Musisz zainstalować flash player pobierz instalator








DZIEŃ PATRONA
Wiedzę możemy zdobywać od innych, ale mądrości musimy nauczyć się sami. Adam Mickiewicz


Po raz drugi do udziału w uroczystości z okazji obchodów Dnia Patrona Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Białej Rawskiej zostali zaproszeni nauczyciele i uczniowie ze szkół podstawowych z terenu miasta i gminy Biała Rawska. Uroczystość odbyła się w dniu 12 marca 2014 roku w Miejsko -Gminnym Ośrodku Kultury w Białej Rawskiej . Przyświecał nam cel przybliżenia postaci i twórczości patrona gimnazjum – Adama Mickiewicza uczniom szkół podstawowych, a także zaprezentowanie sylwetek patronów z zaprzyjaźnionych szkół podstawowych oraz integracji uczniów i nauczycieli z naszego terenu. W ramach tego przedsięwzięcia odbyły się : - Konkurs plastyczny na projekt okładki wybranego utworu Wieszcza -Adama Mickiewicza – grudzień 2013r. W konkursie tym zostali nagrodzeni następujący uczniowie: I miejsce zdobyła praca Sebastiana Góralczyka – Szkoła Podstawowa im.Marii Konopnickiej w Starej Wsi, II miejsce zdobyła praca Agnieszki Błażejewskiej - Szkoła Podstawowa im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Pachach, III miejsce zdobyła praca - Nikoli Andruszkiewicz – Szkoła Podstawowa im. ks.Jerzego Popiełuszki w Chodnowie, IV miejsce zdobyła praca Olgi Kępińskiej- Szkoła Podstawowa im.Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Pachach. Prace konkursowe można oglądać na



stronie Miejsko - Gminnej Biblioteki Publicznej w Białej Rawskiej w zakładce konkursy. - Spotkanie w MGOK (12 marca 2014r.), w czasie którego miały miejsce prezentacje Patronów szkół z naszej gminy w dowolnej formie, np. spektakl słowno - muzyczny, prezentacja multimedialna. Na uwagę zasługuje fakt,że szkoły zaprezentowały się wspaniale, poziom prezentacji był bardzo wysoki. Było nam bardzo miło, że nasza propozycja spotkała się z takim odzewem i dziękujemy za wsparcie naszej inicjatywy integracji młodzieży z naszego środowiska i kultywowania twórczości Wieszcza. Szczególne podziękowania kierujemy do Dyrekcji, Nauczycieli i Uczniów ze: Szkoły Podstawowej im. Fryderyka Chopina Babsku, Szkoły Podstawowej im. Bohaterów Powstania Warszawskiego w Błażejewicach, Szkoły Podstawowej im. Kardynała Wyszyńskiego w Pachach, Szkoły Podstawowej im. Marii Konopnickiej w Starej Wsi. Spotkanie zaszczycił swoją obecnością przedstawiciel Urzędu Miasta i Gminy Biała Rawska - Pan Marek Pałasz - Sekretarz . Patronat nad obchodami Dni Patrona bialskiego gimnazjum objęła Pani Barbara Szkopińska - Dyrektor Miejsko - Gminnej Biblioteki Publicznej w Białej Rawskiej, która ufundowała dla uczniów szkół podstawowych nagrody książkowe za udział w konkursie plastycznym.



Pragniemy również serdecznie podziękować Pani Krystynie Stachurskiej - Dyrektor Miejsko - Gminnego Ośrodka Kultury w Białej Rawskiej i Pracownikom tejże placówki. Serdeczne podziękowania składamy Pani Izabelli Piecuch za oprawę muzyczną i Pani Małgorzacie Karpińskiej za przygotowanie dekoracji. Mamy nadzieję, że takie spotkania będą odbywały się cyklicznie i na stałe wkomponują się w kalendarz imprez organizowanych przez nasze gimnazjum dla społeczności lokalnej. Organizatorki przedsięwzięcia Bogusława Filarczyk Katarzyna Borkowska "Być kobietą... " Katarzyna Miller, Monika Pawluczuk



Jak być kobietą szczęśliwą? Jak być pewną siebie? Jak nie być ofiarą? Takie pytania zadaje sobie wiele współczesnych kobiet. Bo nie jest łatwo być kobietą w świecie, w którym ciągle jeszcze mężczyźni mają przewagę. W świecie, w którym nadal utrzymuje się wyraźny podział na to, co męskie, i na to, co kobiece. Dziwne, że podział ten jest mocniejszy w życiu prywatnym niż zawodowym. W książce "Być kobietą i nie zwariować" znajdujemy przykłady najbardziej typowych kobiecych problemów. Problemów z sobą, ze swoją tożsamością, z relacją ja - mąż, ja - inni, oceną samej siebie, dostrzeżeniem tego prawdziwego "ja" i polubieniem go. To swobodna rozmowa kilkunastu kobiet, zapis warsztatów psychoterapeutycznych, w których brały udział. Ta forma przekazu daje poczucie współuczestnictwa i może zainteresować podobnymi warsztatami także inne kobiety. A warto jest rozmawiać, bo w rozmowie łatwiej zobaczyć to, czego samej w ferworze codziennych spraw się nie dostrzega; łatwiej coś zmienić, gdy ma się czyjeś wsparcie. Książka dla kobiet szukających szczęścia w sobie. To relacje ze spotkań psychoterapeutki z dziennikarką. Są uzdrawiającymi rozmowami doświadczonych kobiet. Każda kobieta znajdzie coś o sobie. Zobaczy swoją sytuacje w oczach innych i nauczy się jaką strategie przyjąć. Przede wszystkim jak polubić siebie i to co nas otacza co tworzymy. Lekko napisana czyta się bardzo dobrze. Po ich przeczytaniu może będziesz wściekła na siebie albo na mężczyzn. Po ich przemyśleniu pokochasz mądrzej, przynajmniej siebie. Wszystkim kobietom na zakręcie serdecznie polecam. Zawiera wiele cennych informacji min. o szczęściu, dojrzałości, kryzysie, uzależnieniach, cierpieniu, depresji. Ciepła, pozytywna energia. Tekst, M - GBP Co z tą samotnością? Część 2 – O smutku w samotności



W poprzednim artykule poruszyliśmy ważkie tematy, związane z samotnością, dokonaliśmy rozróżnienia pojęć, zadaliśmy najważniejsze pytania, teraz pora na kolejną odsłonę samotności, związanej z wewnętrzną pustką, ale dokonałeś Drogi Czytelniku samooceny? Ustaliłeś, jakie pretensje masz do siebie? Zakładam, że tak. Dzisiaj porozmawiamy o smutku, który towarzyszy samotności. Smutek to jedna z tych emocji, którą przeżywa każdy – dorosły i niedorosły – w każdym wieku, niezależnie od płci, choć wszyscy mają charakterystyczny swój sposób smucenia się. Jeśli wkraczamy w tak zawiły świat, jakim jest świat emocji, powiedzmy sobie, co to są emocje. Najkrócej ujmując, są to stany duszy, umysłu i ciała, które stanowią reakcje na bodźce zewnętrzne – zdarzenia, sytuacje życiowe, postawy ludzi itd. Zauważmy także, że sfera emocji zależy od wielu czynników, m.in. od typu osobowości, ukształtowania w ciągu całego życia, w tym wychowania w domu rodzinnym, od przeżyć i zdarzeń losowych. U jednych emocjonalność jest zacznie bardziej żywa i widoczna, u innych mniej. Działają jak bufory – poza rozumem i wolą, czasem wbrew nam samym. Są i już. Nie należy negować emocji, bo są potrzebne dla zdrowia psychicznego; pełnią one ważną rolę w naszym rozwoju i stanowią o dojrzałości osobowej. Niestety, bywa i tak, że dojrzałość metrykalna nie idzie w parze z dojrzałością emocjonalną, stąd niektórzy dorośli reagują czasem zbyt emocjonalnie. Wracając do smutku. To taki stan, któremu towarzyszy przygnębienie, brak poczucia siły, spadek nastroju i energii; słowem – nic nam się nie chce i wszystko, w tym także siebie, widzimy w czarnych barwach. W takiej chwili dojmującego smutku jedni płaczą, inni tkwią nieruchomo w bezruchu i pogrążają się w czarnych myślach. Jeszcze inni szukają sposobów na poprawę nastroju w używkach. Ile ludzi, tyle sposobów na radzenie sobie ze smutkiem. W przypadku osób żyjących samotnie czasem smutek bywa dręczący, gdyż nie ma go z kim dzielić, brakuje rozmówcy, który wysłucha. Kiedy zaczyna dręczyć za bardzo, może zaprosić niechcianego gościa – depresję, a wówczas człowiek potrzebuje już pomocy lekarza. Osoby starsze gorzej znoszą stany smutku, bo wiąże się on często z poczuciem straty małżonka, ograniczenia grona znajomych,



osaczających chorób i niemocy fizycznej. Smutek, jaki w sobie noszą seniorzy, bywa tak wielki, że nie radzą sobie z nim. Co zrobić wówczas? Poszukać pomocy lekarza, terapeuty lub życzliwej koleżanki, kolegi czy choćby znajomego, który wysłucha, podpowie, w jaki sposób zaktywizować się, wyjść z domu. Członkowie Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Białej Rawskiej, których poznałam, mają wiele okazji, aby przeciwdziałać smutkowi, bo przebywają razem, podejmują wspólne działania i nie mają czasu się smucić. Oczywiście zależy to od aktywności każdej z osób. Mam nadzieję Drogi Czytelniku, że nie dajesz się smutkom i podejmujesz takie formy aktywności życiowej, które nie pozwalają Ci koncentrować się na złych stanach emocjonalnych oraz dają radość i zadowolenie. Tego właśnie życzę – momentów radosnych i zadowolenia. c.d.n. Małgorzata Iwanowicz - dr nauk hum. z doświadczeniem akademickim w zakresie kształcenia z komunikacji społecznej; trenerka i szkoleniowiec z umiejętności miękkich; socjoterapeutka kwalifikowana, arteterapeutka certyfikowana; specjalistka terapii uzależnień; autorka książek. Szkoli dorosłych z kontaktów interpersonalnych, spotyka się z seniorami jako trenerka motywacyjna, organizuje warsztaty psychoedukacyjne dla dzieci oraz zajęcia z profilaktyki uzależnień dla młodzieży szkolnej. Prowadzi firmę: Centrum Reja. www.centrumreja.pl tel.: 722 366 106 ROMAN KŁOSOWSKI I JAGODA OPALIŃSKA
Miejsko - Gminna Biblioteka Publiczna w Białej Rawskiej zorganizowała spotkanie z autorką biografii naszego znakomitego aktora Pana Romana Kłosowskiego - Panią Jagodą Opalińską, oczywiście gwiazdą tegoż spotkania był bohater tejże książki sam ROMAN KŁOSOWSKI.


Któż nie zna tej charakterystycznej postaci „Lulka” z filmu „Ewa chce spać” (bardzo młodziutki wówczas Pan Roman), wyrazisty „Maliniak” z serialu „Czterdziestolatek” i wiele, wiele innych ról teatralnych, filmowych, serialowych zagranych z tzw. „pazurem” co w pamięci widza zostaje na zawsze. W sali domu kultury zaaranżowanej pomysłowo na kawiarnię, gdzie przy stolikach można było usiąść, wypić kawę lub herbatę ze smacznym ciasteczkiem oczekiwała publiczność na bohaterów dzisiejszego wydarzenia. Pani Jagoda Opalińska krytyk teatralny, także profesor PWST opowiedziała nam o swej znajomości z Panem Romanem Kłosowskim, i że z tejże znajomości zrodziła się myśl uwiecznienia tej ciekawej postaci świata aktorskiego, jego dorobku artystycznego, a także pokazania jego ciekawej osobowości. Cała ta opowieść przetykana była pięknie recytowanymi przez Pana Kłosowskiego wierszami oraz sam aktor wspominał nam swoją młodość durną i chmurną, perypetie w dostaniu się do PWST oraz, że miał wiele szczęścia, ponieważ na swej ścieżce artystycznej jak i życiowej spotykał wielu wspaniałych ludzi. Usłyszeliśmy wiele anegdot z życia prywatnego, ale i scenicznego naszego artysty. Pani Dyrektor Biblioteki oraz Prezes BUTW – Barbara Szkopińska



wręczyła piękny bukiet kwiatów Panu Romanowi Kłosowskiemu wyrażając wielką wdzięczność, że chciał odwiedzić naszą miejscowość a Pani Aneta Beta wręczyła bukiet kwiatów Pani Jagodzie Opalińskiej. Na koniec Pani Opalińska i Pan Roman Kłosowski podpisywali nabyte przez słuchaczy książki. Był to wspaniały wieczór z gwiazdą. Tekst, Alicja Chmielewska

KONKURS!!! Zapraszamy do udziału w konkursie plastycznym: "Stulecie OSP w Białej Rawskiej". Regulamin konkursu dostępny na stronach: www.bialarawska.pl lub www.biblioteka - bialarawska.pl ZAPRASZAMY!!

"O cyberprzestrzeni"



Umiejętność korzystania z Internetu urasta do rangi sekretu. W ogólnodostępnej cyberprzestrzeni wszystko się kolorami mieni. Interesuje, fascynuje, wciąga i porywa, z konsekwencjami różnie bywa. Świat wirtualny to świat iluzji, uważaj by Twój real nie doznał kontuzji. Uraz spadania w otchłań bardzo boli, nie bądź w cyberprzestrzeni niewoli. Wolność wyboru to wielka odwaga, ona życia uczy i w życiu pomaga. 10 PORAD DLA RODZICÓW, dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu przez dzieci: 1. Odkrywaj Internet razem z dzieckiem. 2. Naucz swoje dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie. 3. Rozmawiaj z dziećmi o ryzyku umawiania się na spotkania z osobami poznanymi w Sieci. 4. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych. 5. Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji przeczytanych w Internecie. 6. Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka. 7. Zgłaszaj nielegalne i szkodliwe treści. 8. Zapoznaj dziecko z NETYKIETĄ - KODEKSEM DOBREGO ZACHOWANIA W INTERNECIE 9. Poznaj sposoby korzystania z Internetu przez Twoje dziecko. 10. Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami. Tekst, Barbara Ładzińska DEKALOG
CYFROWEGO OBYWATELA


Prawa w Internecie: 1. Mam prawo czuć się bezpiecznie w sieci. 2. Mam prawo do współtworzenia Internetu. 3. Mam prawo do wyrażania w sieci własnych poglądów i opinii. 4. Mam prawo do ochrony własnego wizerunku w Internecie. 5. Moje dane podlegają ochronie danych osobowych. 6. Mam prawo do korzystania z rzetelnych źródeł informacji. 7. Mogę pobierać programy z otwartą licencją, słuchać udostępnionej muzyki, oglądać legalne filmy. 8. Mam prawo do poszerzania swojej wiedzy poprzez korzystanie z gier edukacyjnych, portali tematycznych i kursów online. 9. Mam prawo do rozrywki w sieci. 10. Mam prawo do komunikowania się z innymi Internautami. Obowiązki w Internecie: 1. Szanuję innych użytkowników Internetu i traktuję ich tak, jak chcę, żeby oni traktowali mnie. 2. Przestrzegam praw autorskich. 3. Nie używam Internetu, aby szkodzić innym. 4. Korzystam z Internetu z rozwagą i ostrożnością. 5. Mam obowiązek stosowania zasady ograniczonego zaufania wobec ludzi poznanych w sieci oraz informacji w niej znalezionych. 6. Nie używam Internetu, aby kraść. 7. Nie używam Internetu do oszukiwania, nie wprowadzam innych w błąd, dbam, żeby w Internecie było jak najwięcej prawdziwych informacji. 8. Mam obowiązek zachowania kultury w swoich wypowiedziach w sieci. 9. Mam obowiązek brać odpowiedzialność za swoje działania w Internecie. 10. Mam obowiązek informować dorosłych o tym, co mnie zaniepokoi w Internecie. Tekst, Barbara Ładzińska Kilka myśli o wychowaniu....
Przysłowie mówi: jeżeli zasadziłeś oset, nie oczekuj, że wyrośnie Ci morwa. Tak więc, wychowuj dziecko, gdy ma pięć lat, a będziesz miał wychowane, gdy będzie miało lat trzydzieści. Jeżeli moi rodzice nie zwracają na mnie uwagi, zmuszam ich, aby się mną zainteresowali przez mówienie brzydkich słów, kapryszenie i sprawianie kłopotów! Największym niebezpieczeństwem,


które grozi podczas wychowywania, to nie wystawianie dziecka nigdy na żadne niebezpieczeństwo. Jeżeli wszystko będziemy robili za dziecko, to my będziemy żyli, a nie ono. Psycholog Jean Piaget ostrzega: "Za każdym razem, gdy robimy coś, co dziecko może zrobić samo, rabujemy mu część życia". Jak się ma cztery lata - tata wie wszystko. Jak się ma osiem lat - tata wie prawie wszystko. W wieku piętnastu lat - tata nie wie pewnych rzeczy. W wieku dwudziestu lat-tata nic nie rozumie. W wieku trzydziestu lat-proszę mojego tatę o rady. W wieku czterdziestu lat-och, gdybym słuchał mojego taty. W wieku pięćdziesięciu lat - och gdyby mój tata jeszcze żył! Unikajmy zdania: "Zostaw, ja to zrobię". Pozwólmy dziecku dokonywać własnych odkryć, żeby wypróbowało swój rozum, ręce, nogi. Zbyt opiekuńcza matka psuje dziecko! Myśli zaczerpnięte z książki Pino Pellegrino pt. "Jak wychowywać dzieci". Tekst, Barbara Ładzińska



"Dzieci ulicy" Bez miłości, czułości, bez domu, niepotrzebne nikomu. Nikt się nie liczy z dziećmi ulicy. Głód, wzgardzenie, ciemność, strach, życia krach. Rozjechało im się życie, to boli, wbrew ich woli. Nic bardziej rozjechać nie może - na ulicy. Pomóż im Boże. Tekst, Barbara Ładzińska



BIALSKIE SPOTKANIA Z LITERATURĄ Na takie atrakcyjne spotkanie zostali w dniu 7 kwietnia 2014 roku zaproszeni uczniowie Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Białej Rawskiej przez Miejsko - Gminną Biblioteką Publiczną w Białej Rawskiej - tym razem gościem był pisarz Arkadiusz Niemirski, który w młodości pisał skecze satyryczne oraz występował na estradzie w kabarecie, przez kilka lat współpracował z III Programem Polskiego Radia (audycje rozrywkowe kabaretu DŁUGI: To się nadaje i Móżdżek po polsku). Młodzież mogła poznać pisarza jako osobę poszukującą swojego miejsca w życiu - z wykształcenia magister zootechniki, pracował w instytucie naukowym, otworzył nawet przewód doktorski z dziedziny ekologii, lecz ostatecznie zrezygnował z kariery naukowej, by zająć się twórczością literacką (1999). Współpracował i współpracuje z prasą lokalną oraz magazynami muzycznymi (Tylko Rock, Teraz Rock), para się również publicystyką (Najwyższy Czas, Nowy Dziennik). Stworzył 16 tomów popularnej kontynuacji serii Pan Samochodzik i... zaś w ostatnich latach ukazały się dwie detektywistyczne książki dla młodzieży Pojedynek detektywów i Testament



bibliofila, Pojedynek detektywów, Zbrodnia prawie doskonała, Poszukiwany Waldemar Obrotny, Bożek Templariuszy, Tajemnica Fabritiusa, Klątwa Nipkowa. Napisał również zbiór opowiadań kryminalnych Zbrodnia prawie doskonała. Pisarz dał się poznać jako niezwykle interesująca postać, z bogatym doświadczeniem zawodowym, ciekawym dorobkiem literackim i jako człowiek o szerokich horyzontach. Imponująca jest łatwość z jaką autor nawiązywał kontakt z młodzieżą, w trakcie spotkania opowiadał nie tylko o literaturze, ale również o muzyce, podróżach, wartościach ważnych w życiu i celach, do których powinno się dążyć. Tekst, Bogusława Filarczyk







"Santo Subito" Testament pozostawiłeś dla każdego: "Iść za Chrystusem drogami Jego". To najwspanialsze co dałeś nam i błogosławisz wśród niebios bram. Z Twojego życia przykład brać mamy, świętym Cię wkrótce już nazywamy. "Subito Santo, Santo Subito" dajesz nam wiarę i moc obfitą. Cieszy Cię każdy uśmiech człowieka, gdy drugi nań tak długo czeka. I słowo i dobry uczynek ważne są dla Ciebie, bo cieszysz się z dobra na ziemi tam w niebie. Tekst, Barbara Ładzińska NASZ PAPIEŻ...



Papież Jan Paweł II - już samo to hasło wystukane w jakiejkolwiek przeglądarce w Internecie daje nam moc informacji o wielkim człowieku, o największym z Polaków, który jak nikt inny wypromował nasz kraj, dał nadzieję na dostrzeżenie ludzi w ludziach. Zerwał z dotychczas panującymi kanonami w Watykanie postrzeganym jako twierdza nie do zdobycia dla maluczkich. Tak rzeczywiście był „niezwykłym” a jednocześnie jak najbardziej „zwykłym” człowiekiem. Umiał być ponad podziałami politycznymi, rasowymi, rozmawiać z decydentami tego świata dobrymi i tymi, których świat nie akceptował; jednocześnie nie zapominał o zwykłych ludziach, przejmując się ich losem - upominając się o prawa człowieka do samostanowienia. Sam żył bardzo skromnie i nie gromadził nic z dóbr doczesnych, a jego jedynym dorobkiem było kilka książek. Jego otoczenie księża, zakonnice współpracujące z nim na co dzień wspominają, że miał duże poczucie humoru, był niezwykle pracowity, oczytany, uczący się języków, aby móc rozmawiać z rozmówcą w jego języku ojczystym. To wszystko sprawiało, że ludzie czuli się w jego towarzystwie docenieni i bardzo komfortowo. Jako młody ksiądz uwielbiał wypady z młodzieżą na wycieczki turystycznokrajoznawcze. Z każdej sytuacji miłej i tej nieprzyjemnej umiał swoim przykładem dzielnego człowieka pokazać otoczeniu jak należy zawierzyć Bogu i wyciągać wnioski do walki z losem. Wiemy, że życie go nie oszczędzało : szybko stracił matkę w wieku 9 lat a po trzech latach



starszego brata Edmunda. W 1941 roku po długiej chorobie zmarł ukochany ojciec. Został sam w zawierusze wojennej okupacji. Młody (21 lat), próbujący kontynuować studia polonistyczne na kompletach Uniwersytetu Jagiellońskiego utrzymywał się z pracy fizycznej w Zakładach Solway w Krakowie. W 1942 r. podjął studia teologiczne na Metropolitarnym Seminarium Duchownym w Krakowie i na tej uczelni w okresie od kwietnia 1945 do sierpnia 1946 pracował jako asystent i prowadził seminaria z historii dogmatu. Historię drogi kapłańskiej znamy z wielu audycji telewizyjnych, radiowych, czy też gazet. Pisał wiersze i inne utwory literackie – tworzył poezję metafizyczną, a w trakcie nauki uczestniczył w zajęciach teatralnych. Wiadomo jak każdy człowiek ma grono ludzi podziwiających, życzliwych i kochających, ale byli także ci, co wytykali niedociągnięcia w pracy papieskiej, że mimo odwiedzenia wszystkich kontynentów, walki o godność dla każdego człowieka (nawet tego nienarodzonego) to i tak twierdzili, że nie zreformował tak kościoła jak tego by oczekiwano po tak otwartym człowieku pochodzącym z kraju, który za jego sprawą między innymi stał się krajem wolnych ludzi. No cóż Święci nie mieli życia usłanego różami, ale za to właśnie zostali świętymi. Tekst, Alicja Chmielewska



Jan Paweł II Jak wielka moc i jaka to siła, w dwóch słowach jest krótkich: KAROL WOJTYŁA. Jan Paweł II na Watykanie dał wszystkim ludziom jedno przesłanie: "Nie lękaj się życia, do źródła wciąż sięgaj! Nie daj się złu zwyciężać, lecz zło dobrem zwyciężaj!" Miłość, nadzieja, radość, cierpienie, Ty poruszałeś każde sumienie. I w nas nadziei ziarno zasiałeś, i w naszych sercach na zawsze zostałeś. Tekst, Barbara Ładzińska" KONCERT MUZYKI FILMOWEJ
22 czerwca 2014 roku w Sali widowiskowo – kinowej Miejskiego Domu Kultury w Rawie Mazowieckiej odbędzie się po raz pierwszy w naszym regionie „Koncert Muzyki Filmowej” pod batutą Grzegorza Seweryna


w wykonaniu orkiestry kameralnej „Simfonietta Silesia” z Katowic. W repertuarze koncertu pojawią się najpopularniejsze motywy filmowe takich znakomitych kompozytorów jak: John Williams, Hans Zimmer, czy Ennio Morricone. W programie znajdzie się muzyka z „Gwiezdnych wojen” i innych słynnych hitów jak choćby: „Indiana Jones”, „Gladiator” czy „Piękny umysł”. Również nie zabraknie polskiego utworu z filmu „Ogniem i mieczem” w wykonaniu świetnej sopranistki Joanny Węgrzynowicz. Zaproponowane przez kompozytora utwory na pewno zmienią „image” koncertu, nadadzą nowego brzmienia i przyjmą się z entuzjazmem. Podczas koncertu widzom towarzyszyć będzie konferansjer, który przybliży wiedzę na temat granych utworów. Dokładamy również starań by odtworzyć poszczególne fragmenty filmów na ekranie oraz by stworzony program koncertu był dla wszystkich idealną okazją do wejścia w świat muzyki filmowej. Słuchając jej na żywo nie zabraknie świetnych wrażeń i wspaniałych emocji. Koncerty muzyki filmowej to jedne z najbardziej widowiskowych wydarzeń, zawsze przyciągające tłumy fanów kina i wspaniałej muzyki. Dołączcie do nas i wspólnie razem stwórzmy to niezwykłe wydarzenie!! Łukasz Chojecki Inicjator, Producent koncertu Prezes zarządu „Generator Kultury” prezes@generatorkultury.eu



"Podziękowanie" Zanim Ciebie dostałam już Cię w sercu swym miałam. Już się raz we mnie narodziłeś zanim przybyłeś. Wytęskniony, upragniony, wyczekany, synku kochany. To dzięki Nim, że Tobie nie otworzyli bram Ciebie mam. Otwieram Ci serca i domu drzwi, Gościem najmilszym jesteś Ty. Otwieram okno życia mojego dla synka mego. Za obojętność, pogardę dla Ciebie Po stokroć dziękuję aniołom w niebie. Bo moja miłość to studnia bez dna, czerpać z niej możesz ile się da. Tekst, Barbara Ładzińska
Wielkanoc puka do drzwi


Święta Wielkiej Nocy dodają wiary i mocy, nadziei i światła choć droga Twa niełatwa. Trudy dnia codziennego to w sumie nic takiego, skoro to wszystko można pokonać, na krzyżu skonać. Umierasz każdego dnia, krzyżujesz własne słabości, dla tych, których kochasz, w imię miłości. Zmartwychwstać to porzucić starego człowieka, który w nadzieję się przyobleka. W radosny czas Zmartwychwstania Pańskiego, życzmy sobie wzajemnie życia nowego. I na to nowe życie niech Chrystus ześle łaski obficie, umocni, wleje w serce nadzieję, nawet gdy ono boleje. Tekst, Barbara Ładzińska



SPEŁNIONE ŻYCZENIA Znowu nadeszła Wielkanoc taka jak w roku poprzednim. Żyjemy nową nadzieją, że świat się może przemieni. Śmieją się znowu fijołki , W futra się ścielą sasanki, my wspominamy, jak Marie do grobu szły wczesnym rankiem. I będzie jeszcze tak samo lat wiele, może tysiące i będzie się święta obchodzić o Bożych sprawach myślące. Radość się wokół rozśmieje, jak zawsze w świątecznej porze, aż życzeń wypowiedzianych długie tablice się złożą. Ażeby nam „Alleluja” w łaski się Boże ubrało i Bóg zlał wiele pociechy Na duszę i na ciało. I gdy się tak powiększają życzeń świątecznych litanie, ufajmy, że coś się spełni i coś do spełnienia zostanie. Ks. Zbigniew Trzaskowski