 1943 r. walczył w szeregach 72 pp. Armii Krajowej operującego na terenach Radomszczyzny i Kielecczyzny. W sierpniu 1945 r. brał udział w głośniej akcji rozbicia ubeckiego więzienia w Kielcach, podczas której uwolniono kilkuset przetrzymywanych w nim oficerów i żołnierzy AK. W kwietniu 1946 r. stanął na czele 20-osobowego oddziału partyzanckiego WiN operującego na terenie powiatu kozienickiego. Miesiąc później oddział wszedł w skład Związku Zbrojnej Konspiracji mjr. Franciszka Jaskulskiego „Zagończyka”. Partyzanci „Igły” przeprowadzali akcje odwetowe skierowane przeciwko funkcjonariuszom UB, konfidentom i milicjantom oraz zwalczali pospolity bandytyzm. Kilkakrotnie toczyli duże bitwy z oddziałami NKWD i KBW.
15 czerwca 1946 r. oddział ppor. Zielińskiego uczestniczył w walkach pod Zwoleniem, które były największą akcją przeprowadzoną przez podziemie antykomunistyczne na Kielecczyźnie w 1946 r. W starciu zginęło czterdzieści żołnierzy Armii Czerwonej, a kilkunastu zostało rannych. 18 lipca 1946 r. pod Skaryszewem oddział „Igły” rozbił grupę żołnierzy ochraniającą ppłk. Alfreda Wnukowskiego, oficera Armii Czerwonej, dowódcę rzeszowskiego pułku KBW. We wrześniu 1946 r., aresztowany przez bezpiekę, „Zagończyk” podjął próbę negocjacji, w wyniku której doszło do ujawnienia kilkuset żołnierzy (w tym także oddziału „Igły”). Na wieść o represjach dotykających ujawnionych, ppor. Zieliński podjął decyzję o odtworzeniu oddziału. W kolejnych miesiącach oddział przeprowadzał akcje przeciwko nadgorliwym milicjantom i członkom PPR oraz zwalczał pospolitą przestępczość. Przed wyborami w styczniu 1947 r. prowadził też działalność propagandową, rozdając ulotki i kierując odezwy do żołnierzy LWP. Działania bezpieki przeciwko zgrupowaniu „Igły” nasiliły się na przełomie 1947/1948 r. Ostatnią bitwę stoczył 14 czerwca 1948 r. pod wsią Dzierzkówek niedaleko Skarszewa. Pomimo przewagi liczebnej po stronie UB i KBW, „Igła” zdołał przebić się z okrążenia i podjął próbę przedostania się na teren województwa łódzkiego. 24 czerwca 1948 r. ppor. Tadeusz Zieliński „Igła” został ciężko ranny w wyniku zamachu dokonanego przez ubeckiego agenta z jego oddziału. Nie chcąc trafić do niewoli, popełnił samobójstwo, rozrywając się granatem. (źródło: https://prawy.pl/3344-65-rocznicasmiercipporortadeuszazielinskiegoigly/)
Danuta Siedzikówna urodziła się 3 września 1928 w Guszczewinie, zmarła 28 sierpnia 1946 w Gdańsku. W czasie wojny była znana pod pseudonimem „Inka”. Działała jako sanitariuszka w 4. szwadronie odtworzonej na Białostocczyźnie 5 Wileńskiej Brygady AK, a w 1946 w 1 szwadronie Brygady, który działał na Pomorzu. Po śmierci rodziców Inka wraz z siostrą wstąpiła do AK, gdzie odbyła przeszkolenie medyczne. Po zakończeniu II Wojny Światowej kontynuowała działalność podziemną. Została wysłana do Gdańska po zaopatrzenie medyczne i tam w 20 lipca 1946, została aresztowana przez UB. Po aresztowaniu została umieszczona w V pawilonie miejscowego więzienia ze statusem „więźnia specjalnego”. Podczas śledztwa Inkę wielokrotnie bito i poniżano. Mimo tego nie zdradziła swoich towarzyszy broni. W grypsie do sióstr Mikołajewskich z Gdańska, krótko przed śmiercią, napisała: "Jest mi smutno, że muszę umierać. Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba". 3 sierpnia została skazana na śmierć. Wyrok wykonano 28 sierpnia 1946 roku w więzieniu przy ul. Kurkowej w Gdańsku. Aż do 2014 roku miejsce spoczynku Inki pozastawiało nieznane. W wrześniu 2014 roku zespół IPN ds. poszukiwań nieznanych
miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego odnalazł na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku niezidentyfikowany grób. W 2015 roku ostatecznie potwierdzono, że to ostatnie miejsce spoczynku Inki. Postać oznaczono jako związaną z Żołnierzami Wyklętymi. Zygmunt Szendzielarz przyszedł na świat 12 III 1910, a zmarł 8 II 1951, stracony przez bezpiekę. Karierę zawodową związał z armią, początkowo z Wojskiem Polskim II RP, potem zasłynął jako dowodzący podziemnymi jednostkami AK, w konspiracji posługiwał się pseudonimem „Łupaszka”. Brał udział w wojnie obronnej Polski jako dowódca drugiego szwadronu 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich, będącej częścią Wileńskiej Brygady Kawalerii. We wrześniu przeszedł szlak bojowy od Piotrkowa Trybunalskiego do okolic Sambora, odbywając wiele potyczek z wrogiem. Po zakończeniu działań wojennych próbował przedostać się do Francji do odtwarzanego Wojska Polskiego, ale bezskutecznie, powrócił więc do Wilna. Tam włączył się w działalność konspiracyjną ZWZAK. W tym okresie przyjął pseudonim „Łupaszka”. W 1943 roku objął dowództwo nad piątą Wileńską Brygadą AK, która zasłynęła między innymi bitwą pod Worzianami. „Łupaszko” nie złożył broni i walczył w partyzantce z komunistami, zaangażował się w działalność propagandową. 30 czerwca 1948 roku Zygmunt Szendzielarz został aresztowany przez UB i osadzony w więzieniu w Warszawie. Sąd skazał go na 18-krotną karę śmierci, wyrok wykonano 8 lutego 1951 roku, a ciało zostało pochowane w nieznanym miejscu. W 2013 roku IPN odkrył szczątki „Łupaszki” na Powązkach.August Emil Fieldorf (ps. „Nil”; ur. 20 marca 1895 w Krakowie, zm. 24 lutego 1953 w Warszawie) W kampanii wrześniowej 1939 przeszedł cały szlak bojowy jako dowódca 51. Pułku Piechoty Strzelców
Kresowych im. Giuseppe Garibaldiego 12. Dywizji Piechoty. Po jej rozbiciu w nocy z 8 na 9 września w bitwie pod Iłżą, przebił się w cywilnym ubraniu do rodzinnego Krakowa. Stamtąd spróbował przedostać się do Francji, jednak został zatrzymany na granicy słowackiej i internowany w październiku 1939. W kilka tygodni później zbiegł z obozu internowania i przez Węgry przedostał się na zachód, gdzie zgłosił się do tworzącej się polskiej armii. Początkowo działał w warszawskim Związku Walki Zbrojnej, a od 1941 w Wilnie i Białymstoku. W sierpniu 1942 został mianowany dowódcą Kedywu KG AK. Służbę na tym stanowisku pełnił do lutego 1944. Wydał rozkaz likwidacji generała SS w Warszawie Franza Kutschery. Na krótko przed upadkiem powstania warszawskiego został awansowany na stopień generała brygady. W październiku 1944 został zastępcą dowódcy Armii Krajowej. Pomimo obietnicy ułaskawienia, został aresztowany przez funkcjonariuszy UB. Torturowany Fieldorf odmówił współpracy z Urzędem Bezpieczeństwa. Został skazany na śmierć przez powieszenie. W 1992 powstał biograficzny film dokumentalny pt. „On wierzył w Polskę...” w reżyserii Aliny Czerniakowskiej. Książki
Ostatnio coraz częściej poruszany jest temat żołnierzy wyklętych. To, co opowiadają nam w szkołach to jedynie mała część ich historii. Naszym zdaniem warto sięgnąć po niżej wymienione, by dowiedzieć się więcej ciekawych informacji o nich. „Żołnierze wyklęci. Niezłomni bohaterowie” Joanna Szarkowa Książka Joanny Wieliczki - Szarkowej "Żołnierze Wyklęci. Niezłomni bohaterowie" to pasjonująca i poruszająca opowieść o żołnierzach antykomunistycznego podziemia niepodległościowego, którzy w latach 40. XX wieku stawiali czynny opór wobec sowietyzacji Polski i podporządkowania jej ZSRR. Ścigani i prześladowani walczyli w słusznej sprawie do końca. Wielu z nich władze komunistyczne więziły, wielu zginęło z rąk okupantów. Autorka książki przedstawia sylwetki i dramatyczne losy niezłomnych bohaterów, wśród których znaleźli się m.in. mjr Józef Kuraś "Ogień", rtm. Witold Pilecki "Witold", Danuta Siedzikówna "Inka", mjr Zygmunt Szendzielarz "Łupaszka", kpt. Antoni Żubryd "Zuch", a także ostatni z "żołnierzy wyklętych" Józef Franczak ps. "Lalek", który zginął w obławie niemal dwadzieścia lat po wojnie - 21 października 1963r. „Bitwy wyklętych” Szymon Nowak Major "Kotwicz" pozostaje do końca w
okrążonych przez NKWD Surkontach. Młodzi żołnierze z Szarych Szeregów bez jednego wystrzału uwalniają swego kolegę z komunistycznego więzienia w Łowiczu, wypuszczając na wolność kilkudziesięciu innych więźniów. Młodzi podchorążacy pod Kuryłówką roznoszą w ataku na bagnety sowieckich frontowych weteranów. 15 największych bitew Żołnierzy Wyklętych. Rozbijane komunistyczne więzienia, ataki na bagnety i inne spektakularne akcje. Niezłomność, odwaga, braterstwo broni, miłość do Ojczyzny. Unikatowe mapy z planami dyslokacji wojsk i kierunków uderzeń. Archiwalne dokumenty i niepublikowane wcześniej zdjęcia uczestników walk. Kulisy ubeckich operacji. Przełomowe momenty walk. Powojenne, najczęściej tragiczne losy uczestników walk. „Dziewczyny wyklęte” Szymon Nowak – Chciałabym mieć chłopca, a potem męża – szeptała księdzu ranna Perełka. – Wyprasujesz mi wszy ze spodni? – żartował Józek na randkach z Wandą. Na nagrobku Janiny wyryto napis „zginęła tragicznie”. Za komuny jakaś nieznana ręka dopisywała co rok: „zamordowana przez UB”. Pierwsza taka książka o dziewczynach z antykomunistycznego podziemia – o tych bardzo znanych i niemal zupełnie zapomnianych. O tych, które nie zawahały się, by oddać krajowi swą młodość, a niejednokrotnie i życie. Szesnaście porywających opowieści o walce, dramatycznych wyborach, ucieczkach, upokorzeniach i więziennej wegetacji. Inka, Marcysia, Perełka, Wanda, Jaga, Krystyna, Jasiek, Czesława, Irena, Blondynka, Lala, Danka, Sarenka, Dziuńka, Krysia, Siostra Izabela. Te z nich, które nadal żyją, przeżywają swe wspomnienia inaczej niż mężczyźni. Wciąż pamiętają, kto i gdzie został ranny, jakiego użyły środka odkażającego i czy
wystarczyło bandaży. Książka bogato ilustrowana, zawiera niepublikowane wcześniej zdjęcia. Konkursy w I semestrze 1. Do III etapu Wojewódzkiego Konkursu Chemicznego zakwalifikowali się następujący uczniowie: Jakub Wójcik z klasy IIIB, Michał Kowalczyk z klasy IIIa oraz Kamil Geleciński uczeń klasy IIIa. 2. Do etapu Rejonowego Konkursu Biblijnego z Ewangelii św.Mateusza przeszły następujące osoby: Aleksandra Barcikowska klasa IIIb, Magdalena Mioskowska z klasy IIIb, Hanna Sopala z klasy IIb, Marta Wojsław z klasy IIIc, Jakub Wójcik z klasy
IIIb. 3. Do etapu Wojewódzkiego Konkursu W tym tygodniu zgłębimy temat jednej z konkurencji na Mistrzostwach Polski. Chodzi o układy formalne. W Taekwondo są aż dwadzieścia cztery układy. Jest ich tyle, ponieważ symbolizują dwadzieścia cztery godziny jednego dnia lub całe życie gen. Choi Hong Hi poświęcone zbudowaniu, doskonaleniu i propagowaniu Taekwondo. Dziś opiszę tylko pięć układów. Pierwszy układ to:
CHONJI (czyt. czon dżi ) Składa się on z dziewiętnastu ruchów. Nazwa układu dosłownie oznacza nieboziemia. Pierwsza część symbolizuje niebo, druga ziemię Drugi: DANGUN (czyt. Dan gun) Ma on dwadzieścia jeden ruchów. Nazwa pochodzi od świętego Dan Gun Wanggom, który jest uważny za legendarnego założyciela Korei. Trzeci : DOSAN (czyt. Do san) Ten układ, zaś posiada dwadzieścia cztery ruchy. Jest to nazwa jednego koreańskiego patrioty Ahn Chang Ho. Czwarty: WOHHYO (czyt. Łonio) Składa się on z dwudziestu osimu ruchów. Nazwa pochodzi od mnicha buddyjskiego żyjącego w VIIw. Piąty: YULGOK (czyt. Jul gok) Ma on trzydzieści osiem ruchów. Nazwa jest pseudonimem wybitnego filozofa i uczonego Yil.
Pierwszy układ Trzeci układ Czwarty układ Drugi układ Piąty układ