Musisz zainstalować flash player pobierz instalator










ARTYKUŁY Seriale a rzeczywistość...................................3 SKĄD SIĘ BIERZE AGRESJA?..............................................5 Uwaga skupiona na … herbacie...........................................8 .Włos nam z głowy spadnie............................11 Współczesna agresja...................................................13 Zagraj w grę planszową!....................................................15 Piękna i bestia…………........…...........17 NIEpotrzebne gadżety.................................................19 Przypadki zmieniające świat........................................21 ZNACZENIE KOLORÓW......................23

Redakcja Iza Łopaczewska Agnieszka Markocka Błażej Filipiak Oliwia Włodarczyk Grzegorz Ogór Olga Kołodziej  Aleksandra Tomkowiak Natalia Kicka Wiki Smolicz Monika Kaczmarek Wydawca Filip Kotwicki Okładka Seriale a rzeczywistość
Wracając do domu po ciężkim dniu w szkole lub pracy mamy ochotę rzucić wszystko w kąt, usiąść przy komputerze i włączyć swój ulubiony serial.


Seriale są częścią życia większości ludzi na świecie, są odskocznią od naszych codziennych problemów i zmartwień. Wracając do domu po ciężkim dniu w szkole lub pracy mamy ochotę rzucić wszystko w kąt, usiąść przy komputerze i włączyć swój ulubiony serial. Zdarza się, że czasem nawet wolimy spędzić wieczór w łóżku pod kocem z kubkiem gorącej czekolady i z laptopem na kolanach, niż z przyjaciółmi na imprezie. Seriale uzależniają równie mocno jak nikotyna czy alkohole, ale możemy powiedzieć, że są zdecydowanie mniej szkodliwe. Wiadomo, że zabierają nam one mnóstwo czasu, niektórzy nawet zaniedbują swoje mniejsze lub większe obowiązki, ale seriale mają też plusy! Jeśli oglądamy serial z napisami, którego oryginalnym podkładem jest na przykład język angielski, jest ogromna szansa na to, że wyłapiemy podświadomie kilka słówek, zwrotów lub fraz. Czasem seriale odwzorowują sytuacje, które



mogą wydarzyć się w naszym życiu i pomagają nam rozwiązać nasze małe lub większe problemy. Nawet nie najmądrzejszy serial może zawierać jakiś pozytywny przekaz, który będzie miał dobry wpływ na nasze życie. Bardzo często zdarza się tak, iż utożsamiamy się z głównym bohaterem i razem z nim przeżywamy radość i smutek w jego serialowym życiu. Niecierpliwie czekamy na nowy odcinek, aby zobaczyć, co dalej będzie się działo w życiu zarówno głównej postaci, jak i bohaterów drugoplanowych. A kiedy nasz serial się skończy, czujemy pustkę, bo wiemy, że po powrocie do domu, nie będziemy mogli, jak co tydzień usiąść w fotelu i zatracić się w nierzeczywistym świecie naszych postaci. Iza SKĄD SIĘ BIERZE AGRESJA?
Niestety, w dzisiejszych czasach mamy często do czynienia z agresywnym zachwianiem, szkoda, że nie wszyscy to przyznają i nie wszyscy stosują się do zasad poprawności.


Niestety, w dzisiejszych czasach mamy często do czynienia z agresywnym zachwianiem, szkoda, że nie wszyscy to przyznają i nie wszyscy stosują się do zasad poprawności. To zjawisko dotyka ona wielu spraw, wielu dziedzin i prawie wszystkich grup społecznych czy wiekowych. Naukowcy od wielu lat badają różne formy agresji, ale nie potrafią ustalić, co jest jej przyczyną. Czy to oznacza, że jesteśmy z natury źli? Wiele osób nie chce przyznać, że jest świadkiem, ofiarą lub sprawcą agresji. Współcześnie, definiujemy ją jako szereg zachowań mających na celu wywołanie krzywdy komuś lub sobie (autoagresja). Można wyróżnić dwie krzywdy – fizyczną lub psychiczną. Zacznijmy od agresji u najmłodszych. Nieraz widzimy w sklepie, na spacerze czy w szkołach podstawowych małe dzieci, które nawzajem się biją. Często bite są słabsze dzieci. Taka agresja różni się od tej, którą stosują dorośli. Psychologowie określają ją agresją instrumentalną – dzieciom nie zależy na tym, by zrobić sobie krzywdę, biją się po to, by coś osiągnąć – lepszą pozycję wśród dzieci, ładniejsze zabawki, które się im podobają. Skąd bierze się taka agresja? Nie zdziwi nikogo fakt, że dzieci szybko się uczą. Jeśli są świadkami przemocy, dzięki której kat coś osiąga, wykorzystują ten sam schemat. Duży wpływ na takie dzieci mają media. Dziecko, po obejrzeniu agresywnych scen nabiera przekonania, że skoro agresja jest upowszechniania, nie jest to niebywałe zjawisko i nie ma przeszkód, by ją stosować. Psychologowie wyróżniają także dwa rodzaje agresji u dzieci – werbalną i niewerbalną.



Ta pierwsza charakteryzuje się pyskowaniem, ubliżaniem czy poniżaniem innych, a ta druga – przemocą: kopaniem innych czy rzucaniem zabawkami. Gdy małe dziecko obrażając się lub niszcząc zabawki osiąga swój cel, a rodzice mu ustępują, koduje sobie to zachowanie jako to  które przyniesie mu oczekiwane efekty. Jak widać, dziecko chłonie agresywne zachowanie nie tylko na podstawie mediów, ale także tego, co dzieje się w domu. Często, jeśli maluch jest za bardzo karany (właśnie za pomocą agresji słownej bądź fizycznej) może wyładowywać swój gniew na innych dzieciach, by poczuć się „lepiej”. Takie dzieci uważają agresję za jedyną formę obrony – ponieważ w domu nie mogą się obronić, obronią się przed rówieśnikami. Jednakże, jeśli dzieci są zbyt pobłażliwie traktowane, mogą stosować agresję jako formę zwrócenia na siebie uwagi. Wiedzą, że jest to złe, ale sądzą, że dzięki niewłaściwemu zachowaniu będą mogły liczyć na zainteresowanie ze strony rodziców. Podobne przyczyny ma agresja wśród młodzieży. Różni się jednak ona tym, że jest bardziej planowana czy zamierzona. Psychologowie zauważyli, że jeśli w dzieciństwie nastolatek miał bezpośredni kontakt z przemocą, często nadużywa jej właśnie w młodości. Niektórzy używają agresji, by się bronić, bo byli ofiarami w dzieciństwie. Nie chcą być poniżani jak kiedyś i teraz sami używają agresji, by móc się „odegrać”. Inną przyczyną pojawiania się agresji u młodzieży są problemy związane z okresem dojrzewania. Każdy nastolatek przeżywa ten okres inaczej, ale niektórzy nie potrafią sobie z nim poradzić i szukają okazji do wyładowania się na innych, po to, by np. skupić na sobie uwagę dorosłych. Wielu młodych ludzi stosuje także przemoc, by ukryć swoją niską samoocenę. Poprzez przemoc sieją strach i  zdobywają pozorny szacunek, dzięki któremu się dowartościowują. Jeśli w dzieciństwie było się świadkami przemocy, w młodości stosuje się ją dużo częściej. Szczególnie, jeśli wówczas agresja nie była jakoś specjalnie karana. Taka osoba wyciąga wniosek, że przemoc to naturalna kolej rzeczy, więc stosuje z premedytacją agresję dla własnych celów. Wśród młodzieży, bardzo popularna jest przemoc psychiczna. Szykanowanie swoich ofiar sprawia im przyjemność, mają poczucie wyższości, władzy i swego rodzaju bezpieczeństwa, szczególnie jeśli w dzieciństwie stosowało się taką przemoc i osiągało się swoje cele lub było się ofiarą i rozumie, ile



ta agresja może przynieść. Innym rodzajem agresji jest cyberprzemoc. Najczęściej jest ona anonimowa. Anonimowy agresor nie chce ujawnić swojej tożsamości, gdyż boi się kary, ale chciałby się wyładować. Do takiej przemocy często dochodzi wobec ludzi bezbronnych. Podobnie jak w dzieciństwie, agresja wśród młodzieży także może być spowodowana wpływem mediów. Podatni są na niego najczęściej nastolatkowie o słabej psychice, którzy po obejrzeniu agresywnych scen dochodzą do wniosku, że też mogą prowadzić podobne życie i osiągać swój cel przez przemoc. Przemoc występuje także u dorosłych. Najczęściej wynika ona z nieszczęśliwego dzieciństwa i młodości, zaniedbania lub samotności. Takie osoby chcą dominować nad innymi i nie pozwalają sobą sterować. Często przemoc u dorosłych to akt desperacji. Ludzie nie radzą sobie z dorosłym życiem, a gniew i frustrację wyładowują na innych osobach. Niektórzy, nauczeni doświadczeniami z dzieciństwa, stosują agresję, by osiągnąć własne cele lub pozycję społeczną. Niestety im wcześniej mamy do czynienia z przemocą, tym bardziej ta się rozwija. ] Agresja jest uniwersalna, niestety, występuje u mężczyzn, u kobiet, u młodych ludzi i u starszych… Mimo różnych form walki z nią, agresja nadal nie zniknęła. Wśród nas są ofiary przemocy i agresorzy, których często znamy, a nie reagujemy. Niektórzy naukowcy twierdzą, że agresja jest wrodzonym instynktem człowieka. Najważniejsze, by samemu nim sterować, a nie pozwolić mu przejąć kontrolę. Agnieszka Markocka Uwaga skupiona na … herbacie
Sztuka parzenia i picia herbaty ma swą wielowiekową tradycję, do której każdy ma ochotę powracać. W obecnych czasach wszystko jest szybkie, błyskawiczne, każdy się gdzieś spieszy, goni za czymś. Brak nam czasu na dostrzeżenie rzeczy, które decydują o radości życia.


Napijmy się herbaty... ale nie ekspresowej. Ta już dawno wyszła z mody. Już nie na taką herbatę mamy chęci. Już samą swą nazwą kłóci się z ideą podawania herbacianego naparu, który ma natchnąć nas dobrymi myślami, pomóc oderwać się od codzienności i zabrać nas do całkiem innego świata. A to ekspresowo się nie dzieje. Sztuka parzenia i picia herbaty ma swą wielowiekową tradycję, do której każdy ma ochotę powracać. W obecnych czasach wszystko jest szybkie, błyskawiczne, każdy się gdzieś spieszy, goni za czymś. Brak nam czasu na dostrzeżenie rzeczy, które decydują o radości życia. Warto na chwilę zwolnić tempo własnego życia, rozmarzyć się i... udać się z przyjaciółmi na filiżankę prawdziwej, esencjonalnej herbaty, gdzie wszystko skupia się na detalach. Niech złe myśli i zmartwienia odlecą choć na ten jeden moment. Herbata to napój, który pija się w tak różnych naczyniach, że w zasadzie można mówić tu o zupełnej dowolności. Jednak istnieje wiele tradycji łączących dany gatunek herbaty z tym jednym konkretnym naczyniem. Szklanka czy filiżanka ? Powszechnie uważa się, że kraje zachodnie Europy piją herbatę raczej w filiżankach, malutkich i porcelanowych natomiast środkowe czy wschodnie kraje preferują szklanki. W dużej mierze jest to prawda, jednak warto pamiętać, że nasz wybór nie ogranicza się tylko do filiżanki lub szklanki. Istnieją jeszcze gliniane kubeczki, w których pija się herbatę np. w Indiach, a także specjalne kubki do matchy czy yerba mate. Nie zapominajmy o hicie ostatnich lat – herbacie ze słoika, która zyskała swą popularność najbardziej w Stanach Zjednoczonych. Kolejnym ciekawym naczyniem, na które warto zwrócić uwagę podczas picia herbaty jest haiwan – kubek, nieco podobny do miseczki, który przypomina czarę. Mieści w sobie ok. 200 ml herbaty, a podaje się w nim najczęściej



herbatę zieloną, co istotne bez cukru. W zasadzie herbata to napój uniwersalny i można ją pić w czym tylko zechcemy, w tym co nam się bardziej podoba albo po prostu co jest dla nas wygodniejsze. Kolejnym elementem, na który często nie zwracamy uwagi jest … czajniczek. Właściwy dobór zaparzacza i imbryka podczas przygotowania napoju ma taki sam wpływ na jego aromat co właściwa temperatura i czas. Parzenie herbaty w imbryku jest najłatwiejszym i najbardziej popularnym sposobem przygotowania naparu. Liście herbaty wystarczy wsypać do imbryka i zalać wodą o właściwej temperaturze. W przypadku zielonej herbaty temperatura wody powinna wynosić 70-85°C, natomiast przy zaparzaniu czarnej herbaty woda powinna jeszcze bardziej wrzeć. Jeśli chcemy zaparzać liściastą herbatę w tradycyjny i niedrogi sposób potrzebne nam jedynie plecione z naturalnych włókien, głębokie sitko. Zakłada się je kubku, wypełnia się suszem herbaty i zalewa wodą. Umożliwia to swobodne rozwijanie się liści i uzyskanie naparu o pożądanym aromacie. Najbardziej higieniczny sposób na zaparzenie naparu to ten, gdzie używa się papierowych filtrów. Niektórzy smakosze narzekają, że papierowe filtry psują smak herbaty. Może to i prawda, ale zmiana smaku jest niewątpliwie minimalna, a do zaparzenia każdej kolejnej herbaty używa się nowego filtru. Poza tym, myśląc o tym w czym pić herbatę, warto wybierać naczynia odpowiednio do pogody. Może się to wydawać absurdalne, ale tak właśnie jest. Jeśli na dworze jest zimno, dobrze jest zaopatrzyć się w gruby kubek czy termokubek, ponieważ np. porcelana jest bardziej szczelna niż szkło i herbata wolniej nam ostygnie. Latem natomiast dobrze pić herbatę w szklankach, a tę mrożoną z owocami – szczególnie w specjalnych wysokich i fantazyjnie wyglądających szklaneczkach. Nie zapomnijmy o tym, że herbaty ziołowe czy owocowe wymagają długiego zaparzania, więc warto w tym przypadku zaopatrzyć się w specjalne kubki ze szczelnymi pokrywkami lub parzyć je w czajniczkach bądź imbrykach. Jeśli będziemy parzyć herbatę w imbryku, najpierw go ogrzejmy (np. wlewając na chwilę gorącą wodę). Na jedną filiżankę przypada płaska łyżeczka suszu. Następnie zalewamy wrzątkiem i przykrywamy. Po upływie 1-2 min w przypadku tradycyjnej, zielonej herbaty można ją rozlać do filiżanek. Najdłużej powinna



parzyć się herbata biała, owocowa – 4-5 minut. Dobrze zaparzona herbata powinna mieć na wierzchu pianę - to w niej kryje się cały sekret herbaty, cały aromat. Liści zielonej herbaty nie wyrzucamy, można je bowiem zaparzać kilkakrotnie. Znawcy twierdzą, że najlepiej smakuje drugie i trzecie parzenie. Stare przysłowie mówi, że zielona herbata powinna smakować jak zen, a bardziej przyziemnie - powinna mieć tzw green taste [zielony smak]. Czerwona natomiast ma smak ziemi, bardzo ciężki. Czerwona herbata to podstawa diety osób, które zdecydowały się na odchudzanie. Napar z czerwonej herbaty działa pobudzająco na wytwarzanie soków trawiennych i stymuluje pracę jelit, co przyśpiesza metabolizm, a w efekcie spalanie tłuszczów. Kolejną zaletą czerwonej harbaty jest regulacja przemiany materii, innymi słowy reguluje masę ciała. Smak czarnej herbaty zależy od plantacji, może być albo bardzo słodki, albo bardzo gorzki, może smakować jak kwiaty, ale także może mieć ciężki dymny ton. Zawarte w czarnej herbacie flawonoidy wzmacniają naczynia krwionośne i przeciwdziała zakrzepom krwi. Dzięki zawartości fluoru czarna herbata chroni zęby przed próchnicą. Pamiętać należy, aby herbaty nie przechowywać w sąsiedztwie przypraw czy kawy oraz innych środków o mocnym aromacie, ponieważ herbata bardzo łatwo pochłania inne zapachy, tym samym nie będzie już smakować tak, jak powinna. Jeśli chcemy poczuć smak prawdziwej herbaty, warto spróbować herbaty innej niż tylko ta z marketu, pakowana w torebeczki ze specjalnym sznureczkiem do zaparzania. W herbaciarniach można kupić herbatę na wagę, przy niej nasze wieczorne popołudnia staną się dłuższe i spokojniejsze. Wybór jest bardzo szeroki, wszystko zależy od upodobań. W herbacianym raju każdy znajdzie coś dla siebie. Oliwia Włodarczyk Włos nam z głowy spadnie
Włosy kryją w sobie wiele tajemnic. Ich wygląd i kondycja odzwierciedla stan naszego zdrowia i nastroju. Nie warto więc rwać włosów z głowy.


Włosy kryją w sobie wiele tajemnic. Ich wygląd i kondycja odzwierciedla stan naszego zdrowia i nastroju. Nie warto więc rwać włosów z głowy. Lepiej uważniej przyjrzeć się swej czuprynie, gdyż może dać ona odpowiedzi na wiele pytań dotyczących naszego zdrowia i nas samych. Włosy świadczą o zapleczu genetycznym każdego z nas, środowisku, w jakim przebywamy oraz o sposobie odżywiania. Jeśli nasza codzienna dieta nie jest wystarczająco bogata w witaminy i składniki odżywcze, w naszej krwi również będzie ich brakowało, co odbije się na wyglądzie włosów. Podobnie w przypadku nadmiernego stresu, przewlekłego zmęczenia, niedożywienia czy niezdiagnozowanych jeszcze chorób. Włosy potrafią dodać urody każdemu człowiekowi – nawet niezbyt ładna osoba z pięknymi kosmykami, które są zdrowe i lśniące, dobrze obcięte, bardzo dużo zyskuje. Wiele kobiet wykorzystuje je jako element do zwracania na siebie uwagi u płci przeciwnej – zresztą kobiety z długimi włosami wzbudzają wiele emocji u mężczyzn, więc wygląd włosów ma w tej sferze ogromne znaczenie. Warto wiedzieć, że dziennie każdy z nas traci około 80-100 włosów. Zjawisko wypadania włosów związane jest z ich obumieraniem oraz pojawianiem się na ich miejscu młodych, zdrowych włosów. Bez obaw, jest to proces naturalny, ale co jeśli na szczotce zauważymy nagły wzrost liczby włosów, które zostają na niej tuż po uczesaniu ? Przyczyn przerzedzania się włosów jest mnóstwo, tak wiele,



jak wiele mamy włosów na głowie. Zły stan naszych włosów jest nie tylko kwestią problemów witaminowych, również problemów hormonalnych. Kobiety, którym nie jeden a wiele włosów z głowy spada powinny udać się badania tarczycowe. Jednym z charakterystycznych objawów skórnych, towarzyszącym niedoczynności tarczycy jest wypadanie włosów, a także ich suchość i łamliwość. Niekiedy może wystąpić także wypadanie włosków u brwi. Wypadanie włosów często spowodowane jest także niepożądanym działaniem niektórych leków. Nawet podczas wizyty u lekarza rodzinnego warto wspomnieć o problemie z łysieniem, dzięki czemu składniki leków zostaną inaczej dobrane. Niebezpiecznym wiekiem, w którym grozi utrata włosów, jest czas między 40 do 55 rokiem życia. Jak zadbać o ich przyrost, nawet jeśli biologicznie już czas pogodzić się z ich utratą? Korzystnym rozwiązaniem, aby zwiększyć objętość i blask włosów są zabiegi zwiększające ukrwienie mieszków włosowych. Są to masaże owłosionej skóry głowy oraz zabiegi mezoterapii, polegające na wstrzykiwaniu przy pomocy cienkich igieł odpowiednich substancji odżywczych. Przydatne zarówno dla kobiet jak i mężczyzn są także suplementy diety zawierające zestawy witamin, aminokwasów i minerałów. Kobiety tracą włosy w sposób trudny do zauważenia gołym okiem. Kosmyki stają się cienkie, łamliwe, a przedziałek staje się szerszy. U mężczyzn pojawiają się tzw. zakola. Warto pamiętać, że nadmierna stylizacja włosów może doprowadzić do tego, że staną się one zbyt obciążone. Pielęgnacja włosów powinna być przeprowadzana kosmetykami bez alkoholu. Nadmierna stylizacja włosów środkami z alkoholem wysusza je. Włosy przypominają siano, stają się łamliwe i wypadają. Najważniejsze, żeby nie rwać sobie włosów z głowy, lepiej mieć z głowy problem włosów! Oliwia Włodarczyk Współczesna agresja
Według książkowych definicji agresja to czynność mająca na celu spowodowanie bólu fizycznego czy psychicznego drugiej osobie.


Agresja jest szerokim pojęciem, szczególnie w dzisiejszych czasach. Według książkowych definicji agresja to czynność mająca na celu spowodowanie bólu fizycznego czy psychicznego drugiej osobie. Z biegiem czasu sposoby zadawania bólu się różniły się od siebie. W średniowieczu osoby agresywne, takie o cechach barbarzyńców rozpoznawano po tym, jak palili domy, grabili je i gwałcili kobiety. Pojedynki rycerskie jednak uchodziły za honorowe, mimo że bywały drastyczne. Współcześnie bijatyka pomiędzy dwoma osobami jest różnie postrzegana, najczęściej ocenia się ją jako niehonorową. Zresztą dzisiaj i od bijatyk się odchodzi dzisiaj agresja przejawia się zadawaniem bólu psychicznego. Jakie są tego źródła? Otóż psychologowie uważają, że agresja nie jest efektem działań zdrowego człowieka. Jest czymś na wzór popędu, zwierzęcego instynktu, działania pod wpływem zaburzeń psychicznych. W związku z napływem złych emocji, złości lub zdenerwowania człowiekowi zaczyna bić szybciej serce. Fale wysyłane wtedy z serca do mózgu mogą zmienić postrzeganie świata, emocji i zachowania. Warto nadmienić, że serce przez naukowców jest uważane za organ, który zajmuje się postrzeganiem emocji i przekazywaniem ich do mózgu. Dlatego człowiek zachowuje się inaczej gdy jest zakochany, a inaczej gdy jest zły czy speszony. Często bywa tak, że zdrowy rozsądek mówi: „stop, nie rób niczego niemądrego”, ale okazuje się, że robimy coś niepożądanego,



czego potem żałujemy. I to jest właśnie wina serca. Współczesna agresja różni się od tej, którą prezentowały dawne pokolenia. Współcześnie częściej zadaje się ból psychiczny niż fizyczny. Czym się objawia? Otóż dzisiaj powszechnie występuje autoagresja oraz agresja instrumentalna, a ostatecznie agresja wroga. Przejawem autoagresji jest samookaleczanie, wtedy ranimy się… sami. Przejawia się w różny sposób. Takim najbardziej radykalnym jest zacinanie się żyletkami. Drugim typem agresji jest agresja instrumentalna. Przejawia się czynnościami, które nie mają na celu zranienia czy zadania bólu fizycznego, mają zastraszyć przeciwnika. Taka agresja jest najpopularniejsza w filmach gangsterskich Martina Scorsese o mafii. W filmie bohaterowie wykorzystują wielkie spluwy, zastraszają wizją bestialskich tortur. Szkoda, że nie jest to tylko filmowa fantazja., w świecie realnym obezwładnianie za pomocą lęku jest powszechne. Mówi się, że agresja działająca na ludzką psychikę boli bardziej niż zadawany ból fizyczny. Ostatnim typem agresji jest agresja wroga. Najbardziej brutalna i wyrządzająca bezpośredni ból drugiej osobie. Metod zadawania agresji wrogiej jest wiele. Najczęściej są to bójki, przemoc w rodzinie czy napaści. W taki sposób agresor prezentuje swoją siłę i chce się wyładować złe emocje na niewinnych ofiarach. Często w rodzinach patologicznych agresja wroga, jak i agresja instrumentalna łączy się ze sobą. Powstaje tedy tak zwany syndrom sztokholmski. Przejawia się tym, że osoba poszkodowana zżywa się ze swoim prześladowcą i pomaga mu wierząc w jego dobroć. Syndrom występuje też często u ofiar porwań lub u zakładników, którzy często nawet pomagają swoim oprawcom. Szkoda, że agresji uczył się świat od zarania dziejów i szkoda, że XXI wieku nie może jej wyplenić. Błażej Filipiak Zagraj w grę planszową!
Gra planszowa to rodzaj gry towarzyskiej, w której rywalizują ze sobą gracze. Dzisiaj plansze zastępuje często monitor i klawiatura, choć nic nie jest wstanie oddać atmosfery stłoczenia wokół planszy z kartonu.


Gra planszowa to rodzaj gry towarzyskiej, w której rywalizują ze sobą gracze. Dzisiaj plansze zastępuje często monitor i klawiatura, choć nic nie jest wstanie oddać atmosfery stłoczenia wokół planszy z kartonu. Do najstarszych gier planszowych należą min. warcaby, młynek czy też szachy. I właśnie to szachy są najbardziej rozpoznawalną grą planszową, nie tylko towarzysko – domową, ale i w randze mistrzowskiej. Co roku są organizowane przecież mistrzostwa świata. Obecnym gigantem szachowym jest Norweg Magnus Carlsen, który od 3 lat broni swojego tytułu. Szachowe rozgrywki prowadzono w Indiach już w VI w. Do Europy gra dotarła dopiero między VII a VIII wiekiem, początkowo prym wiedli Hiszpanie, później miejsce na podium zajęli Rosjanie. Ci  którzy nie grają w szachy, zawsze mogą wybrać warcaby, wersję szach bardzie light. Gra została stworzona prawdopodobnie we Francji lub w Hiszpanii. Maksymalną liczbą graczy są 2 osoby, co ciekawe w partiach turniejowych czas gry wynosi od 5 do 3 min. Nazwa warcaby pochodzi od warcabnicy (planszy posiadającej 64 pola), na której jest rozgrywana gra. Jeśli nie warcaby to chińczyk, jedna z najpopularniejszych, jak i najprostszych gier. Powstała na przełomie 1907-1908 w Niemczech i została stworzona przez Josefa



Friedricha Schmidta, ciekawi nazwa, ponoć nie ma związku z mieszkańcem kraju, od którego nazwy pochodzi. Chińczyk to gra dla dwóch trzech lub czterech osób, jest bardzo prosta, do jej rozegrania potrzebujemy planszy, 16 pionków rożnych kolorów oraz kostki. Wygrywa gracz, który wprowadzi wszystkie pionki do tak zwanego domku. Bardzo popularną grą są też gry karciane, tych jest całe mnóstwo: makao, wojna, oszust, oczko czy też popularny w dzisiejszych czasach poker i brydż. Dziś coraz częściej się odchodzi się od starych tradycyjnych gier i gracze wybierają nowoczesne bardziej skomplikowane gry planszowe, ważne jednak, żeby w ogóle chcieli grać, bo to w końcu rozwija, rozwija na przykład logiczne myślenie. Lepiej spotkać się ze znajomymi i pograć w planszówki, niż przesiedzieć kilka godzin samotnie przed komputerem. Jedyną z takich gier nowoczesnych, którą każdy rozpoznaje, jest gra Monopoli, polegająca na handlu nieruchomościami. Gracz rozpoczyna od pola START i musi okrążyć całą planszę, podczas gry kupuje nieruchomości, dworce, hotele, lotniska. Wygrywa gracz z najdroższymi nieruchomościami i najwyższym budżetem. Dzisiaj trudno zobaczyć młodzież grającą w szachy, ponieważ połowa nawet nie zna zasad. Jeśli już nastolatkowie w ogóle zagrają w jakąś grę planszową, to jest nią Jenga, Zgadnij kto to? albo scrabble. Chińczyk czy warcaby odchodzą w niepamięć. Zapewne jednym z powodów jest popularność gier komputerowych i lenistwo, ludzie wolą zostać w domu i grać na łączach, wirtualnie… już nie life. Grzegorz Ogór Piękna i bestia
Każda z kobieta pragnie wyglądać jak gwiazda. Aby poczuć się jak ona, używamy mnóstwa kosmetyków oraz wielu trików, które są niepojęte dla płci przeciwnej. Warto jednak zaznaczyć, czego nie robić, by z pięknej szybko nie przerodzić się w bestię.


Każda z kobieta pragnie wyglądać jak gwiazda. Aby poczuć się jak ona, używamy mnóstwa kosmetyków oraz wielu trików, które są niepojęte dla płci przeciwnej. Warto jednak zaznaczyć, czego nie robić, by z pięknej szybko nie przerodzić się w bestię. Kiedy nadchodzą ważne wydarzenia np. studniówka, urodziny babci, ślub koleżanki, kobiety pragną wyglądać fenomenalnie, a że same boją się eksperymentować na swojej twarzy, wybierają specjalistkę. Punkty, w których można wykonać „profesjonalny” makijaż najczęściej są perfumeriami w centrach handlowych. Żadna z nich jednak nigdy by nie przypuszczała, że może stamtąd wyjść poważnie okaleczona. Bo na przykład bakterie gronkowca znajdujące się na błonie śluzowej nosa, gardła lub na skórze, najczęściej nie dają znać o swojej obecności, ale konsekwencje zarażenia się nimi są przerażające, szczególnie dla osób o niskiej odporności jest to bardzo niebezpieczne. Kiedy zawierzamy swoją twarz makijażystce z perfumerii nie mamy pewności, czy przedmioty, którymi wykonano makijaż były wcześniej umyte. Nawet jeśli, to produkty: pudry, cienie do powiek, podkłady, korektory, nie są przecież wymieniane na nowe przy każdej klientce. A przecież za każdym razem, kiedy pędzel dotyka twarzy, a później znowu zanurzony zostaje w pudrze, zostawia tam stary naskórek, łój, który później prawdopodobnie znajdzie się na skórze następnej klientki. Nigdy nie można też korzystać w perfumeriach z palet z darmowymi



testerami i tam wykonywać makijażu. Przeprowadzono badania na temat obecności bakterii i grzybów, dane były zatrważające. Wskazywały, że tą drogą można zarazić się wszelkimi chorobami skórnymi. Również miejsce, w którym makijaż jest wykonywany, musi być czyste i tak zagospodarowane, by łatwo można było usunąć bakterie i grzyby. Profesjonalizm jest nie tylko potrzebny przy wykonywaniu makijażu, ale i w dbaniu o higienę w miejscu pracy makijażystki. Brak wiedzy na temat makijażu jest również niebezpieczny (szczególnie przy wykonywaniu makijażu permanentnego), ponieważ nie mamy pewności, czy osoba, która nam go wykonuje ma szerokie pojęcie na ten temat czy po prostu robi to  bo lubi i uważa się za profesjonalistę. Używanie źle dobranych do skóry kosmetyków może prowadzić do problemów skórnych, co wiąże się z koniecznością wizyt u dermatologa. Wiele kobiet lubi, kiedy rzęsy są długie, gęste i przyciągają spojrzenia innych, dlatego często decydują się używać sztucznych rzęs i a nawet nie zdają sobie sprawy z tego, jak szkodliwe mogą być dla ludzkiego oka. Używanie takich produktów jest często bardzo szkodliwe dla powieki, ponieważ zawiera w sobie składnik chemiczny, który podrażnia powieki. Ponadto stosowanie sztucznych rzęs przyczynia się do osłabienia tych naturalnych i może spowodować ich łamliwość i kruchość. Zwykły makijaż, a tyle zagrożeń, na przykład możliwość zastosowania na naszej twarzy przeterminowanych kosmetyków. Po upływie ważności danego produktu zmienia on swoją strukturę i nie należy go używać, bo może poważnie uszkodzić skórę. Jeśli chcemy wyjść z takiego miejsca piękne, a nie okaleczone warto zwracać uwagę na najmniejszy szczegół, gdyż chwila nieuwagi może wpłynąć na urodę bardzo niekorzystnie. Olga Kołodziej i Aleksandra Tomkowiak NIEpotrzebne gadżety
Cały Internet jest przepełniony różnymi pomysłami na zabawne gadżety, a stron nastawionych na ich zakup jest niezliczona ilość.


Świat coraz bardziej idzie do przodu, a wraz z tym następuje ciągły rozwój techniki. Sklepowe półki uginają się pod ciężarem rozmaitych, często niepotrzebnych gadżetów, które najczęściej nie znajdują zastosowania w codziennym życiu. Pomimo oryginalnego pomysłu, gadżety te okazują się niepraktyczne i zbędne. Oczywiście zabawne przedmioty bardzo często są dobrym prezentem i cieszą się dużym zainteresowaniem, jednak nie zawsze zyskują one aprobatę adresatów. Cały Internet jest przepełniony różnymi pomysłami na zabawne gadżety, a stron nastawionych na ich zakup jest niezliczona ilość. Wystarczy tylko wpisać w wyszukiwarkę frazę „gadżety” by otworzyć oczy ze zdumienia. Na jednej z witryn internetowych dość interesującą propozycją okazały się kapcie USB! Wystarczy tylko do takich butów podłączyć kabel USB by zaczęły wytwarzać ciepło. Ciekawym rozwiązaniem jest również kubek termiczny przypominający do złudzenia obiektyw aparatu. Na pierwszy rzut oka bardzo trudno jest odróżnić od siebie oba przedmioty. Może to być genialny pomysł na prezent dla entuzjasty fotografii. Kolejnym gadżetem, który przykuł moją uwagę jest torba na laptopa w kształcie koperty pocztowej. Z jednej strony wydaje się, że ów gadżet nie ma żadnego sensownego zastosowania, jednak może to być doskonałe zabezpieczenie przed złodziejami. W końcu komu wpadłoby do głowy, że taka koperta służy tak naprawdę jako etui do naszego komputera. Jego wnętrze jest wyściełane specjalną folią bąbelkową, dokładnie taką, jaka wypełnia prawdziwą kopertę pocztową. Niestety nie wszystkie gadżety cieszą się dobrą opinią. Niektóre



z nich mają swoich zwolenników jak i przeciwników. Z resztą nic dziwnego, skoro ich zastosowania budzą wiele kontrowersji. W Internecie jest mnóstwo nowinek, a ludzie najczęściej nawet nie zdają sobie sprawy z ich istnienia. Jednym z najbardziej dyskusyjnych przedmiotów, który można zakupić jest… peruka dla niemowlaków! Zatem jeśli marzyłeś o dziecku z burzą pięknych włosów, a niestety nie spełniło one twoich oczekiwań, zawsze możesz zainwestować w taką perukę. Przecież to okropne. Kto w ogóle wymyśla takie gadżety? Ludzie bez wyobraźni, a może ze zbyt wybujałą fantazją? Tego nie wiadomo, jednak pomysłów na rozmaite przedmioty nie brakuje. Kolejnym gadżetem, który nie wzbudził mojej sympatii jest wodoodporna torba Skinbag. Pomimo tego, że jest bardzo praktyczna to odstrasza swoim widokiem i wykonaniem, gdyż jest zrobiona z syntetycznej ludzkiej skóry!!! Wygląda okropnie, jednak kosztuje ponad 600 dolarów. Dość oryginalnym rozwiązaniem są także kuwety dla kota. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to  że są wyposażone w tablety.. Zacznijmy od tego po co kotu takie urządzenie elektroniczne? Przecież to nie ma sensu. Zwierzęta nie mają przecież kont na portalach społecznościowych, więc po co im dostęp do Internetu? No cóż na to pytanie chyba nie ma jasnej odpowiedzi. Jedno jest pewne rozmaite przedmioty nadal będą powstawać. Mimo często wielu niepotrzebnych gadżetów, czasem powstają również użyteczne. Może w przyszłości powstanie coś co zmieni naszą rzeczywistość na lepsze? Natalia Kicka Przypadki zmieniające świat
Tworzenie nowych rozwiązań kojarzymy zazwyczaj z wieloma godzinami eksperymentów i badań, które nie zawsze dają zamierzony efekt.


Żyjemy w świecie, w którym postęp, naukowe odkrycia dzieją się na naszych oczach, co dnia. Tworzenie nowych rozwiązań kojarzymy zazwyczaj z wieloma godzinami eksperymentów i badań, które nie zawsze dają zamierzony efekt. Nie każdy wie, że w niektórych odkryciach bardziej niż umiejętności i posiadana wiedza naukowców, przydało się trochę szczęścia i przypadek! Jednym z najbardziej przełomowych odkryć w medycynie, było bez wątpienia wynalezienie pierwszego antybiotyku - penicyliny. Wszystko zaczęło się od Aleksandra Fleminga, który zajmował się eksperymentowaniem na kulturach bakterii, dlatego często trzymał je na swoim biurku. Podczas swojego kilkutygodniowego wyjazdu na wakacje, zapomniał przykryć jedną z płytek, na której znajdowały się bakterie. Po przyjeździe zaobserwował, że pod wpływem rozprzestrzenienia się pleśni na jednaj z płytek, bakterie w pobliżu pleśni zniknęły. Na podstawie tego odkrycia, naukowcy wyizolowali z pleśni substancję bakteriobójczą, która w 1942r. weszła na rynek leków. Kolejnym z odkryć powstałych zupełnie przypadkiem jest rzep. Szwajcarski inżynier George de Mestral w czasie wolnym wyszedł ze swoim psem na spacer. Po przyjściu do domu, zobaczył, że na jego ubraniu i sierści psa poprzyczepiane



są owoce łopianu. Zainspirowało go to do dalszych obserwacji, dlatego poświęcił kilka lat swojego życia na eksperymenty, m.in. badania łopianu pod mikroskopem. W efekcie opatentował powszechnie stosowany rzep. Wynalazkiem, za który mogą dziękować wszyscy niemający czasu na gotowanie jest kuchenka mikrofalowa. Jej wynalazca Percy Spencer, pracował nad nową bronią - magnetronem emitującym mikrofale. Opracowując wynalazek, zobaczył, że czekolada, którą miał w kieszeni zaczęła się rozpuszczać. Zainspirowany swoim odkryciem zmienił kierunek swoich prac i opatentował mikrofalówkę. Zostając przy temacie gotowania, warto także wspomnieć o teflonowej patelni, bez której nie powstałoby wiele dań. Chemik Roy Plunkett pracował nad nową substancją chłodzącą do lodówek, jednak jego badania odniosły sukces w zupełnie innym zakresie. Na noc zostawił w chłodnym pomieszczeniu kanister z dwoma zmieszanymi ze sobą gazami, rano na ściankach kanistra znalazła się nowa substancja. Po zbadaniu tego zjawiska, odkryto, że jest to powszechnie dziś stosowany teflon. Następne przypadkowe odkrycie jest związane z jednym z najczęściej jadanych śniadań - mlekiem z płatkami. Znany wszystkim dodatek do mleka miał swój początek w szpitalu połączonym z sanatorium, którym kierowali bracia: dr. John Kellog i Will Kellog. Pewnego dnia pszenica w ośrodku rozgotowała się całkowicie, ktoś jednak wpadł na pomysł, by ją rozwałkować i wysuszyć i w ren sposób ocalić zmarnowane jedzeni. O dziwo, osuszona pszenica zasmakowała pacjentom ośrodka. W ten oto sposób powstały dzisiejsze płatki, które znane są na całym świecie. Jak widać, znaczące wynalazki nie zawsze powstawały od początku w przemyślany sposób. Przypadek to jeden z czynników, jednak warto docenić i wynalazców, którzy dostrzegli w tych przypadkach potencjał. Monika Kaczmarek ZNACZENIE KOLORÓW
Barwy otaczają nas każdego dnia i o każdej porze, mimo że z czasem ich odcienie się zmieniają, to nie zmienia się ich wpływ na nasze zdrowie. A mają one pewne przypisane im znaczenie i symbolikę.


Barwy otaczają nas każdego dnia i o każdej porze, mimo że z czasem ich odcienie się zmieniają, to nie zmienia się ich wpływ na nasze zdrowie. A mają one pewne przypisane im znaczenie i symbolikę. Barwa CZARNA jest uważana przez wielu ludzi, jako brak danego koloru. Zatem ciemność to jeden z jego symboli. Ludzie ceniący ten kolor stwarzają wokół siebie bariery, by chronić swoją osobowość. Czerń poza tym jest bardzo często kojarzona z żałobą, a więc ma charakter smutny, związany z tęsknotą za kimś bliskim, kto odszedł lub za utraconą miłością. Ale czerń kojarzona jest też z elegancją, luksusem, poza tym dobrze komponuje się z innymi kolorami. To może czas na przeciwieństwo czerni, czyli BIEL. Od razu, co nam przychodzi na myśl to czystość i niewinność. Bardzo dobrym przykładem dla tej barwy jest suknia ślubna. Panna młoda zakładając ją zapewnia o swojej czystości przedmałżeńskiej. Kolor biały łączy się z ważnymi uroczystościami takimi jak właśnie ślub, czy pierwsza komunia. Ponadto, biel jest kolorem przestrzeni, więc czujemy się wtedy pewniej. Z kolorem białym często identyfikują się osoby egocentryczne, samotne i indywidualiści. CZERWIEŃ ma wiele ukrytych znaczeń. Jest symbolem walki. Ludzie, dla których ulubionym kolorem jest czerwony, mają na ogół silny charakter usposobiony przez działanie i skłonność do rywalizacji. Czerwień występuje razem z bielą w naszej narodowej fladze Polski. Biel symbolizowała „dobro i czystość dążeń narodu polskiego”, a czerwień „dostojność i majestat władców polskich”. Czerwień to także kolor miłości i erotyki. Ludzie, którzy lubią kolor ŻÓŁTY są zazwyczaj towarzyscy i otwarci na wszelkie znajomości. Kolor żółty stymuluje działania i poprawia nastrój oraz zwiększa poczucie własnej wartości. Dzięki temu kolorowi



ludzie czują się pewniej i są bardziej optymistycznie nastawieni do życia. Żółty przykuwa uwagę, wg badań żółte taksówki rzadziej uczestniczą w wypadkach drogowych niż inne kolory aut. Natomiast nadmiar barwy żółtej może wzmagać lęk i strach. To kolor złota oraz słońca. Oznacza najwyższe wartości i wiedzę. Stopniowo kolor ten stał się symbolem zdrady, fałszu, bezwstydu, wrogości. W malarstwie Judasz przedstawiany jest z żółtej szacie. Kolor RÓŻOWY jest symbolem młodości, wdzięku, pogodnego nastroju, a także miłości. Jest także kolorem namiętności. Różowy bukiet to oznaka szczerej sympatii, przyjaźni i oddania, które może przerodzić się w coś więcej. Kwiaty w tym kolorze mówią dziewczynie: „Bardzo cię lubię!”. Aczkolwiek, jeżeli są to różowe róże przewiązane zieloną wstążką oznacza to  że młodzieniec chce się oświadczyć. Róż kojarzy się również z dzieciństwem, bo też która dziewczynka nie pragnęła różowej sukienki, jeśli nie dla siebie to chociaż dla laki. ZIELEŃ to koncentracja, spokój, relaks. Zielony to kolor tych wszystkich, którzy są wewnętrznie bardzo zmęczeni, chaotyczni, Zieleń to kolor równowagi. Od dawna wiadomo, że przebywanie wśród zieleni uspokaja i regeneruje siły witalne. Według badań, NIEBIESKI postrzegany jest jako wzbudzający największe zaufanie. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że charakteryzuje się on jedną z najkrótszych długości fali – nie pobudza nas więc do działania. Oprócz tego, kojarzy się z niebem i wodą, a więc czymś pewnym i w większości przypadków niezawodnym. Bardzo silnie związany jest także z biznesem i nowoczesnymi technologiami. Niebieski pobudza wyobraźnię i skłania do twórczego myślenia. Informacje napisane niebieską czcionką łatwiej zapamiętać, a w testach badających kreatywność najlepiej wypadają osoby, które korzystają z monitorów z niebieskim tłem. A jeśli odchudzający zafunduje sobie danie na niebieskim talerzu to ponoć zje mniej, bo niebieski źle wpływa na apetyt. Kolory, które nas otaczają mają na nas ogromy wpływ. To  w co się ubieramy, jakie kolory lubimy, świadczą o nas samych i o tym, jakimi ludźmi jesteśmy. Wiki S.