Musisz zainstalować flash player pobierz instalator








OGŁOSZENIA!



Piszesz? Chcesz podzielić się z nami Twoimi pracami? Prześlij je na adres redakcji: redakcja39lo@onet.pl My opublikujemy Twoje teksty, a z Tobą przeprowadzimy wywiad! Masz inne pasje? Chciałbyś się nimi podzielić? Zgłoś się do nas i pokaż innym swoje hobby! Masz swoje pomysły na to o czym chcesz czytać? Chciałbyś podzielić się z nami swoimi pomysłami? Jesteśmy otwarci na nowe propozycje, dlatego wystarczy, że zgłosisz się do Redaktor Naczelnej (Patrycji Klempas) lub jej zastępcy (Bartosza Niewiarkiewicza). SPIS TREŚCI
WYDARZENIA Mikołajki Przewodnik zagubiony w akcji, czyli pechowy dzień 2B! WRÓŻBY ANDRZEJKOWE


KULTURA Boże Narodzenie w krajach europejskich Rock i Pop, czyli nie tylko ciężkie brzmienia Wielki Turniej Edukacji Medialnej czyli pojedynek na umiejętności, kreatywność i wiedzę Wigilia Świąt Bożego Narodzenia w innych krajach Wpływ muzyki na człowieka Polskie tradycje Bożonarodzeniowe TOP LISTA CIEKAWOSTKI Życie z pasja, czyli offroad w pigulce. Kuchnia Świąteczna SPORT/ROZRYWKA Czy warto korzystać z ofert szkółek narciarskich? Magia Świąt Narciarstwo alpejskie Serhij Bubka Stan UPTIME Święta, święta... Mikołajki
Mikołajki to jedno z najbardziej magicznych świąt, które jest obchodzone 6 grudnia na cześć Świętego Mikołaja z Miry.


Czynią one swój dzień jeszcze bardziej wyjątkowym, ponieważ nie tylko wprawiają w świąteczny nastrój oraz emanują optymizmem, ale też swą kwintesencją zachęcają ludzi do spełniania swoich marzeń. To przede wszystkim czas dla ludzi czyniących dobro. Uczymy się w ten sposób dobroczynności, dzielenia się z innymi oraz spełniania szlachetnych uczynków. Co robi w tym dniu Święty Mikołaj? Najczęściej w nocy z 5 na 6 grudnia Mikołaj w dyskretny sposób odwiedza domy grzecznych dzieci, a następnie pod poduszką lub w wełnianej skarpecie, pozostawia wymarzone prezenty. Dzięki swym niepowtarzalnym umiejętnościom dostaje się przez komin lub otwarte okno. Zawsze w sprytny sposób, pozostawia w starannie wyczyszczonych butach lub specjalnych mikołajowych skarpetach drobne upominki w postaci cukierków, czekolady, ciasteczek, jabłuszek, mandarynek oraz innych słodkich smakołyków. Według tradycji, nigdy nie zapomina się o specjale znanych niemal w całej Europie, a mianowicie o ciasteczkach przyprawionych cynamonem, goździkami, przyprawami korzennymi oraz gałką muszkatołową. W Polsce słyną ze swej popularności, kryjąc się pod nazwą ''mikołajki''. Legenda głosi, że Mikołaj w noc przed rozdawaniem prezentów, wypieka je i sporządza według tajemniczej receptury. Do najbardziej pożądanych i znakomitych ciasteczek należą: serduszka i gwiazdki. Do mikołajowych tradycji należą też spotkania w gronie rodzinnym, które urozmaica mikołajowe opowieści opowiadane przez dziadka, w które wsłuchują się dzieci oraz wyśmienite kakao zrobione przez babcię. URostkowska Przewodnik zagubiony w akcji, czyli pechowy dzień 2B!
O 9:15 byli już w budynku Telewizji Polskiej, zniecierpliwieni czekali do 10:33 aż zjawi się przewodnik, niestety.. Tego dnia ta klasa dziennikarska musiała wrócić na lekcje...


22.11.2013 r poszliśmy z prof. Andrzejem Kuśmierskim na zaplanowaną wcześniej wycieczkę do TVP. Wszyscy z dużym entuzjazmem czekaliśmy na zwiedzanie poszczególnych części budynku oraz poznanie pracy operatorów kamery. Po krótkiej rozmowie w recepcji siedzieliśmy obok „Telekiosku” aż nadejdzie nasza kolej. Czekaliśmy żartując i rozmawiając ze sobą nawzajem, jednak z każdą minutą czas się wydłużał, każda minuta stawała się coraz bardziej monotonna i powoli do naszej wycieczki zakradała się nuda. Po kilkudziesięciu minutach oczekiwania byliśmy już bardzo zniecierpliwieni. Nasze nastroje możemy porównać do samopoczucia szatniarki, która pokazywała innym duże niezadowolenie, wynikające z wykonywanej przez nią pracy. "Te kurtki są za ciężkie"- to zdanie skłoniło naszego nauczyciela do rozmowy z nami o przyszłości. Powstała krótka dyskusja wokół tematu dotyczącego spełnienia zawodowego i radości czerpanej z pracy- nie ważne kim jesteśmy, bo ważne żeby czerpać radość z tego co robimy. Pan Kuśmierski próbował "uratować" tę wycieczkę poprzez liczne rozmowy telefoniczne, jednak nie przyniosło to żadnych pozytywnych dla nas skutków. Około godz. 11 opuściliśmy TVP i musieliśmy wrócić do szkoły na lekcjenie mając książek, zeszytów, a niektórzy nawet kluczyków do szatni. Mimo to dzień był bardzo udany- panowała znakomita atmosfera oraz radość, a wycieczka wbrew pozorom czegoś nas nauczyła. W bardzo obrazowy sposób pokazała nam, że bycie dorosłym nie zawsze oznacza bycie odpowiedzialnym. redakcjadewulot

fot.Patrycja Klempas Klasa II B P. Andrzej Kuśmierski i uczennice II B: Luiza , Aleksandra i Dominika fot. Patrycja Klempas

WRÓŻBY ANDRZEJKOWE
Tradycja sięga czasów pogańskich. Wróżby te odbywały się w Wigilię św. Andrzeja. Andrzejki miały na celu znalezienia kandydata na męża dla dziewcząt. Tradycja ta powstała w Wigilię imienin Andrzeja, kiedy we wspólnym gronie spotykały się panny. Kobiety zamężne nie brały w tym udziału. Uważano, aby w obrzędach nie miały udziału kobiety w ciąży, ponieważ duchy mogły zaszkodzić dziecku. Mężczyźni nie mogli brać udziału we wróżbach.


Jedną z popularnych wróżb jest lanie wosku do naczynia z wodą. Do całej zabawy potrzebna jest miska z wodą, klucz z dużą dziurką i wosk ze świeczki. Jeśli wosk miał kształt góry lub skały mówił nam o jego gwałtowności, a kształt psa bądź też kota, mówił nam, że będzie dobrym przyjacielem. W dzisiejszych czasach andrzejki to świetna zabawa i okazja do spotkań z przyjaciółmi, w dawniejszych latach obchodzono andrzejki z wielką powagą. Lanie wosku i wróżenie z kart, najważniejsze zajęcie Polaków w andrzejki, bez względu na wiek. PRZYKŁADY WRÓŻB ANDRZEJKOWYCH KLEKS Do tej wróżby potrzebna jest kartka papieru. Trzeba ją złożyć na pół, a potem rozłożyć, żeby dobrze było widać miejsce zgięcia. Musimy zdobyć też trochę atramentu albo gęstej farby. Na środku kartki, tam gdzie idzie zgięcie robimy kleksa czyli plamę. Kartkę z plamą składamy mocno i dociskamy. Dzięki temu kształt odbije się na dwóch połowach. Rozkładamy kartkę i obserwujemy kształt. GROSIK Uczestnicy wróżenia muszą dostać monetę, najlepiej 1 grosz. Na podłodze kładziemy linę z której się rzuca. Przed linią stawiamy niedużą miseczkę. Uczestnicy po kolei stają na linii, myślą o swoim marzeniu, chuchają na grosik



i rzucają nim do pudełka. Jeśli trafią - marzenie spełni się. Jeśli nie trafią, to oznacza, że muszą jeszcze poczekać. KARTECZKI Na małych karteczkach piszemy różne wróżby. Mogą być śmieszne, ale nie wolno pisać rzeczy złośliwych. Karteczki wrzucamy razem do woreczka. Kartek musi być tyle, ilu uczestników zabawy. Każdy losuje po jednej karteczce - to jego wróżba. BUTY Każdy z uczestników zabawy zdejmuje lewego buta. Buty należy ustawiać od samej ściany w stronę drzwi w prostej linii. Buty muszą się dotykać. Gdy się skończą przekładamy te z końca na początek w taki sposób, aby tworzyły sznur. Właściciel tego buta, który jako pierwszy przekroczy próg najszybciej ze wszystkich weźmie ślub. SERDUSZKO Na sztywnym papierze należy narysować dwa duże serca i wyciąć je. Serca malujemy na czerwono. Na jednym piszemy imiona dziewczyn, na drugim imiona chłopców. Podczas wróżenia dajemy po kolei wszystkim pinezkę. Dziewczyną pokazujemy serce z imionami chłopaków, ale odwracamy je tak, aby nie było widać imion. Trzymamy serce w powietrzu, napisami do siebie. Każdy musi wbić pinezkę w jakąś część serca. My sprawdzamy w jakie imię trafiono albo koło którego było najbliżej i informujemy o tym wszystkich. Trafione imię jest imieniem przyszłej żony lub męża. M.Kowalska Boże Narodzenie w krajach europejskich
Dzieli nas tylko kilka dni od magicznej nocy, która ma moc jednoczenia wszystkich w jedną rodzinę. Jak Ziemia długa i szeroka, ludzie posługujący się różnymi językami zasiądą razem z bliskimi lub przyjaciółmi przy świątecznym stole i rozpoczną wspólne kolędowanie. „Co kraj, to obyczaj”, więc każdy kraj świętuje na swój własny sposób.


W Austrii, okres kilku tygodni poprzedzających Święta Bożego Narodzenia to czas szczególny i niezwykle nastrojowy. Miasta i wioski wyglądają wtedy jak bajkowe krainy, mieniące się kolorowymi światełkami, pachnące choinką, piernikiem i grzanym winem. Bardzo popularne są adwentowe jarmarki, na których można skosztować lokalnych specjałów oraz kupić prezenty pod choinkę. Na austriackim stole wigilijnym króluje indyk. W Wiedniu niepodzielnie rządzi karp, a w Karyntii - pieczona kaczka. Do świątecznych przysmaków należą m.in.: pierniki, wino z korzeniami, gorące kasztany i pieczone migdały. Bardzo popularne jest też ciasto z mleka, mąki, soli, masła i miodu. Nieodłącznym elementem świąt są kolędy, a najsłynniejszą z nich jest "Cicha noc, święta noc". W Austrii znany jest też obyczaj przygotowywania szopki, czyli figurek Świętej Rodziny i małego Jezusa. Zgodnie z tradycją, święta Bożego Narodzenia, zaczynają się w Bułgarii już 20 grudnia i trwają aż sześć dni. Tego dnia zaczyna się przygotowywanie świątecznych potraw. W dniu Świętego Ignacego (20.12) kupuje się też zazwyczaj choinkę. Ubiera się ją  jednak - podobnie jak w Polsce - dopiero w Wigilię. 24 grudnia przestrzega się postu. Bywa nawet, że wieczerza wigilijna jest jedynym spożywanym tego dnia posiłkiem. Tradycyjne dania, tak jak w Polsce, są bezmięsne. Wigilijna klasyka w Bułgarii to m.in.: suszona papryka nadziewana ryżem lub serem, soczewica,



kutia, chleb moczony w sosie pomidorowym, kapusta z kiszoną fasolą, pampuszki, czyli placki z gotowanych ziemniaków oraz kompot z suszonych owoców. Bardzo ważne miejsce na stole zajmuje kołacz, w którym gospodyni zapieka monetę, a temu, komu przypadnie ten pieniążek, będzie bogaty w przyszłym roku. Bułgarzy nie mają zaś zwyczaju śpiewania w domu kolęd w Wigilię. Po północy na stół stawia się zazwyczaj wino i rozprawia o polityce. W czasie świąt dalsza rodzina i wszyscy znajomi są zawsze bardzo mile widziani w domu. Boże Narodzenie to jedno z najważniejszych świąt w roku. W Polsce rozpoczyna się 24 grudnia wigilijną kolacją. Dzieciom kojarzy się ze Świętym Mikołajem, a dla rodziców to czas odpoczynku i spotkań z najbliższymi. W Wigilię cała rodzina najpierw wypatruje pierwszej gwiazdki na niebie, później zasiada do stołu zastawionego tradycyjnymi, dwunastoma daniami. Ważnym elementem polskich świąt jest również wyprawiana o północy Pasterka. Inne kraje, mimo że Święta obchodzone są również uroczyście, nie mają tak bogatej tradycji i zwyczajów jak w Polsce. Wielka Brytania. Boże Narodzenie, 25 grudnia, rozpoczyna się od oglądania prezentów – czasem leżących w okolicach kominka, czasem (zwłaszcza gdy kominka nie ma), upchanych w wielkich, czerwono-zielonych skarpetach. Mieszkania Brytyjczyków przystrojone są głównie jemiołą i czerwonymi poinsecjami, w Polsce znanymi również jako „gwiazdy betlejemskie”. Najważniejszą uroczystością rodzinną jest obiad, na który w angielskich domach zawsze podawany jest indyk z owocowym nadzieniem oraz bożonarodzeniowy pudding. Francja. W kraju nad Loarą choinki ubiera się już na początku grudnia, a choć większość Francuzów nie celebruje tradycji adwentowych, niemal wszystkie dzieci 1 grudnia otrzymują kalendarze adwentowe – w 25 okienkach czekają na maluchów słodycze. Wieczorem Francuzi spotykają się przy uroczystej kolacji – głównym daniem jest pieczony indyk, wśród przystawek zwykle znajduje się fois gras, zaś deserem jest ciasto makowe. Dobór dań jednak zależy w dużej mierze od fantazji gospodarzy – ma być wyjątkowo, uroczyście, obficie i świątecznie. Prezenty we Francji przynosi Pere Noele, w nocy z 24 na 25 grudnia, i układa je pod choinką. Włochy. To chyba jedyny kraj w zachodniej Europie, w którym – przynajmniej w niektórych domach – zachowuje się w dniu Wigilii post, który kończy się dopiero po nocnym nabożeństwie. Prezenty czekają na dzieci oczywiście pod choinkami, ale otworzyć je można – zwykle – dopiero rano. W nocy z 5 na 6 stycznia, który kończy zimowe wakacje, dzieci odwiedza Befana, dobra stara wiedźma. Zjada orzechy i ciasteczka (tak jak w krajach anglosaskich św. Mikołaj) i zostawia



prezenty w skarpetach. Tradycyjnie grzeczne dzieci mogą liczyć na słodycze (choć coraz częściej są to również drobne zabawki), niegrzeczne – na grudki węgla. We Włoszech, podobnie jak w Polsce, duże znaczenie w obchodach Bożego Narodzenia mają szopki, z postaciami Świętej Rodziny – centralnym punktem jest oczywiście żłóbek. Takie szopki znajdują się w niemal każdym, włoskim domu. Obchody Bożego Narodzenia w Danii rozpoczynają się od adwentowego wieńca z czterema świecami, które po kolei zapalane są w cztery niedziele poprzedzające Wigilię. Obok wieńca adwentowego, ważnym elementem jest także świeca-kalendarz odmierzająca czas, która umila duńskim dzieciom oczekiwanie na Boże Narodzenie. Przed rozpakowaniem świątecznych prezentów Duńczycy chwytają się za ręce, śpiewają kolędy i tańczą wokół choinki. Boże Narodzenie to jedno z najważniejszych świąt kościelnych w Grecji. Ludzie składają sobie wzajemnie życzenia w okresie pomiędzy Wigilią, a Świętem Trzech Króli, które przypada na 6 stycznia. W całym kraju dzieci pukają od drzwi do drzwi oraz śpiewają przy akompaniamencie bębenków i dzwoneczków pieśni pochwalne, które przynoszą szczęście i pomyślność. Nie obchodzi się tu Wigilii, a jeśli już, to o bardzo późnej porze. Ważną potrawą dla Greków jest chleb Chrystusa: duży, okrągły chleb z orzechami i odciskiem drewnianej pieczęci z symbolem religijnym. W Grecji najważniejszym świątecznym dniem jest 25 grudnia, wtedy na stołach pojawiają się świąteczne potrawy m.in.: pieczone jagnię, prosiak lub indyk nadziewany kasztanami i ryżem. Ksiądz chodzi od domu do domu i kropi święconą wodą głównie te miejsca, gdzie mogą się znajdować „złe duszki". Zamiast choinek w Grecji ozdabia się małe łódeczki. Okna i kominki zdobią czerwone poinsecje, co tworzy wspaniałą oprawę dla świątecznego nastroju. Greckie dzieci czekają na prezenty aż do Nowego Roku. W nocy na 1 stycznia święty Wasyl kładzie prezenty przy ich łóżeczkach. Boże Narodzenie w Hiszpanii rozpoczyna się już 22 grudnia. Wówczas organizowana jest loteria bożonarodzeniowa, w której główną nagrodą – El Gordo - jest aż 2 000 000 euro. Hiszpańska bożonarodzeniowa choinka jest znanym zwyczajem, ale znacznie ważniejszym elementem świąt jest świąteczna szopka, która musi znaleźć się w każdym domu. Wigilijne menu w Hiszpanii różni się w zależności od regionów. Na wybrzeżu przeważają owoce morza i ryby, w pozostałych regionach



podaje się jagnięcinę i prosię. Hiszpanom nieobca jest również Pasterka, a na zakończenie wigilijnego dnia tańczy się i śpiewa na ulicach miast. Ciekawym hiszpańskim zwyczajem jest, tzw. Dzień Świętych Niewiniątek. Obchodzony jest 28 grudnia i można go porównać do polskiego Prima Aprilis, czyli dnia żartów i psot. Austria. To stamtąd do Polski przywędrowała tradycja przystrajania choinek, pod którymi podczas wieczerzy wigilijnej w pewnym momencie – za sprawą Aniołka, Dzieciątka, Gwiazdki – zjawiają się prezenty dla wszystkich uczestników wieczerzy wigilijnej. Do małych Austriaków święty Mikołaj przychodzi bowiem 6 grudnia. Po Wigilii w austriackich domach śpiewa się kolędy, oczekując na mszę, odprawianą w kościołach o północy. Warto wiedzieć, że Austriacy świętowanie kończą praktycznie 6 stycznia – dzieci mają do tego dnia przerwę zimową, zaś wielu dorosłych bierze wolne na zimowe wakacje. 6 stycznia dzieci przebrane za Trzech Króli kolędują w sąsiednich domach. Okres Adwentu w Holandii rozpoczyna się od pewnej tradycji, która oryginalnie nie ma nic wspólnego z Bożym Narodzeniem. Obchodzony jest dzień Świętego Mikołaja, który jest jednym ze świąt w tym okresie. Według legendy Święty Mikołaj przyjeżdża do Holandii na swoim wyładowanym prezentami statku i odwiedza po kolei holenderskie porty. Po pożegnaniu Świętego Mikołaja w całym kraju dekorowane są choinki. W Holandii nie ma ani wieczerzy wigilijnej, ani postu, ani prezentów pod choinką. Święta obchodzone są 25 i 26 grudnia. Holendrzy pielęgnują jedynie tradycję pasterki. Nie ma tu jednak specjalnych potraw świątecznych czy wypieków. Jedynie przed domami znajdują się bogato ozdobione sznurami lampek choinki. Świątecznie udekorowane są też okna. Święta w Irlandii zaczynają się już na początku grudnia wysyłaniem kartek, zdobieniem sklepowych witryn, dekorowaniem domów girlandami i światełkami. Tradycją jest przygotowywanie świątecznych wypieków, puddingu oraz mięsa zapiekanego w cieście. Na świątecznym stole, do którego zasiada się już o trzeciej po południu, na pewno znajdą się: wędzony łosoś z chlebem sodowym, sałatka z krewetek i inne dania z ryb. Najpopularniejszą świąteczną potrawą jest gotowana wołowina. Drzwi w święta pozostawia się otwarte - dla niespodziewanych gości, przy stole zaś wolne nakrycie dla trzech osób. Przed samą wieczerzą wigilijną zamiata się jeszcze raz podłogę. W Wigilię dzieci zostawiają skarpetki lub poszewki poduszek, w nadziei, że rano znajdą w nich prezenty. Święta kończą się 6 stycznia, w święto Trzech Króli. Okres świąteczny na Litwie rozpoczyna się już pod koniec listopada, kiedy to na Placu Katedralnym w Wilnie uroczyście zostaje zapalona choinka. Obowiązuje również zwyczaj łamania się opłatkiem, który jest nieznany w innych regionach Europy. Zwyczajem jest przygotowywanie słomianych łańcuchów na choinkę czy dekoracji z papieru i osadzanie ich na słomianych patyczkach. Na Litwie choinka zdobi mieszkanie tylko w Wigilię i Boże Narodzenie. Na wsiach jest obyczaj kładzenia siana pod obrus. W Luksemburgu okres świąteczny rozpoczyna się w pierwszą niedzielę grudnia wielką paradą, która kończy się pod miejskim Ratuszem. Biorą w niej udział Święty Mikołaj i Czarny Piotruś, którzy wszystkim napotkanym dzieciom rozdają słodycze. W Wigilię Bożego Narodzenia, wczesnym wieczorem, rodziny zbierają się wokół choinki na wspólnych rozmowach. Podobnie jak w Niemczech, tak i tutaj przysmakiem bożonarodzeniowego stołu jest bakaliowe



ciasto. Do tradycji należy również podanie świątecznych lodów. O północy wiele rodzin uczestniczy w pasterce. Prezenty pod choinkę przynosi Dzieciątko Jezus, a rozpakowuje się je dopiero w pierwszy dzień świąt. Na Łotwie w ostatnich dniach Adwentu tłumy ludzi gromadzą w kościołach przy konfesjonałach. Kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia, wg. prawa, każdy mieszkaniec Łotwy jest uprawniony do wycięcia jednego świerka w publicznym lesie. Drzewko jest dekorowane ozdobami ze sklepów lub wykonanymi samodzielnie ze słomy i trzciny. Ponadto na choince umieszczane są prawdziwe świeczki, które dają specjalny zapach i ciepło. Po obiedzie rozdawane są prezenty od skrzata lub od asystenta Bożonarodzeniowego Dziadka. Zwyczaje bożonarodzeniowe Maltańczyków mają niepowtarzalny i unikalny charakter, łączą w sobie różne elementy różnego pochodzenia, niekoniecznie są związane z chrześcijaństwem. Takim zwyczajem jest ustawianie albo figurki Jezusa, albo całej szopki w najważniejszej części domu i dekorowanie jej światełkami. Już na początku grudnia na maltańskich domach widoczne są świąteczne dekoracje, mieniące się różnobarwnymi kolorami. Sąsiedzi rywalizują między sobą o najokazalej udekorowany, zazwyczaj światełkami, dom. Kościoły ozdabia się pięknymi dekoracjami kwiatowymi, śpiewa się kolędy, ubiera choinkę i spędza czas w gronie rodziny. Tradycyjną świąteczną potrawą jest pieczony makaron przykryty kruchym ciastem oraz miodowe ciastka w kształcie pierścienia. Okres przedświąteczny ma w niemieckiej tradycji ogromne znaczenie. Świąteczne wieńce i kalendarze adwentowe oraz pieczone w domach ciasteczka są dla niemieckich rodzin tradycyjnymi elementami Świąt Bożego Narodzenia. Wiesza się wówczas kalendarz adwentowy, każdego dnia można odsłonić jedno okienko, w którym znajduje się coś słodkiego, zatem



dzieci szczególnie czekają na ten moment. To właśnie w Niemczech w XVIII w. upowszechnił się zwyczaj wprowadzenia do domów bożonarodzeniowego drzewka. W większości niemieckich domów znajduje się również drewniany żłobek- maleńki model stajenki, w jakiej urodził się Jezus. Natomiast bardziej uroczysty jest świąteczny obiad, gdzie serwuje się zazwyczaj pieczoną polską gęś. Charakterystycznym przysmakiem, który pojawia się na niemieckich stołach podczas świąt Bożego Narodzenia, jest bakaliowe ciasto, kształtem przypominające nowo narodzone dzieciątko zawinięte w becik. Prezenty złożone pod choinką rozpakowuje się po świątecznym obiedzie. W Wigilię Bożego Narodzenia rodziny portugalskie zbierają się w domach wokół choinki i oczekują nadejścia północy, aby wybrać się do kościoła na pasterkę. Po skończonej mszy wszyscy udają się do domów, aby zasiąść do wigilijnego posiłku. Drzewko ustawia się w wiklinowym koszyku lub w wazonie na środku stołu. Starą tradycją jest zapraszanie dusz zmarłych, dla których pozostawia się puste nakrycie przy wigilijnym stole lub wrzuca się do kominka okruszki z wigilijnych potraw. Na wigilijnym stole musi znaleźć się dorsz. Podstawowym daniem jest nadziewany indyk. Prezenty przynosi Święty Mikołaj, ale najwięcej upominków świątecznych rozdawany jest w święto Trzech Króli. Na kilka dni przed świętami w Rumunii odbywa się tzw. poświęcenie świni. Ten zwyczaj ma miejsce 20 grudnia w dzień św. Ignacego. Z zabitego świniaka przygotowuje się wyroby na świąteczny stół. W ostatnich latach na rumuńską tradycję coraz bardziej wpływają zwyczaje amerykańskie i Europy Zachodniej. Rumuni, jak inne społeczności chrześcijańskie, czekają w Wigilię na pierwszą gwiazdę na niebie, za którą szli kiedyś trzej królowie. Dzieci odwiedzają mieszkania - najczęściej znajomych - gdzie śpiewają różne kolędy i są za to obdarowywane przede wszystkim orzechami, słodyczami, a nawet pieniędzmi. Przed wieczerzą ubiera się choinkę. Rumuni nie dzielą się przy stole opłatkiem, ale składają sobie życzenia i dzielą się chlebem w kościele. W tradycyjnej kulturze słowackiej okres Bożonarodzeniowy obejmuje główną część zwyczajowego cyklu zimowego oraz początek kościelnego roku liturgicznego. Boże Narodzenie trwa od 24 do 26 grudnia. Poprzedza je adwent. W Wigilię od rana kobiety przygotowują potrawy wigilijne, mężczyźni i dzieci ubierają choinkę. Gdy na niebie ukaże się pierwsza gwiazdka, rodzina zasiada do Wieczerzy Wigilijnej, składającej się z dwunastu dań. W nawiązaniu do tradycji ludowej podczas wieczerzy wigilijnej spożywa się potrawy mączne, z roślin strączkowych, owoców, kapusty. Opłatek jest inny niż w Polsce - okrągły i jasnobrązowy. Spożywa się go razem z miodem - symbolem słodkiego życia oraz czosnkiem - symbolem zdrowia. Po złożeniu życzeń, wszyscy obdarowują się prezentami, które przynosi Jeżiszka. Święta Bożego Narodzenia w Słowenii wiążą się głównie ze zwyczajami obdarowywania się prezentami, śpiewaniem kolęd, świątecznymi wypieki. Świąteczne bochenki chleba różnią się między sobą, w zależności od regionu, w którym występują. Ten uroczysty chleb z różnymi dodatkami, wg. przekazów, ma magiczną moc, ponieważ niesie ludziom i zwierzętom zdrowie. Jak w innych europejskich państwach w okresie przedświątecznym, w słoweńskich miejscowościach, są organizowane różne festyny. Stosunkowo nowym zwyczajem jest wysyłanie kart z życzeniami. Boże Narodzenie to okres niezwykle ważny dla Węgrów. W Święta tłumnie chodzą



do kościołów, choć na co dzień nie są aż tak wierzący. Można powiedzieć, że Węgrzy obchodzą Boże Narodzenie dwukrotnie: 6 grudnia, kiedy to dzieci wysyłają listy do Jezuska i układają zapisane życzenia na parapetach, żeby aniołki mogły je dostarczyć do nieba i właściwe obchodzone tak jak u nas - 25 grudnia. Tygodnie, które je poprzedzają, mają nazwy związane z ich ważnością. To kolejno tydzień: papierowy, brązowy i srebrny, a ostatnia niedziela przed Wigilią to złota niedziela. To czas na kupno świątecznej choinki, zrobienie zakupów czy porządków. Prezenty przynosi Jezuska (mały Jezus). Znany jest też zwyczaj kolędowania. Węgierskim obyczajem bożonarodzeniowym jest tworzenie szopki z niezwykłymi filcowymi figurkami. Sama szopka jest zbudowana metodą zwaną „przędzeniem słomy". Ukraina. Boże Narodzenie, zwane Rizdwem jest obchodzone 7 stycznia. Zarówno ten dzień, jak i następny - 8 stycznia, zwany "Połohom Bohorodyci" lub "Synaksą", to czas odwiedzin krewnych i znajomych. Każdy dzień rozpoczyna się wizytą w cerkwi. Nie ma tam tradycji urządzania żłóbka, natomiast wierni wchodząc do cerkwi całują ikonę Bożego Narodzenia. Obok ikonostasu cerkwi stoją choinki. W święta pojawia się wiele grup kolędniczych odwiedzających domy, i śpiewających kolędy. Wśród kolędników zawsze musi być "Koza", "Pastuch", "Cygan", "Żyd", "Lekarz", "Żołnierz" i "Śmierć". Przywódca grupy kolędniczej zawsze nosi na kiju wielką gwiazdę, on też przyjmuje wynagrodzenie za kolędę i dzieli je wśród kolędników. Boże Narodzenie w Turcji zostało rozpowszechnione dosyć niedawno, głównie dzięki modzie z Zachodu. Na ulicach tureckich miast widać lampki, ozdobione choinki, a po centrach handlowych zupełnie jak u nas przechadzają się Mikołajowie i rozdają dzieciom drobne upominki. Jak to możliwe, że w Turcji, gdzie 90 procent społeczeństwa jest muzułmanami, tak bardzo rozpowszechnione jest Boże Narodzenie? Wiele osób żartuje, że to dzięki biskupowi



Mikołajowi, który urodził się właśnie w Anatolii. W Turcji na Mikołaja mówi się: Noel Baba, co dosłownie oznacza: Tata Bożonarodzeniowy. Skoro jest Mikołaj, muszą być też prezenty. Dzieci w Polsce dostają je 24 grudnia, natomiast w Turcji – w Nowy Rok. Ciekawostką jest, że w Turcji nie śpiewa się kolęd. W zamian zobaczyć można… taniec brzucha. Święta Bożego Narodzenia (Jőulud) w Estonii są wielowymiarowe i niezwykle „bogate”. Obchodzą je zarówno luteranie i prawosławni, jak i katolicy i ateiści. Zdarza się, że rodziny obchodzą Jőulud dwukrotnie, raz w obrządku katolickim, a drugi w luterańskim wypadającym dwa tygodnie później. Istotne daty związane z tymi świętami to  okres Adwentu trwający od początku grudnia do Bożego Narodzenia, dzień św. Tomasza - 21 grudnia i Dzień św. Kunda obchodzony 7 stycznia na wyspach i zachodzie kraju. W okresie poprzedzającym święta Bożego Narodzenia w Czechach odświętnie przystrajane są miasta i zamki, a na jarmarkach adwentowych robione są zakupy oryginalnych prezentów: pięknej biżuterii, czeskich kryształów, drewnianych zabawek dla dzieci, słynnego piwa czeskiego, czy znanego na całym świecie, likieru ziołowego Becherovki. Również w br. dawne świąteczne zwyczaje przypomną skanseny i muzea. W kościołach i salach koncertowych, na zamkach i w pałacach rozbrzmiewać będą pieśni adwentowe i kolędy. Belgia. W wielu rodzinach od wigilijnej kolacji ważniejszy jest obiad w pierwszy dzień świąt, gdyż wolny od pracy jest tylko 25 grudnia. Jednak wiele osób bierze kilka dni urlopu, aby wyjechać do ciepłych krajów. Noc wigilijna to dla wielu mieszkańców jedyna noc w roku, aby udać się do kościoła, wtedy też przypominają sobie kolędy. To również okazja aby obdarować się prezentami. Święty Mikołaj- Zgodnie z tradycją już 6 grudnia dzieci wystawiają przy kominku kapcie, aby Mikołaj mógł włożyć prezenty. Ponownie Mikołaj przychodzi w Wigilię ale nazywa się już Ojciec Bożonarodzeniowy i wkłada prezenty pod choinkę, które wolno rozpakować dopiero po północy. Irlandia. Przygotowania do świąt Bożego Narodzenia rozpoczynają się już w październiku, gdzie przyrządza się świąteczne przysmaki, takie jak: Christmas Cake (ciasto z alkoholem i suszonymi śliwkami) oraz Plum Pudding (pudding śliwkowy). Dekoruje się wystawy sklepowe, mieszkania i ulice. Punktem wyjściowym do świętowania jest święto Niepokalanego Poczęcia w Kościele Katolickim - 8 grudnia. 24 grudnia zawiesza się na kominku skarpety w oczekiwaniu na prezenty; na kolację podaje się najczęściej indyka, a o północy uczestniczy się we Mszy Świętej. W drugi Dzień Świąt, czyli St. Stephen’s Day, kolędnicy chodzą po domach i zbierają datki. Oficjalnym dniem kończącym święta jest 6 styczeń, czyli święto Trzech Króli. Święta Bożego Narodzenia w Finlandii są traktowane bardzo wyjątkowo. To państwo o głębokiej tradycji luterańskiej, stąd duży nacisk kładzie się na wiarę i obrzędy z nią związane. Przygotowania świąteczne zaczynają się już w listopadzie, ze względu na krótkie dni. 13 grudnia obchodzony jest Dzień św. Łucji, uważanej za ucieleśnienie dobroci, który ma przygotować ludzi do zbliżających się świąt. Przed świętami ubiera się choinkę, w oknach pojawiają się dekoracje, w każdą niedzielę Adwentu zapala się świeczkę, a w Wigilię obdarowuje się prezentami, zaprasza św. Mikołaja i spędza czas w gronie rodziny. m.salwoska Rock i Pop, czyli nie tylko ciężkie brzmienia



Wiele osób jest błędnie przekonanych, że rock, oraz gatunki pochodne od niego, polega jedynie na wydzieraniu się, ostrych riffach, oraz bardzo skomplikowanych tekstach. Stąd duża liczba słuchaczy nie lubiących ciężkiej czy ostrej muzyki, natomiast wolących lekkie utwory. Nie sięgają nawet po muzykę rockową, z góry uważając, że nie znajdą tam nic godnego ich uwagi. Jednak rock, tak jak każdy gatunek muzyki popularnej, posiada także piosenki oraz całe gatunki zawierające prostotę i lekkość. Szczególny wybuch lekkich, lecz bardzo widowiskowych gatunków i zespołów, nastąpił na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Wtedy po osiągnięciach zespołów hardrockowych (np. Led Zepellin i Black Sabbath) i psychodelicznych (The Doors) powstało kilka gatunków, których utwory często grane były na dyskotekach, a także były bardzo popularne na całym świecie. Wiele



z zespołów grających w nieco lżejszy sposób zostało jednak zapomnianych, stało się to za sprawą typowego popu, techno, czy "muzyki" typu disco polo. Jednak nie można zapominać, że gdyby nie rock, żadna muzyka popularna nie wyglądałaby dzisiaj tak jak wygląda. Glam Rock Cała popularna otoczka, wokół zespołów niemal popowych, w rocku zaczęła się już w latach 70-tych. Wtedy bardzo dużą popularność zyskały zespoły oraz wokaliści, którzy dużą wagę przykładali nie do samej muzyki, ale do elementów poza muzycznych, takich jak makijaże, kostiumy, czy charakterystyczne rekwizyty na koncertach. W pewnym momencie rock stał się "produktem". Dla muzyków przestał liczyć się przekaz, bunt czy wartości, w których pokładać można było jakąkolwiek wiarę. Nazwa tego stylu wywodzi się od angielskiego słowa "glamour", które oznacza "urok, czar, przepych". Dla twórców zaliczanych do tego stylu, najważniejszy stał się przepych i chęć oczarowania widzów. Do najważniejszych przedstawicieli tego stylu należą między innymi Dawid Bowie, a także zespoły takie jak Bon Jovi, Mud czy Slade. Najłatwiej rozpoznawalnym zespołem stał się amerykański zespół Kiss za sprawą charakterystycznych makijaży używanych przez członków zespołu w teledyskach, a także podczas koncertów. Typowymi utworymi, które pokazują cechy tego stylu są  "I Was Made For Loving You" zespołu Kiss, oraz "You Give Love A Bad Name" zespołu Bon Jovi. Jednocześnie obok glam rocka wykreował się także glam metal, nazywany także pejoratywnie pudel metalem. Było to określenie zespołów metalowych grających bardziej popową jej wersję oraz mający charakterystyczny styl, polegający na nietypowych strojach i (podobnie jak w typowym glam rocku) makijażach. Do zespołów glammetalowych zalicza się między innymi: brytyjski zespół Def Leppard, jednak najbardziej ten styl ukazuje utwór "The Final Countdown" szwedzkiej grupy Europe. Glam rock pod koniec lat 70-tych został zupełnie odrzucony przez młodych ludzi za sprawą nowego stylu muzyki - Punk Rocka. Muzycy punk rockowi zanegowali gwiazdorskie zespoły, tworząc muzykę o wiele ostrzejszą, przepełnioną buntem, z odważnymi i często kontrowersyjnymi tekstami. W Punk rocku nie ważny był wygląd, ważny był przekaz. New Wave. Punk stał się za to protoplastą innego bardzo popularnego i popowego gatunku muzycznego. To z punk rocka wywodziła Nowa Fala, czyli gatunek muzyki, a także nazwa wielu stylów popowych lat 80-tych, charakteryzujących się łagodnym, elektronicznym brzmieniem. Jednymi z takich stylów muzycznych były Synthpop i New Romantic, w którego utworach panował spokojny, romantyczny nastrój. Przedstawicielami tego stylu



są między innymi: Duran Duran, Ultravox, Classix Nouveaux, Spandau Ballet oraz Eurythmics. Do tego grona zalicza się także Depeche Mode. Utworamu typowo New Romantic są między innymi: "Perfect Day" zespołu Duran Duran (cover piosenki Lou Reeda) oraz "Dancing with tears in my eyes" zespołu Ultravox. Podobnie jak New Romantic popularność zdobyły również inne style nowofalowe, takie jak między innymi Cold Wave (zimna fala), charakteryzująca się nieco mroczniejszym brzmieniem oraz bardziej pesymistycznymi tekstami. Najbardziej popularnym zespołem tego gatunku jest Joy Division. "Zimna Fala" była popularna także w Polsce, zaś do rodzimych zespołów zimnofalowych zalicza się między innymi Variete, Madame, 1984 oraz Kontrolę W. Innymi bardzo znanymi zespołami nowofalowymi w Polsce były Republika oraz Rezerwat (z najbardziej znaną piosenką zespołu "Zaopiekuj się mną"). Pop rock Rock niemal zawsze wiązał się z muzyką popularną, z powodu własnej popularności. Wiele zespołów typowo rockowych, takich jak U2  Roxette, Status Qou czy Queen, często tworzyło utwory, które stawały się bardzo popularne z powodu swoich prostych, łatwych tekstów oraz melodyjnej muzyki. Często teksty utworów poprockowych były o miłości, dzięki czemu stawały się uniwersalne dla każdego. Często do połączenia rocka z popem dochodziło także w drugą stronę. Wielu popowych wokalistów nagrywało utwory w stylu rockowym, czego przykładem jest chociażby Michael Jackson: "Beat It", nagrany z gitarzystą Eddiem Van Halenem czy "Dirty Diana" nagrany ze Stevem Stevensonem. Często utwory nie będące typowo poprockowe zdobywały bardzo dużą popularność. Bardzo popularnym utworem był na przykład utwór "Puprle Rain" Prince'a. W polsce jednym z zespołów, który można zaliczyć do grona zespołów poprockowych, jest zespół De Mono, który w swoich tekstach porusza często temat miłości: "Znów Jesteś Ze Mną", "Dwa Proste Słowa". Podobną tematykę tekstów posiadał także zespół Chłopcy z Placu Broni. ahieropolitański
Tak nazywa się konkurs, w którym udział bierze kilkoro uczniów naszej szkoły.. Wielki Turniej Edukacji Medialnej czyli pojedynek na umiejętności, kreatywność i wiedzę


Głównym celem konkursu jest kształtowanie świadomych użytkowników nowych mediów. Chodzi tu o świadomych użytkowników, którzy potrafią w sposób krytyczny odbierać przekazywane im informacje oraz rozumieją język mediów. Są także kreatywni i dbają o bezpieczeństwo w sieci. Wielki Turniej Edukacji Medialnej to konkurs trójetapowy. Pierwszy etap, który już jest za uczestnikami i odbył się 21 listopada 2013 roku o godzinie 15.30, miał postać testu on-line i składał się z około 20 pytań zamkniętych i 2 otwartych. Pytania te  jak mówili sami uczestnicy konkursu były bardzo ciekawe, , a czasem nawet zaskakujące, tak jak np. to  „Jesteś w Olsztynie na przystanku Plac Roosevelta. Którym autobusem nie dojedziesz bezpośrednio na przystanek Szpital Wojewódzki?”. Do rozwiązania testu można było przystąpić w dowolnym miejscu, jedynym warunkiem był dostęp do komputera i stabilnego łącza Internetu. Drugim etapem Turnieju będzie

Zatem na ogłoszenie wyników pierwszego etapu musimy jeszcze trochę poczekać. Miejmy nadzieję, że uczniowie naszej szkoły dalej będą walczyć o główną nagrodę!

samodzielna realizacja projektu na zadany przez organizatora temat. A ostatni, trzeci etap polegać ma na samodzielnym rozwiązywaniu zadań przez uczestnika. Etap ten będzie się odbywał w ciągu jednego dnia w „warunkach kontrolowanej samodzielności. Nad prawidłowym przebiegiem zawodów III stopnia będzie czuwała Kapituła Turnieju” – jak możemy przeczytać w regulaminie konkursu. Co ciekawe do zawodów kolejnego stopnia nie ma ograniczonej liczby uczestników. To organizator kwalifikuje - wedle własnego uznania, liczbę uczestników, których rozwiązania zadań stopnia niższego zostaną ocenione najwyżej. Zawodnicy, którzy zostaną zakwalifikowani do zawodów trzeciego stopnia otrzymują tytuł finalisty Turnieju Edukacji Medialnej. Zwycięzcą Turnieju Edukacji Medialnej zostaje osoba, która osiągnęła najwyższą pozycję na liście rankingowej. A główną nagrodą jest wyjazd na kurs językowy w Londynie. Laureaci otrzymają również nagrody rzeczowe – czytniki ebooków. Natomiast opiekunowie, których podopieczni zostaną zakwalifikowani do Finału WTEM, otrzymają Certyfikaty Opiekuna/Opiekunki Finalisty Turnieju. • I etap – 21 listopada 2013, godz. 15.30 • Ogłoszenie wyników – do 16 grudnia 2013 • II etap – 13 stycznia – 28 lutego 2014 • Ogłoszenie wyników – do 10 marca 2014 • Finał – 11-12 kwietnia 2014 DRękas Wigilia Świąt Bożego Narodzenia w innych krajach
Wigilia Bożego Narodzenia to w tradycji chrześcijańskiej dzień poprzedzający święto Bożego narodzenia, a kończący okres adwentu. W kościele Zachodu Wigilia Bożego Narodzenia jest obchodzona 24 grudnia. W kościołach wschodnich: greckokatolickim i prawosławnym 6 stycznia (w związku z posługiwaniem się kalendarzem juliańskim), a w Kościele ormiańskim – 5 stycznia.


Mimo, że Wigilia Świąt Bożego Narodzenia nie jest świętem, to w polskiej tradycji jest to dzień bardzo uroczysty, obchodzony świątecznie i uważany najbardziej rodzinny dzień w roku. Jednak w wielu krajach nie ma on aż takiego znaczenia. Podobnie jak w Polsce, Wigilię obchodzi się na Litwie, w Czechach i na Słowacji, zazwyczaj z wieloma zapożyczeniami ze starosłowiańskiego Święta Godowego. Nieznany poza Polską (z wyjątkiem Litwy) jest zwyczaj łamania się opłatkiem. W WIELKIEJ BRYTANII w Wigilię większość osób pracuje. W pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia charakterystycznym daniem obiadowym jest pieczony indyk z borówkami. W Boże Narodzenie Brytyjczycy rozdają też sobie nawzajem prezenty. Tu narodził się zwyczaj pocałunków pod jemiołą wiszącą u sufitu. Taki pocałunek przynosi szczęście i spełnienie życzeń. Londyn jest natomiast ojczyzną pierwszych kartek z życzeniami. W 1846 roku Jon Horsley z Anglii zaprojektował pierwszą kartkę świąteczną z napisem



"Wesołych Świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego Nowego Roku". Wigilii nie ma również w HOLANDII. Jest natomiast pasterka. Tego dnia jest to jedyna Msza w roku gdzie kościoły są pełne. W Holandii śpiewają również kolędy i dekorują choinki. Bardzo ważne jest dla nich także pisanie, wysyłanie i wystawianie otrzymanych kartek. Coraz częściej Wigilii nie obchodzi się także w BELGII, gdzie zamieniana jest na uroczyste śniadanie świąteczne w restauracji. W Belgii Wigilia jest dniem przeznaczonym na ceremonie religijne i jasełka We FRANCJI najważniejszy jest obiad świąteczny, z pasztetem strasburskim z gęsiej lub kaczej wątróbki (foie gras), ostrygami i wędzonym łososiem. Powszechnie podczas Wigilii jada się mięso drobiowe, zwłaszcza indyka. Dzieci wierzą, że to mały Jezus przynosi im prezenty, które w wigilijną noc wkłada do bucików ustawionych przy kominku. W DANII podczas Wigilii podaje się pieczoną kaczkę, a na zakończenie ryż z migdałami. W AUSTRII na wigilijnym stole znajduje się karp lub kaczka, a w niektórych miastach na rynku śpiewa się kolędy W NIEMCZECH jest to bardziej



wystawna, ciepła obiadokolacja, składająca się najczęściej z ryby z przystawkami. W Wigilię w chrześcijańskich rodzinach przed lub po uczestnictwie w Mszy Świętej zapala się świece na choince i wtedy rozpoczyna się "Gwiazdka" tzw. "Bescherung". Śpiewa się lub słucha kolęd, a członkowie rodziny obdarowują się wzajemnie prezentami. Na WĘGRZECH w czasie świąt organizuje się wielkie bale dla dzieci. Najważniejszy z nich odbywa się w stolicy kraju, Budapeszcie, w budynku Parlamentu. Uczestniczą w nim znani aktorzy i artyści. Pod obrus leżący na stole wkłada się sianko. Wyciągnięcie najdłuższego źdźbła wróży długie życie. W czasie Wigilii i Świąt Bożego Narodzenia Węgrzy jedzą pieczonego indyka, zupę rybną oraz rosół z kury. Na stole nie może zabraknąć ciasta z makiem, bo mak zapewnia rodzinie miłość. W NORWEGII podczas Wigilii podaje się żeberka wieprzowe (po norwesku Ribbe) i gotowane mięso owcze (po norwesku pinnekjøtt) lub specjalne danie przygotowane z solonej oraz gotowanej ryby (która wcześniej leżała w ługu sodowym przez 2-3 dni), którą następnie podaje się z boczkiem. Potrawa ta nosi nazwę Lutefisk. W GRECJI od rana dzieci chodzą po kolędzie. Na każdym stole znaleźć można Chleb Chrystusa - duże słodkie bochenki w różnych kształtach i z różnymi zdobieniami. Choinki po raz pierwszy pojawiły w 1833 roku. Zwyczaj przyniesiony przez króla Ottona I, króla Grecji (syn króla Bawarii). Tradycyjnym greckim zwyczajem jest ozdobiona łódź lub statek. We WŁOSZECH 24 grudnia obchodzona jest Wigilia - uroczysta kolacja, podczas której jedzone są typowe włoskie ciasta - penettone i pandoro, a także nugat, migdały i orzechy laskowe. Włosi biorą



udział w Pasterce. W czasie Bożego Narodzenia rozdają prezenty. Centralne ulice Rzymu zdobią wielkie choinki. W BOLIWII w Wigilię święcą własnoręcznie wykonane figurki, a następnie trwa całonocna zabawa. W KOLUMBII świętuje się już od 8 grudnia, przystrajając krzewy ozdobami i lampkami. Nie ma wieczerzy, ale po ostatniej mszy świętuje się przez całą noc. W Meksyku, gdzie święta są obchodzone w atmosferze religijnej, typowym zwyczajem jest piniata. Na FILIPINACH przez cały okres Adwentu zdobi się domy i ulice oraz przedstawia się szopkę z udziałem aktorów. W KAMERUNIE, gdzie święta przypadają na okres wakacji i wzmożonych prac polowych, Wigilia jest dniem wolnym; pali się wówczas ogniska, czyta Biblię i śpiewa pieśni. W PANAMIE dużą uwagę przywiązuje się do świecidełek za oknem. Wieczerza wigilijna nie istnieje. W wielu domach jest to normalny dzień jak każdy inny. DRękas
Wpływ muzyki na człowieka


Czym jest muzyka każdy z nas wie. Są to wszelkiego rodzaju dźwięki naokoło nas, przede wszystkim są to utwory i kompozycje, znanych bardziej lub mniej, kompozytorów. Jest dostępna niemalże wszędzie, dzięki internetowi możemy wejść w posiadanie każdego prawie utworu. Nic dziwnego zatem, że wielu z nas nie może się bez niej obejść. Towarzyszy nam w drodze do szkoły lub pracy, w drodze na spotkanie, nawet przy wyjściu do sklepu, pomaga się skupić lub odprężyć, działa na nasz mózg w różny sposób, zależnie od tego, jakiego gatunku aktualnie słuchamy. Oddziałowyuje na nasze emocje, pozytywnie lub negatywnie. Słuchając muzyki np. popowej, kojarzącej się zazwyczaj z jakimś szalonym czasem, wpadamy w dobry nastrój, jesteśmy pełni energii, chętni do pracy, lepsze są także



nasze relacje z innymi ludźmi. Słuchając wolniejszych melodii możemy się odprężyć i wyciszyć oraz wręcz przeciwnie - Wpadamy w melancholijny nastrój, nasz umysł jest pełny negatywnego nastawienia, które pogłębia się wraz z upływem czasu. Udowodniono naukowo, że muzyka oraz teksty piosenek mają zdolność łączenia lewej i prawej półkuli mózgowej, z czego lewa odpowiedzialna jest za logiczne myślenie, natomiast prawa za nasze emocje. Dlatego również teksty piosenek mają ogromny wpływ na nasz umysł, a co za tym idzie - na nasz nastrój i nastawienie. Mówi się, że "muzyka łagodzi obyczaje". Na każdym przyjęciu czy uroczystości, "na wypadzie" ze znajomymi czy nawet w szkole towarzyszy nam zazwyczaj muzyka. To dzięki niej jesteśmy śmielsi do pokonywania barier, dla niektórych jest bardzo ważnym elementem w życiu, bez którego trudno się obejść. Nic dziwnego, sprawia ona, że w naszym organizmie większa staje się produkcja neuroprzekaźników, takich jak np. epinefryna, noradrenalina, serotonina czy dopamina, a każdy z nich, m.in., jest odpowiedzialny za nasze aktualne samopoczucie. Istnieje nawet muzykoterapia, lecząca np. zaburzenia lękowe. Udowodniono, że głośne słuchanie muzyki poprawia efekty naszych rutynowych prac i czynności, natomiast cicha - pozwala w skupieniu się i wyciuszeniu. Nauka gry na jakimś instrumencie pozwala poprawić naszą wyobraźnię, samoocenę, a także komunikowanie się ze światem. Dzięki niej również możemy oderwać się od rzeczywistości, wkroczyć w zupełnie inny stan świadomości, zatopić się we własnym świecie, we własnych myślach, przywołać wspomnienia, zarówno te miłe jak i złe. Już krótki fragment danej piosenki może sprawić, że przypomni nam się jakaś sytuacja, moment z życia, który automatycznie zmieni nasz nastrój. Członkowie różnych subkultur młodzieżowych, przede wszystkim, łączą się i zawierają przyjaźnie właśnie dzięki muzyce, z czego każda z nich ma swój własny, ulubiony gatunek muzyczny. Zatem muzyka jest bardzo ważnym elementem w naszym życiu, jest sztuką, można ją usłyszeć wszędzie, jest nią nawet śpiew ptaków. Na każdego wpływa inaczej, Dla jednych ta sama piosenka może być genialna, a dla drugich nie warta zainteresowania, każdy ma inny, indywidualny gust, powinna ona łączyć, a nie dzielić. Powinna także poprawiać nam samopoczucie, wywierać pozytywne emocje, pomagać nam w codziennym życiu, a nie "dołować" i zachęcać do dziwnych myśli i czynów. Przecież lepiej jest mieć dobry nastrój i pozytywne nastawienie do życia, a muzyka właśnie ma za zadanie nam w tym pomagać. SIlona Polskie tradycje wigilijne
Zbliżają się święta, więc napiszę na temat tego, co w poszczególnych regionach zastaniemy na świątecznie zastawionym stole.


Kaszuby Na kaszubskich stołach stoi zupa z suszonych gruszek, jabłek i śliwek podawana razem z kluskami. Je się także śledzie w sosie śmietanowym z jabłkami i cebulą oraz ziemniaki w mundurkach i jeszcze wiele potraw z ryb takich jak śledzie po kaszubsku, śledzie duszone z jabłkami oraz węgorz wędzony. Często robione są też pierogi z farszem rybnym. Na  Kaszubach robi się także piernik z marchwi. Śląsk Żeby zastawić stół po śląsku trzeba przygotować zupę konopiotkę - jest to wywar tłoczonych konopii lub siemieniotkę, a także śledzie w śmietanie i occie, karpia pieczonego oraz kapustę z grochem. Czasem funkcję deseru pełni makówka czyli mieszanka maku i wody czasem mleka. Podhale Na Podhalu znajdziemy barszcz z zakwaszanych buraków z fasolą, żur



z mąki jęczmiennej lub owsianej. Na stole są też kluski z miodem i makiem, kluski ze śliwkami, pierogi z kapustą , pomuły z suszonych gruszek. Popularne są bukty, czyli kopytka bądź moskole - z gotowanych ziemniaków. Robiona jest także kapusta z ziemniakami . Popularny jest również kompot z suszonych owoców , chleb razowy i bób. Lubelszczyzna Na Lubelszczyźnie podaje się barszcz z pierogami z farszem z leśnych grzybów. Jest też wiele potraw ze  śledzia np. śledź z cebulką polany świeżo tłoczonym olejem czy śledź po żydowsku. Bardzo często podawany jest karp faszerowany na słodko, kisiel owsiany, kluski z makiem, łamańce i kutia. Dolnośląskie Popularnymi potrawami w tym regionie są dania z ryb. Są to między innymi karp smażony w galarecie, ryba pieczona w piecu w maśle, ryba faszerowana grzybami oraz potrawy ze śledzi, np. smażone lub opiekane w cieście. Na stole możemy też znaleźć kapustę z grochem lub fasolą i grzybami suszonymi oraz kulebiaki z różnymi nadzieniami. Podawane są również kotlety z kaszy gryczanej z sosem grzybowym albo kaszy jaglanej z grzybami. Tradycyjną potrawą bożonarodzeniową jest kołacz drożdżowy. Deserem jest najczęściej kutia. Na zakończenie podawany jest kompot z suszu. Wielkopolska W wielkopolską tradycję wpisały się kluski z utartym makiem, kompot z suszonych śliwek, makowiec oraz piernik. Na stole jest też wiele ryb np. karp pieczony, śledzie opiekane w oleju czy śledzie w śmietanie z ugotowanymi ziemniakami. Nie może także zabraknąć suszonych grzybów uprażonych na maśle oraz kapusty z grochem. a.halama TOP LISTA



TOP LISTA • John Lennon&Joko Ono "Happy Xmas (War is Over)" • Mariah Carey "All I Want For Christmas" • Dean Martin "Let It Snow" • Marcy Grey "Winter Wonderland" KSIĄŻKI: „Jesteś cudem” – Regina Brett „ADHD – autobiografia” – Tymon Tymański, Rafał Księżyk „Ręka” - Henning Mankell „Nie przejdziemy do historii. Zeznania Niekrytego Krytyka. Część 2” – Maciej Frączyk Życie z pasja, czyli off-road w pigulce.
W zyciu kazdego czlowieka wstepuje cos takiego jak hobby czy zainteresowania Dla niektorych z nich jest to offroad czyli sport motoryzacyjny.


Nie jest to prosty ani tani sport, wymaga bardzo duzo poswiecen ze strony kierowcy i pilota. Nie ktore rajdy sa bardzo wymagajace dla zalogi ze wzgledu na warunki atmosferyczne czy dlugosci odcinkow do przejechania. Czesto zalogi zmagaja sie jezdzac przez pare godzin w mokrych ciuchach siedzac w fotelu ktory jest przesiakniety woda. Samochody ktore staruja w tych rajdach sa specjalnie do tego przygotowane np. posiadaja klatke bezpieczenstwa, wyciagarke (niektore auta posiadaja nawet 3 wyciagarki ktore sa niezbedne do przejechania niektorych terenow) terenowe opony ktore radza sobie swietnie z ciezki blotem, niezbedne jest rowniez zmodyfikowane zawieszenie dzieki ktoremu polepszaja sie wlasnosci terenowe samochodu. OffRoad dzieli sie na dwie glowne dziedziny, rajdy przeprawowe i cross-country. Przeprawowe czyli przeprawianie sie przez bagna czy tez torfowiska nie jednokrotnie przejscie przez pilota jest nie mozliwe a co dopiero przejechanie samochodem. Doswiadczenie przy takich terenach to podstawa. Rajdy crosscountry to calkowicie inne oblicze offroadu tu liczy sie szybkosc, takie samochody nie posiadaja wyciagarek bo sa im nie potrzebne a pozatym za duzo waza.W tych autach liczy sie bardzo waga z tego powodu nadwozia sa stworzone z laminatu lub innych tworzyw sztucznych dzieki ktorym samochody sa lzejsze, Slawa rajdow terenowych w polsce jest bardzo mala lecz nie jest calkowicie zapomniana naprzyklad slynny rajd "Dakar" z roku na rok cieszy sie coraz to wiekszym zainteresowaniem nawet nasz skoczek narciarski Adam Malysz wystartowal w tym rajdzie. Chyłek Zuzanna. Kuchnia Świąteczna
Dziś chciałbym przedstawić kuchnie świąteczną, pyszną i tradycyjną.


Każda z rodzin ma swoje pomysły na świąteczne potrawy, czasem są to nawet przepisy przechodzące od lat, z pokolenia na pokolenie. Jednak w tym wszystkim najważniejsza jest tradycja, kultura oraz regionalizm. Na przykład w Wielkopolsce do stołu wigilijnego podaje się zupę migdałową gotowaną z ryżem i rodzynkami. Na Podhalu nie podaje się smażonego karpia, a pstrąga. Na Pomorzu preferują węgorza, pstrąga w migdałach czy flądrę w galarecie. Pisząc o stole wigilijnym, nie możemy zapomnieć wspomnieć o bardzo słodkiej i pysznej potrawie zwanej "kutią". Jest to danie dawnej polskiej kuchni kresowej. Dzisiaj przyrządzane jest na Podlasiu. Ze wszystkich Wigilii najbardziej uniwersalną jest wigilia podhalańska. Mieszkańcy Podhala najbardziej ze wszystkich dbają o swoją tradycje. Ich dania przyrządza się z ziemniaków i podhalańskich serów np. moskole czy bukty oraz kłóta. W Wigilię wypieka się także kołoce z serem i chleb razowy. Ich przywiązanie do tradycji, zainspirowało mnie do przedstawienia dwóch podstawowych dań wigilijnych z podhalańskiego. Pierwszą z nich jest zupa oscypkowa. Przepis: Składniki: 10 łyżek grubo startego oscypka 2 żółtka, 2 spore cebule, 30 dag tłuszczu (np. smalcu), 20 dag chleba, litr bulionu warzywnego, sól, ew. natka pietruszki oraz oscypek do dekoracji



Przygotowanie: W garnku o grubym dnie (najlepiej kociołku) rozpuścić tłuszcz, wrzucić bardzo drobno posiekaną cebulę, podsmażyć, a następnie dorzucić chleb pokrojony w kostkę i przyrumienić go razem z cebulą. Następnie podsmażoną cebulę z chlebem zalać bulionem, aby trochę "pobulgotały" razem. Po kwadransie wsypać oscypek i wlać rozmieszane żółtka. Wymieszać, podgotować, doprawić do smaku. Zupę podawać ozdobioną oscypkiem i natką. Drugą potrawą, którą chciałbym przedstawić to jagnięcina ze śliwkami. Przepis: Składniki: -1 kg żeberek jagnięcych, -10 dag śliwek suszonych bez pestek (polskich, a nie kalifornijskich), -4 duże ziemniaki, -cebula, -1/2 główki czosnku, -kminek, -sól, -pieprz, -do zaprawienia dania kwaśne mleko z dodatkiem śmietany (ilość wg upodobania) plus łyżka mąki Przygotowanie: Mięso podzielić na kawałki i zalać je gorącą wodą - wody powinno być tyle, żeby tylko zakryła żeberka. Przez parę minut dusić, po czym dodać obraną, pokrojoną grubo cebulę, czosnek, śliwki oraz przyprawy. Wymieszać i dusić razem, aż składniki wyraźnie zmiękną (mięso). Następnie dodać obrane, pokrojone w grube plastry ziemniaki, ugotować, po czym zaprawić danie kwaśnym mlekiem ze śmietaną, rozrobionymi z łyżką mąki. Smacznego i Wesołych Świąt. B.Niewiarkiewicz Czy warto korzystać z ofert szkółek narciarskich?
Zbliża się sezon zimowy. Wielu z nas w tym okresie wyjedzie gdzieś na ferie, najprawdopodobniej będą to góry. W tych kurortach zimowych największą popularnością cieszą się oczywiśćie sporty zimowe lecz nie wszyscy z nas umieją jeździć na nartach czy snowboardzie. Na miejscu znajdziemy wiele reklam i ofert szkółek narciarskich.


Ceny w szkółkach są raczej przystępne i zazwyczaj na miejscu możemy też wypożyczyć cały sprzęt, który będzie nam potrzebny. Jest wiele sposobów nauki jazdy na nartach lub desce lecz ten cieszy się największa popularnością, ponieważ daje duże efekty, a instruktorzy, zazwyczaj są mili, mają dobry kontakt z uczniami, są doświadczeni i mają wysokie kwalifikacje. Oczywiście dostosują się oni do naszego poziomu i nauczą nas profesjonalnie jeździć na wybranym sprzęcie. Zdarzy się, że pokażą nam nawet parę sztuczek, które możemy wykonać na stoku, żeby zaimponować znajomym. Instruktorzy nauczą nas także bezpieczeństwa i zachowania na stoku, aby nie przeszkadzać innym użytkownikom. Szkoły narciarskie posiadają wiele certyfikatów i dyplomów, które świadczą o jej skuteczności. Instruktor na początku sprawdza i ocenia stopień umiejętności kursanta, żeby najlepiej dostosować trening i zwiększać poziom trudności. Rodzice nie zawsze posiadają umiejętności oraz wystarczającą cierpliwość w nauce swojego dziecka. Powierzając je pod opiekę doświadczonej kadry instruktorów nie muszą się martwić o dziecko. Instruktor przygotowuje ucznia do bezpiecznego i świadomego poruszania się na trasie zjazdowej, poinformuje o możliwych niebezpieczeństwach i postara się odpowiedzieć na wszystkie pytania. Szkółki narciarskie wychodzą naprzeciw oczekiwaniom zarówno początkującym narciarzom jak i tym chcącym udoskonalić swój styl. d.domagala m.watora Coraz bliżej święta…..



W sklepach zaczął się sezon zimowo-świąteczny, każdy z nas może zacząć poszukiwać prezentu dla bliskiej osoby. Lecz czy to nie za wcześnie? Do świąt jeszcze miesiąc, a w sklepach zaczyna się prawdziwe szaleństwo. Supermarkety już od listopada czują pełną magię świąt. Możemy zobaczyć czekoladowe mikołaje, sztuczny śnieg, aniołki czy ozdoby świąteczne, a co najważniejsze - Obniżki, co jest dla nas bardzo istotne. Na początku listopada zaczynamy powoli poszukiwać prezentów dla rodziny i przyjaciół, a sklepy gwarantują nam gotowość na najważniejsze dni w roku oraz zapewniają rozmaitość w łapaniu okazji. Zadziwia nas to  że sezon świąteczny rozpoczyna się czasem zbyt wcześnie, ale i tak wkręcamy się w wir zakupoholizmu. Boże Narodzenie jest dla nas jednym z ważniejszych świąt, pragniemy, aby wszyscy członkowie naszych rodzin byli zadowoleni z niespodzianek, które dla nich szykujemy, dlatego też centra handlowe dają nam dużo czasu na zastanowienie się co będzie najlepsze dla naszych najbliższych, a co najważniejsze czy sprawi im i nam jednocześnie przyjemność. Więc zacznijmy poszukiwać już tych wymarzonych prezentów, bo coraz bliżej święta. m.watora Narciarstwo alpejskie
Narciarstwo alpejskie to sport ekstremalny. Polega on na zjeździe po ośnieżonym stoku górskim lub też na sztucznym ośnieżeniu , na nartach które są przymocowane do butów narciarskich za pomocą specjalnych wiązań.


Sport ten jest najczęściej uprawiany na trasach zjazdowych, stokach narciarskich, ale również poza wyznaczonymi trasami. W dyscyplinie tej bardzo ważne jest korzystanie z kijków, które mają za zadanie pomagać nam podczas zjazdu. Bardzo ważna w sporcie tym jest kontrola szybkości. Na szybkość narciarza na danym stoku wpływa: -masa narciarza -tarcie nart o śnieg , ponieważ im większe jest tarcie tym uczestnik nabiera większej szybkości -istotny jest też opór powietrza. Podczas skrętów bardzo ważna jest technika PŁUG, która pozwala na skręcanie przez ześlizgiwanie dolnej narty, ale również może zostać wykorzystany skręt CARVINGOWY, który wykorzystuje łukowatą krzywiznę krawędzi nart. Pozwala ona uniknąć zsuwania się nart oraz na utrzymaniu szybkości w czasie skrętu. Podczas hamowania ważne jest doprowadzenie do jazdy na krawędzi nart. Można to zrobić przyjmując pozycję pługa lub jadąc bokiem trzymając narty równolegle. Istotne jest też wyprostowanie się i rozłożenie rąk. Osoby które chciałaby zacząć uprawiać taką dyscyplinę powinny się zaopatrzyć w następujący sprzed:



narty zjazdowe buty narciarskie Wiązanie narciarskie kijki kask, który pomaga zabezpieczyć głowę. Sport ten może być realizowany jako spędzanie czasu wolnego, rekreacja, ale również jako sport zawodowy. Jest to doskonała dyscyplina dla osób , które nie boja się nowych wyzwań, lubią zabawę , a także trochę adrenaliny. a.kalata Serhij Bubka
Urodził się 4 grudnia 1963 roku w Ługańsku. Zaczął trenować już w wieku 9 lat, jednak nie skupiał się tylko na skoku o tyczce. Skakał w dal oraz trenował biegi sprinterskie, zdobywając dzięki temu ogólną sprawność, jaka jest niezbędna każdemu sportowcowi.


W 1983 roku zdobywając pierwszy złoty medal na MŚ w Helsinkach, już zaczął dołączać do najlepszych tyczkarzy na globie. W następnych latach to on niepodzielnie rządził w tyczkarskim świecie, łamiąc w 1985 roku w Paryżu, nieosiągalną wówczas granicę 6 metrów. Mimo że  aż 6 razy zdobył złoty medal Mistrzostw Świata, tylko raz udało mu się wywalczyć najwyższe podium na Igrzyskach Olimpijskich w 1988 roku w Seulu. Oprócz tego w swoim dorobku posiada dodatkowo 4 złote medale zdobyte podczas Halowych Mistrzostw Świata oraz ustanowienie w sumie 35 rekordów świata. Każdy jego występ czy to na IO  MŚ czy nawet mitingach był dokładnie zaplanowany. Często poprawiał swoje wyniki sportowe tylko o 1 cm  gdyż za nowy rekord a czasami nawet i tylko udział w zawodach egzekwował ponad 100 000 EUR. Przed swoimi pierwszymi IO w 1988 roku w Seul, był już stawiany w roli faworyta, zakładano, że pobije kolejny światowy rekord. Jednak nawet oddając dużo gorszy skok- 5 90 m, był o klasę wyżej od swoich rywali i zdobył upragniony medal. Podczas kolejnych Igrzysk nie dane mu było usłyszeć na podium hymnu ZSRR, a z czasem hymnu Ukrainy, ponieważ 1984 roku Rosjanie zbojkotowali Olimpiadę w LA,



w 1992 oraz 2000 roku nie zaliczył żadnej wysokości, a w 1996 roku zrezygnował z powodu kontuzji. W 1999 roku, wybrano Bubkę do dziesięcioosobowej ekipy, w której znajdowali się najlepsi sportowcy na świecie oraz członkowie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Siergiej Bubka został także doktorem pedagogiki, a od 2005 roku pełni rolę przewodniczącego w ukraińskim Narodowym Komitecie Olimpijskim. W podziękowaniu za odniesione sukcesy, w Doniecku znajduje się jego pomnik z brązu oraz jego własna szkoła sportowa. Został również odznaczony m.in. radzieckim Orderem Lenina i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy oraz ukraińskim Orderem "Za Zasługi" I, II i III klasy. l.drzewiecka Stan UPTIME
Z angielskiego oznacza dokładnie czas pracy, działania. Oznacza tu i teraz, czyli maksymalne skupienie się na bodźcach zewnętrznych. Na tym co dzieje się teraz. Oddaniu się całym sobą na rzeczach znajdujących się dookoła, po to, aby jak najlepiej wypaść podczas ważnego meczu, przemówienia czy spotkania.


W skrócie można powiedzieć, że polega to wyjściu z siebie i znalezieniu się na zewnątrz. Odepchnięciu wewnętrznych głosów i własnych monologów, które często w pewnych sytuacjach są po prostu zbędne i negatywnie na nas wpływające. Korzystanie z tego stanu jest przydatne nie tylko w stresujących sytuacjach, ale także w codziennych, najprostszych czynnościach. Dzięki dokładnemu opanowaniu tego stanu i przywoływaniu go na zawołanie, będziemy mogli poprawić nasza koncentrację i skupienie. Wyostrzyć nasze zmysły i oczyścić swój rozum. Docenić to co nas otacza. Jednak, aby nauczyć się skutecznie wywoływać ten stan potrzeba czasochłonnych ćwiczeń. Dzięki uptime, jesteśmy bardziej zrelaksowani, czujniejsi i otwarci na drugiego człowieka i oraz świat. Jednym z nich jest Color Game (http://fitnessmozgu.pl/gry



/colorgame/), który polega na kliknięciu na kolor, w którym znajduje się napisany wyraz. To ćwiczenie należy do prostszych i  najlepiej zacząć grę od najtrudniejszego poziomu. Drugim ćwiczeniem jest Alphabet Game (http://www.andrzejhanisz.pl/uptime-alphabetgame?potw=tak). W tej grze musimy wykorzystać nasze ciało, a dokładniej podnosić ręce, gdy na ekranie pojawią się litery L (lewa), P (prawa) lub O (obie). Jednak, żeby to ćwiczenie dało efekty, podane są dwa rzędy liter. W pierwszym rzędzie znajdują się litery z alfabetu, a w drugim tylko L, P i O. Czytając głośno litery musisz jednocześnie unieść tę rękę, w zależności, który znak się pojawi. Trzecim ćwiczeniem jest zwykła żonglerka. Jeśli jest to dla Ciebie za proste, zacznij zadawać sobie w myślach różne pytania, albo rozwiązuj zadania matematyczne. Ćwiczeń na osiągnięcie tego stanu jest naprawdę wiele, podałam tylko trzy moim zdaniem najciekawsze. Wypróbowanie ich nic nie kosztuje, a może przynieść same korzyści. Wszystko zależy tylko i wyłącznie od Ciebie. Pamiętaj, że trening czyni mistrza ! http://www.youtube.com/watch?v=21uYobbYGs&feature=player_embedded Źródło: http://michalpasterski.pl l.drzewiecka